Antwerpen Proeft: Streetfood is hip

 Mijn grootmoeder zaliger zou zich omdraaien in haar graf. Haar type keuken begint stilaan uit de mode te raken. Zeker wanneer je de trends op Antwerpen Proeft, de gastronomische meerdaagse in de Waagnatie ziet. Meer dan ooit wordt gastronomie bepaald door de hippe trends op het vlak van streetfood.

Ondertussen ben ik al de kwijt geraakt hoe dikwijls ik met de pater familias bij mij thuis naar Antwerpen Proeft ben getrokken. Maar het viel dit jaar op. Streetfood heeft zijn weg gevonden naar het grote publiek. Zo herinner ik me nog uit mijn schooltijd dat je gastronomische keuze vooral ging tussen tussen de frietjes van de frituur en de hamburgers van het hamburgerkraam. Maar nu … is het aanbod veel ruimer.
Zo had je al de gevulde gehaktballen van Wim Ballieu, de Würst(en) van Jeroen Meus … , gevulde bitterballen en kroketten en nu lijkt ook de smokey barbecue zijn weg gevonden te hebben. Weliswaar met de hulp van Mijn Pop-uprestaurant waar Karel en Birger een levend reclamebord voor deze foodtrend zijn.

En ja, mijn vader en ik zijn uiteindelijk bezweken. We wilden wel eens proeven van deze nieuwe foodtrends. Aan de boorden van de Schelde stond immers een bordje van de Belgische kampioenen barbecue. En tja, zo zijn wij whole the way American gegaan … met een frisse Scheldebries door onze kalende haardos heen.

Het tofste Grietje uit Mijn Pop-uprestaurant

De finale van Mijn Pop-uprestaurant komt steeds dichterbij. De lat wordt steeds hoger en hoger gelegd. De vier duo’s moeten allemaal een tandje bijschakelen. Alleen The Sky is the Limit is hoog genoeg voor Sergio Herman en zijn kompanen. Gelukkig is er Gert’je’ Verhulst. De Studio 100-baas schudde een opvallend duo geheime recensenten uit zijn lange mouwen tijdens de donderdagavond-uitzending. Niemand minder dan Bart Kaëll en Luc Appermont gingen op vraag van de jury de vier duo’s beoordelen. En het duo maakte indruk … bij de koppels, op de sociale media en vooral door hun onderling geplaag. Het leek wel Hotel Römantiek met een hoog Stadtler- en Waldorfgehalte. Het hoeft niet elk jaar Boxy & Boxy te zijn. Appermont en Kaëll oftewel de kapiteinen van De Marie-Louise zeilden langs de Antwerpse en Kortrijkse wateren alsof ze nooit anders hebben gedaan. Zelfs bij hun maidentrip als culinair recensent. .

Zelfs een grietje mocht op hun bord verschijnen. Je moet alles een keertje proberen, niet waar. Zelfs als was het volgens Bart Kaëll de eerste keer dat Luc dit probeerde. Nochtans outte Luc zichzelf als een stevige viseter. Zelfs de pergola viel bij hen in de smaak.

Laure, Charlotte, Daniela en Leen zullen het me niet kwalijk nemen dat ik één van hen nu niet bombardeer tot het tofste grietje uit Mijn Pop-uprestaurant. Laat staan: dat ik aan de groep ‘De Grietjes’ denk. Voor één keer mag het dat visje op het bord van Luc Appermont zijn. Bij elke televisiekijker verscheen er immers een smakelijke glimlach op het gelaat bij het onderlinge geplaag tussen beide heren … Quand c’est si bon , mag zelfs het tofste grietje uit Mijn Pop-uprestaurant zijn waarde tonen.