Theaterreview: November 89 (The Singing Factory)

9 november 1989 staat voor eeuwig en drie dagen in ons geheugen genoteerd als de dag waarop de Berlijnse Muur viel. 30 jaar later is het tijd voor de première van November 89, een musical van The Singing Factory. De tekst werd geschreven door nieuwbakken MNM-dj Wanne Synnave en de muziek door Sam Verhoeven.

In ‘November 89’ maken we kennis met het gezin van Arend Holtz, dat in Oost-Berlijn woont op het moment dat de Berlijnse Muur wordt gezet. Het gezin moet omgaan met een veranderende wereld en de nieuwe regels die daarbij horen. Zonen Arend (Aaron Blommaert) en Klaus (Tuur Verelst) gaan naar de Humboldt-Universiteit, waar de sociale onrust groeit en iedereen keuzes moet maken. Keuzes die levensbepalend zijn.

Wanne Synnave is al een poosje the new kid in town in musicalland. Bakken talent, een lefgozer van formaat, maar wel ééntje die met weet waar Abraham zijn mosterd vandaan haalt. Zijn kracht is vooral dat hij zich in het musicalverhaal laat omringen door mensen, waarbij hij zich goed in zijn vel voelt. Met Sam Verhoeven als muzikale sidekick krijg je iemand, die het gevoel van een verhaal als geen ander begrijpt. Door de juiste omkadering heeft Wanne de kans om rustig in zijn creatief verhaal te groeien. Zijn musical-DNA weerspiegelt zich ook in het DNA van The Singing Factory.

Neem twee ervaren rotten zoals Maike Boerdam en Sébastien De Smet en laat ze omringen door jonge gretige en vooral bijzonder getalenteerde jonge wolven op het podium. Het beproefde recept van The Singing Factor werkt nu ook weer als vanouds.  Je ziet vooral een grote vriendengroep op het podium, die heel lang aan het creatieve proces van November 89 hebben gewerkt. Vergelijk ze een beetje met  de jeugdbeweging van theaterland. Piepjong, maar oh zo ambitieus en oh zo kwaliteitsvol.  Eerlijk is eerlijk: Dit is geen hapklare brok, die op drie weken tijd in elkaar werd geboekt. Hier primeert nog de liefde voor het vak en de aandacht voor het creatieve ontwikkelingsproces. Deze groep doet het voor de show, voor het publiek en voor de muziek. November 89 is een productie, waarbij good old Rick De Leeuw het van de daken zou schreeuwen als iets met hart en ziel.

De voorbije maanden zagen we enkele kwalitatieve musicalproducties op ons afkomen. Neem Kiss of the Spider Woman, Bonnie & Clyde en nu ook November 89. Bij alle drie zijn de castleden niet de allergrootste namen. En dat merk je ook aan de aandacht van het publiek. Onbekend is voor een doorsnee Vlaming ook vaak onbemind. Ronduit jammer te noemen. Want het zijn net deze producties, die je moet koesteren in een Vlaams musicallandschap. De minzame grijsaard naast mij mompelde me toe dat dit een productie was die de mensen moesten bekijken. In zijn kinderlijk eb immer jeugdig enthousiasme omschreef hij het zelfs als ‘Sportpaleis-materiaal’. Maar laat ons het houden: op theater en musical waar het ambacht nog meer dan ooit centraal staat. Dus waarop wacht u. Grijp nu uw kans.    Haast u naar het Zuiderpershuis. November 89 speelt nog tot het einde van de maand. Oh ja, u krijgt een voorstelling te zien waar .. het hart en de ziel staat. Of heeft u dit al eerder gelezen?

Meer info over November 89 kan u vinden op:
https://www.singingfactory.be/november89/

Avant-première bekeken op 8/11/2019 in het Zuiderpershuis

Foto: Jan Liekens

The Touch of Magic van Stuk Ongeluk! : Kobe Van Herwegen

Stuk Ongeluk! (The Play that goes wrong) is één van de hoogtepunten van het theaterseizoen. Theatertainment heeft met een dijk van een cast een stevige comedy op poten gezet. Eén van de acteurs op het podium is goochelaar en creatieve duizendpoot: Kobe Van Herwegen. Tijdens een bezoekje aan Londen wou hij iets anders doen dan zomaar een musical bekijken. Zo kwam hij terecht bij The Play That Goes Wrong. Van begin tot het einde lag hij plat van het lachen. Daarom wou hij absoluut meedoen aan de Vlaamse versie ervan. Het werd een sprong in het ondiepe. Zelf omschreef hij het repetitieproces als er in gesmeten worden.

Comedy is in het leven van Kobe een rodedraad. Zowel bij zijn werk als Ketnetwrapper als bij het goochelen. Alleen is dit de eerste keer dat hij zich aan visuele comedy van dit kaliber waagt.  Maar dat ziet hij zeker zitten. Kobes leven zou saai zijn als hij altijd hetzelfde moest doen. Toch krijgt hij steun uit onverwachte hoek. Zijn BH (bekende hond) Wifi heeft een plekje in de cast .Daar speelt hij de hond Wilfried, die zoek raakt. Wifi heeft op korte tijd (het dier is bijna 1 jaar oud) al een stevige showbusiness carrière. Zo stond hij al in de Woef Magazine te pronken. De Champions League voor elke viervoeter. Wie nog geen bezoekje aan Stuk Ongeluk! bracht, moet zeker de kans nog grijpen. Er is ‘a touch of magic’ in het stuk verzeild geraakt. Zijn naam: Kobe Van Herwegen.

Meer info over Stuk Ongeluk kan u ontdekken via:
https://www.elckerlyc.be/nl/programma/stukongeluk.htm

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: Stuk Ongeluk (Theatertainment)

Met Stuk Ongeluk in een regie van Stany Crets ging een opmerkelijk toneelstuk in première bij Theater Elckerlyc. Een schare aan Vlaamse topacteurs waaronder Sven De Ridder, Jan Van Dyke, Dirk Van Vooren, Kobe Van Herwegen, Sébastien De Smet, Britt Van der Borght, Tania Kloek en Koen Van Impe hebben zich geëngageerd voor deze comedy. Stuk Ongeluk catalogeren onder een bepaalde noemer is niet evident. Voor de doorwinterde acteur is zelfs dit genre niet gemakkelijk om onder de knie te krijgen. De stijl van het stuk kan je niet beschouwen als een trip down to Memory Lane, maar een enkel ticketje Absurdistan. Zelden heb ik acteurs zo de grenzen van de comedy zien opzoeken als bij Stuk Ongeluk.

Centraal in het verhaal staat Toneelvereniging Willen is Kunnen. Onder toeziend oog van hun kersvers voorzitter Christof Claus lanceren ze ‘Moord op Haversham Manor’. Kwestie van eens iets anders te doen. Vol goede moed beginnen ze op het podium te acteren. Alleen gaat vanaf dan alles de mist in. Zelfs het decor krijgt het hard te verduren bij Stuk Ongeluk.

De combinatie van absurde en fysieke humor vergt van de cast en regisseur maatwerk van de bovenste plank. Je kan als toeschouwer alleen blij zijn dat iedereen zich volop heeft gesmeten.  Het stuk knalt langs alle kanten . Stuk Ongeluk is een must see voor de theaterliefhebber, die de kers op de taart nog willen ervaren in het slot van het theaterseizoen 2017-2018.

En toch … zo veel gesaboteer, zo veel dingen die mislopen. Je zou denken dat er een Mol aanwezig is in de zaal. Maar het zal toch niet waar. Bij het verlaten van de zaal spotte ik een opmerkelijke vrouw. Blijkbaar was de Nederlandse cast van The Play That Goes Wrong  (waarop Stuk Ongeluk gebaseerd is) was aanwezig. Eén van de castleden is Anne-Marie Jung. Ik hoor alvast zeggen: Anne-Marie wie. De Molloten onder ons zullen haar wel herinneren als de Nederlandse Mol in 2012. Zij is een bijzondere talentvolle humoristische actrice met Mollenervaring. En net in een stuk waar alles misloopt, zit zij in de zaal. Toeval of niet? Was zij de handlanger van regisseur Stany Crets die mee alles in de war stuurde? Of zit ik nu echt vast in een bepaalde tunnelvisie.

Meer info over stuk Ongeluk kan je ontdekken op:
https://www.dekomediecompagnie.be/stuk-ongeluk/

Foto’s van Anne-Marie Jung:

  

Foto: Jan Liekens

 

Een Stuk Ongeluk komt nooit alleen

U kent de klassiekers uit het Belgische verkeer wel. Laat het één druppel regenen en het is doffe ellende op de baan. Wanneer je dan bovendien op je vrije dag tijdig naar een persvoorstelling van Stuk Ongeluk moet gaan, is het hek helemaal van de dam. Mijn vader en ik waren geïnviteerd op het 18de eeuwse Hof ter Linden, een neoclassicistisch kasteel in Edegem. In Edegem raken was één, maar ter plekke leek het wel Edegem Foor. Parkeerplaats vinden was zoeken naar een speld in een hooiberg. Wat een doffe ellende. Maar uiteindelijk werd het nog straffer. Toen ik naar het Hof wandelde, zag ik in de verte het zwaailicht van een ambulance. De oh zo vriendelijk persdame was gewikkeld in een warmtedeken. Zelfs Stany Crets was helemaal aangedaan. Was ik ontsnapt aan een drama of niet? De politie hield de wacht. Bleek het rampenplan afgekondigd in Edegem of toch niet?

De cast was blijkbaar getroffen door een drama toen ze op inlevingsstage waren.  Plots werd ik ooggetuige van hallucinante taferelen. Eén voor één werden de castleden naar beneden gehaald.  De één bleek al zwaarder getroffen dan de andere. Toen viel mijn spreekwoordelijke Euro. In één klap zag ik een man staan, die ik ken als Facebook-vriend. Dokter Hugo was present. Een man, die graag geniet van het leven, het acteren en de koers. Hij hier op een dergelijke ramplocatie als dokter. Het plaatje klopte in mijn ogen niet.   .

Stuk Ongeluk wou met hun ambulance-stunt aantonen dat alles mogelijk is vanaf 20 april 2018 in Theater Elckerlyc. Over the top gaan en nog ver daarboven. Toen we binnen gingen, bleek Murphy nog een grapje in petto te hebben voor de cast. Door werken aan het kasteel was de kabel van de elektriciteit geraakt. Neen, dit was geen grapje. Koffie drinken met Stany Crets, Jan Van Dyke, Tania Kloek, Kobe Van Herwegen, Koen Van Impe, Sébastien De Smet, Dirk Van Vooren en Britt Van der Borght in het donker. Het had wat bijzonders in zich. Maar je ziet: een Stuk Ongeluk komt duidelijk nooit alleen. Een wijze levensles op een regenachtige donderdagochtend rijker.

Meer info over de ticketverkoop kan u vinden op:
http://www.elckerlyc.be/nl/programma/stukongeluk.htm

Foto: Jan Liekens