De Schoene Joenge van The Band

Ik ben afgelopen vrijdag naar de halvefinale van The Band gaan kijken. Buiten het nieuws dat Andy, Joost, Lennart, Laurens, Jannes en Jelle naar de finale gaan, heb ik vooral onthouden dat jurylid Slongs Dievanongs een nieuwe single uit heeft. En het mag gezegd en geschreven worden. Met ‘Schoene Joengen’ heeft de rapster uit Antwerpen met Griekse roots wellicht een hit van formaat beet. Ik mag mijn schoen opeten als het niet zo is.  Wat elke vrouwelijke toeschouwer denkt, floepte zij er zomaar uit: ‘Jim, jij bent toch een Schoene joenge’. Tja, maar één schoene Joenge maakt duidelijk de Lente niet.

The Band zoekt er namelijk vier om in hun groep te zitten. Voor Glenn, Kai en Wytse is het verhaal over and out. Zij mogen huiswaarts keren. Zelfs met haar voelsprieten op haar hoofd, voelde Slongs het al aankomen: drie Nederlanders en drie Vlamingen zullen het onderling uitmaken, wie de vier jongens van The Band worden.  Als het qua populariteit gaat, maken Laurens, Andy en Jannes wellicht het meeste kans. Maar al langer is geweten dat één schoene Joenge, de zomer niet maakt.

Ook Min Hee Bervoets kreeg het hard te verduren. Kris Wauters wou het geslacht van haar toekomstige baby achterhalen. Hij overstelpte haar met de mooiste cadeautjes van allemaal. Of het nu een ‘schoene joenge’ of een ‘schoen maske’ is .. Het zal Min Hee wellicht worst wezen. Zolang het maar een gezond kindje is. Meer moet dat niet zijn. En als het op zijn/haar moeder lijkt, zal de kleine uk wellicht toch van zich laten horen. Ideaal voor The Band 2037?

 

De opmerkelijke trends van The Band

14 jaar geleden had ik de eer en het genoegen om bij de geboorte van talentenshows op televisie aanwezig te zijn. Mijn eerste talentenjacht, die ik als ‘schrijverke’ volgde, was Idool 2003. Voor velen jongeren spreek ik nu over het stenen tijdperk. Maar in deze periode lieten Wim Soutaer, Brahim en Natalia showbizzland voor het eerst van zich spreken. De jaren nadien volgden de éne show na de andere elkaar op. Van The Voice via Belgium’s Got Talent tot nog een reeks van Idool …. En kent u Star Academy nog? Nu is er The Band … Na K3 Zoekt K3 (hoe kan ik die show nu vergeten) zijn VTM en Fox Nederland al enkele weken op zoek naar vier kerels voor een nieuwe mannenband. Waar de show aanvankelijk nog de mosterd bij K3 Zoekt K3 haalde, vaart het schip nu volop haar eigen koers. En dat doen ze niet onopgemerkt en zeker niet zonder slag of stoot. Opvallend zijn toch enkele nieuwe trends, die worden gezet. Maar ach … het hoort bij deze tijd.

Zo krijgen we de comeback van Big Brother in The Band. Neem nu het beslissingsrecht dat de kandidaten hebben om iemand naar huis te sturen. Zelden gezien in die 14 jaar dat ik zulke shows volg. Ja, bij Big Brother heb ik het ooit wel zien gebeuren dat men elkaar moest nomineren. Het Zwaard van Damocles zelf gebruiken moesten de kandidaten nooit eerder doen. Maar ach … het hoort bij deze tijd. Ook presentatoren wisselen volop van plek. Zo was er in de tweede liveshow al geen sprake meer van Laura Tesoro. Niels Destadsbader en Jim Bakkum namen de honneurs waar. Opvallend was echter dat presentator Niels Destadsbader aankondigde dat Laura hem keurig zou vervangen in de derde liveshow. Niels zou een weekje aan de kant blijven. Flexibele presentatoren … Flexpools … Ach, het hoort bij deze tijd.

Bij The Band moeten de bandleden in het Nederlands zingen. Het Nederlands is terug hip …  Alleen krijgen we wel grote verschillen. In de tweede liveshow mochten de kandidaten hun interpretatie geven aan de zijde van Noah Cyrus, Sarah Bettens en Ozark Henry. Op zich een challenge van formaat. Alleen worden Get Ready, Johan Verminnen en Frans Bauer aangekondigd voor de derde liveshow. Voor kandidaten, die dromen van een leven bij de nieuwe Clouseau of Bazart, lijkt die wel een serieuze position switch. Alec deed bij zijn exit er zelf een vreugdedansje voor. Maar ach, een Smos’ken’ zo nu en dan … het hoort bij deze tijd.

Daarentegen heimwee hebben naar de tijd van toen … Neen, dat heb ik niet.

Het bijbelse kantje van The Band

Daar zat ik dan. Voor het eerst in 14 jaar, dat ik talentenjachten volg op nationale televisie, mocht ik de liveshow bijwonen vanuit de zaal. Eventjes een korte schrijf-carrièreschets over mezelf. Mijn guilty pleasure op schrijfvlak begon ooit tijdens Idool 2003. De plaats waar Natalia, Wim Soutaer en Brahim van zich lieten horen was mijn officiële maiden trip. Nooit eerder volgde ik de show vanuit de zaal. Tot nu … Het had wat in zich om het spektakel vanuit het publiek te volgen. Heerlijk toch om me tussen de supportersclans te begeven. Altijd fun verzekerd.

En toch .. viel op het einde van de show een bom. Vanuit het niets kwam Kris Wauters met de boodschap dat de kandidaten zelf Job of Kai naar huis mochten sturen. Alleen moesten ze nog een week repeteren. Eén van hen krijgt volgende week te horen of ze mogen blijven of vertrekken. Emotioneel loodzware toestanden. Zeker omdat hun collega’s daarna nog een vlekkeloze show moeten afleveren. De bom viel, de waterlanders vloeiden … En de jury schreef geschiedenis. Voor het eerst in de geschiedenis van Belgische talentenjachten gaf de jury het uit handen.

Dit alles had wat bijbels in zich. Moeten de kandidaten nu een Salomonsoordeel vellen? Iemand een Judaskus geven of … is het een geschiedkundigverhaal als Romulus en Remus waar de tweeling in een mandje op de Tiber werden gezet. Ik wil me niet in de plaats van kandidaat Joost zetten. Hij moet een oordeel vellen over zijn vriend Job en een potentiële bandgenoot Kai. Vriendschap of muzikale dromen achterna. Quasi zeker haalt vriendschap de bovenhand. Beide heren zitten al samen in een band. Maar de keuze lijkt me moordend. .

Na de show mocht ik het podium op. Ik zag waterlanders vloeien. Vrouwen zien het graag wanneer echte mannen een traantje laten. Stuk voor stuk toonden ze allemaal hun mannelijkheid. De komende week staan ze voor een onmogelijke keuze. Bij The Band lijkt de rollercoaster van emoties nu echt begonnen. Tenslotte geldt maar één motto: The Show Must Go On, niet waar ….