Theaterreview: Iemand moet het doen (ARSENAAL/LAZARUS)

Op 23 september 1971 laat Mario Roymans zich opsluiten in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Tussen twee passages van de nachtsuppoosten door, snijdt hij het doek De Liefdesbrief van Johannes Vermeer uit het kader. Via de pers eist hij 200 miljoen Belgische frank, te schenken aan de slachtoffers van de hongersnood in het toenmalige Oost-Pakistan (Bangladesh). Tien dagen later, na een tamelijk spectaculaire achtervolging, wordt Roymans roemloos ingerekend. Dit verhaal vormt de basis van het gloednieuwe stuk Iemand moet het doen van ARSENAAL/LAZARUS in samenwerking met regisseur ROBBIN ROOZE.
Normaal gezien ging Iemand moet het doen voor de coronacrisis in première. Maar het bekende virus stak er een stokje voor. Nu de deuren van het culturele landschap weer geopend zijn, laat het gezelschap hun werk op de wereld los. Bij het bekijken van de voorstelling valt meteen op dat deze voorstelling een vernieuwende vorm van theater is. Opvallend is de flirt tussen de grenzen tussen theater en film. Daarvoor heeft het gezelschap heel wat ervaring aan boord met Koen De Graeve, Pieter Genard en Günther Lesage. Om dit alles uit te werken, is er ontzettend hard aan deze voorstelling gewerkt. Ook Maaike Somers is een opvallende nieuwkomer tijdens Iemand moet het doen.

Er zit ook een moraal in het verhaal. Deze ‘heldendaad’ heeft als uitgangspunt : kunst roven voor het goede doel. In een spannende vertelling die speelt op de scheidingslijn tussen waarheid en fictie, tussen woord en beeld, worden vragen gesteld over de reële waarde van kunst en de grenzen van goede bedoelingen. En dat leidt tot een opvallende ‘liveshow’ waar ondergetekende anderhalf jaar na de opnames nog een gastrolletje in het publiek speelt.

Eerlijk is eerlijk: voor de echte theaterliefhebber zal het voortdurend switchen tussen theater en film tijdens Iemand moet het doen misschien net dat brugje te ver zijn. Maar eerlijk is eerlijk. ARSENAAL/LAZARUS bewandelt de grens tussen beiden met de nodige flair. Dat mag best bewonderd en bejubeld worden. Iemand moet het doen is vernieuwend theater van een bende lefgozers bij elkaar. You hate it or you love it … Ik behoor tot de tweede categorie.

Bekeken op 10/09/2021 bij ARSENAAL/LAZARUS in Mechelen


Praktische info

van en met Iliass Bellaajal, Koen De Graeve, Aminata Demba, Pieter Genard, Günther Lesage, Ismaïl L’hamiti, Robbin Rooze, Maaike Somers en Ryszard Turbiasz 
kostuum Karen De Wolf 
productie ARSENAAL/LAZARUS 
coproductie Perpodium 
met steun van Tax Shelter v/d Belgische Federale Overheid 
foto
 Guy Kokken

MEer info over de ticketverkoop via: http://www.arsenaallazarus.be

Theaterreview: Bagaar (ARSENAAL/LAZARUS – Toneelhuis)

Voor hun theaterstuk Bagaar ging ARSENAAL/LAZARUS en Toneelhuis een samenwerking aan met Het Toneelhuis. Bagaar is gebaseerd op de film Coup de Torchon van Bertrand Tavernier. In deze bewerking is het verhaal gesitueerd in een niet zo verre toekomst op een eiland waar ‘vluchters’ samengebracht worden totdat een beslissing is genomen of ze naar het continent mogen of niet. Maar het continent houdt al jaren de grenzen stevig dicht. Met deze voorstelling maken Lazarus, Guy Cassiers en Toneelhuis een voorstelling waar zwarte humor zich vermengt met bijtende maatschappij kritek.

En toch … Bagaar valt te catalogeren onder de noemer a-typisch voor de castleden van Lazarus. In de meeste theaterstukken van dit theaterhuis wordt een bepaalde moraal naar boven gebracht. Met Bagaar is dit helemaal niet zo. Vooral de stempel van regisseur Guy Cassiers speelt tijdens de voorstelling een belangrijke rol. Cutting the edge of nét dat tikkeltje erover lijkt méér dan ooit het motto te zijn die Cassiers naar buiten wilt brengen. Neem nu de vette knipoog in het stuk naar 2 internationale topkeepers zoals Kolonel ‘Fabien’ Barthez en Schmeichel. Grandioos gevonden of gewoon eigen aan de regisseur.

Voor enkele gevestigde waarden is het nét dat tikkeltje anders qua spelen dan ze gewoon zijn. Maar net deze manier van werken maakt het stuk meer out-of-the-box. En nét in dit geval lijkt out-of-the-box the spice of life. Niet meer , niet minder.

Cast: Koen De Graeve, Günther Lesage, Ryszard Turbiasz, Charlotte Vandermeersch, Joris Van den Brande, Katelijne Damen en Marianne Loots.

Meer info: www.arsenaallazarus.be

Gezien op 27/3/2019 in Arsenaal/Lazarus Mechelen

Foto: Kurt van der Elst