Theaterreview: BLOED (LAZARUS en Robbin Rooze)


Met BLOED hebben LAZARUS en Robbin Rooze een technisch hoogstandje waar de grenzen van het theater worden afgetast in elkaar gestoken dat doorheen heel Vlaanderen te zien zal zijn.

De voorstelling heeft de allures van een thriller met de nodige komische kwinkslagen in zich (qua feeling when de Zaak Alzheimer meets de Duitse film Ballon). Centraal in BLOED staan een vrouw in een complexe relatie met zichzelf en een man op leeftijd in coma na een bloedklonter. Zij kennen elkaar van haar noch pluim, maar blijkbaar is er een moment in het verleden dat beslissend is geweest voor hun beider levens. Terwijl hij langzaam bij bewustzijn komt, probeert zij zich een weg te banen tussen de brokstukken van zijn herinneringen. Gaandeweg tekenen zich de contouren af van de halsbrekende tocht die hij in 1989 aflegde naar deze kant van het IJzeren Gordijn. Geeft zijn verhaal antwoord op haar vragen?

BLOED heeft de allures van een waar theaterlaboratorium waarin door de acterende professoren van dienst (van Gobelijn en Barabas tot De Graeve, Lesage and Friends) met alle vooropgestelde theatergrenzen duchtig wordt geëxperimenteerd. Gaande van de grens tussen theater en film. Gaande van het verlangen naar de eeuwige jeugd toe hoe we toch steeds weer door de tijd zullen worden ingehaald.

De klassiekers 1 + 1 = 3 en less is more … worden hier voorgoed in de archiefdozen gestoken. De lat ligt hier verschroeiend hoog (1+1 = 7) om alle elementen dat een gamma van theatervoorstelling in zich kan hebben te tonen. Variërend van film, theater, spel, humor , muziek  tot micro- en macrobeeldvorming, crazy moves met een dansende sanseveria en ga zo maar verder. Hier ligt net de kracht van BLOED, maar ook het aandachtspunt. Acteurs zoals Sofie Decleir, Gunther Lesage, Suzanne Ceulemans, Sofie Decleir, Koen De Graeve, Pieter Genard, Nicole Kecic, Günther Lesage, Ryszard Turbiasz en Joris Van den Brande moet je het vak niet leren.  Zij hebben van BLOED een leuk en aangenaam kijkstuk gemaakt. Alleen ben je het in een theaterzaal niet gewoon dat zodanig met de grenzen van het vak wordt geëxperimenteerd. Met 1+1=6 of 1+1=5 had Bloed net hetzelfde effect bekomen. Maar het siert de makers enorm dat ze ‘de ballen’, ‘lef’ en ‘guts’ hebben om een stuk te maken met een serieuze smoel.

Meer info over BLOED kan je bekomen via:
www.arsenaallazarus.be

Foto: Raymond Mallentjer

Theaterreview: Iemand moet het doen (ARSENAAL/LAZARUS)

Op 23 september 1971 laat Mario Roymans zich opsluiten in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Tussen twee passages van de nachtsuppoosten door, snijdt hij het doek De Liefdesbrief van Johannes Vermeer uit het kader. Via de pers eist hij 200 miljoen Belgische frank, te schenken aan de slachtoffers van de hongersnood in het toenmalige Oost-Pakistan (Bangladesh). Tien dagen later, na een tamelijk spectaculaire achtervolging, wordt Roymans roemloos ingerekend. Dit verhaal vormt de basis van het gloednieuwe stuk Iemand moet het doen van ARSENAAL/LAZARUS in samenwerking met regisseur ROBBIN ROOZE.
Normaal gezien ging Iemand moet het doen voor de coronacrisis in première. Maar het bekende virus stak er een stokje voor. Nu de deuren van het culturele landschap weer geopend zijn, laat het gezelschap hun werk op de wereld los. Bij het bekijken van de voorstelling valt meteen op dat deze voorstelling een vernieuwende vorm van theater is. Opvallend is de flirt tussen de grenzen tussen theater en film. Daarvoor heeft het gezelschap heel wat ervaring aan boord met Koen De Graeve, Pieter Genard en Günther Lesage. Om dit alles uit te werken, is er ontzettend hard aan deze voorstelling gewerkt. Ook Maaike Somers is een opvallende nieuwkomer tijdens Iemand moet het doen.

Er zit ook een moraal in het verhaal. Deze ‘heldendaad’ heeft als uitgangspunt : kunst roven voor het goede doel. In een spannende vertelling die speelt op de scheidingslijn tussen waarheid en fictie, tussen woord en beeld, worden vragen gesteld over de reële waarde van kunst en de grenzen van goede bedoelingen. En dat leidt tot een opvallende ‘liveshow’ waar ondergetekende anderhalf jaar na de opnames nog een gastrolletje in het publiek speelt.

Eerlijk is eerlijk: voor de echte theaterliefhebber zal het voortdurend switchen tussen theater en film tijdens Iemand moet het doen misschien net dat brugje te ver zijn. Maar eerlijk is eerlijk. ARSENAAL/LAZARUS bewandelt de grens tussen beiden met de nodige flair. Dat mag best bewonderd en bejubeld worden. Iemand moet het doen is vernieuwend theater van een bende lefgozers bij elkaar. You hate it or you love it … Ik behoor tot de tweede categorie.

Bekeken op 10/09/2021 bij ARSENAAL/LAZARUS in Mechelen


Praktische info

van en met Iliass Bellaajal, Koen De Graeve, Aminata Demba, Pieter Genard, Günther Lesage, Ismaïl L’hamiti, Robbin Rooze, Maaike Somers en Ryszard Turbiasz 
kostuum Karen De Wolf 
productie ARSENAAL/LAZARUS 
coproductie Perpodium 
met steun van Tax Shelter v/d Belgische Federale Overheid 
foto
 Guy Kokken

MEer info over de ticketverkoop via: http://www.arsenaallazarus.be

Theaterreview: De Wereld Redden (LAZARUS)

De (half)broers Pieter en Johannes Genard staan voor de eerste keer samen op de scène. Beiden performer van beroep, de ene acteur, de andere muzikant. Samen met de jonge actrice Martha Canga Antonio maken ze met De wereld redden een concert en een theatraal gedicht. Er is een gedeeld verleden en een verhaal dat hen bindt: dat van een oudere broer, al jaren dood gewaand tot plots het tegendeel blijkt. Of toch niet? In een zoektocht naar een verklaring banen ze zich een weg door een kluwen van waarheid en verzinsel…

Wie een bezoekje brengt aan De Wereld Redden, ziet een bij momenten stevig in elkaar gebokst theaterstuk. Acteur Pieter Genard is de spilfiguur van heel het gebeuren. De Mechelse Martha Canga Antonio overtuigt als theatrale  en vooral ondersteunende sidekick naast Pieter Genard. Martha laat méér dan eens zien dat haar opwachting in Black zeker geen lucky shot was. Het extra surplus van De Wereld Redden wordt geleverd door School is Cool-boegbeeld Johannes Genard. Bestaat er iets mooiers dan muziek de wereld te laten redden? Zijn Circle of Life-interpretatie is er ééntje om u tegen te zeggen.

De drie protagonisten vinden elkaar op een degelijke manier op het podium. Alleen overvalt je als theaterbezoeker voortdurend het idee dat ze de brothers in Arms aka the Genard Family feat. Martha nog niet op het toppunt van hun kunnen zitten. De Wereld Redden is toptheater van de bovenste plank. Maar wat kan de kers op de taart zoet smaken als het nog nét dat tikkeltje meer kan/mag zijn?  Dus bij deze: Laat Pieter, Johannes en Martha maar met hun drietjes de wereld redden. De theaterpodia kunnen er alleen maar wel bij varen.

Gezien bij het Arsenaal/Lazarus op 20/04/2018
Meer info over deze voorstelling kan u vinden op:
https://www.arsenaallazarus.be/nodes/nieuwsdetail/nl/lazarus-speelt-de-wereld-redden—premiere

 

Foto: Raymond Mallentjer