Tagarchief: Lien Thys

Stany Crets: ‘God van de Slachting zet de menselijke beschaving te kijk.’

Geplaatst in On Stage door

Sinds eind september speelt in het Antwerpse Veilinghuis Bernaerts ‘God van de Slachting’. Het oorspronkelijke stuk Carnage van Yasmina Reza werd door Stany Crets vertaald en in een hedendaags jasje gestoken. Deze voorstelling is de opvolger van het succesvolle Kunst, waarmee Peter Van den Begin, Jonas Van Geel en Stany Crets vorig jaar meer dan 30 keer speelden met hun kersvers productiehuis. ‘Het is naar mijn gevoel een logisch vervolg op de passage, die we vorig jaar met Kunst hebben gebracht’, aldus Stany. ‘Toen hebben we de Kunstwereld gefileerd. Bij God van de Slachting wordt de menselijke beschaving te kijk gezet. Het verhaal begint wanneer twee koppels bij elkaar komen omdat het éne kind de tanden van het andere kind heeft uitgeslagen. En ja, dat moet uitgepraat worden. Omdat het éne koppel aan de linkerkant van het spectrum zit en het andere koppel aan de rechtste kant van het spectrum, loopt het al gauw de verkeerde kant uit. Op comedyvlak begint het heel beschaafd en eindigt met een ‘bloemekee’. Waar het bij de kinderen mis ging, moeten ook de ouders snel toegeven aan geweld en beledigingen. Al heel snel regeert hier de wet van de sterkste.

Een stuk voor spelers
Met Kunst sloeg het productiehuis van Stany Crets, Peter Van De begin en Jonas Van Geel de afrit van een bepaald theatergenre in. ‘Het is een spelersstuk pur sang. Ons doel is om de tekst op een zo goed mogelijke manier naar het publiek toe te brengen. In musicalland heb je vaak met een grote machinerie te maken. Als maker is het niet evident om grote kleppers zoals Mamma Mia of Hairspray op een eenvoudige manier te brengen. Het publiek komt daar ook om het visuele te zien. Voor God van de Slachting heb ik de vertaling gemaakt. Omdat Reza’s schrijfstijl nog dicht tegen de mijne aanleunt, zeker op het vlak van dialogen maken, was het Gefundenes Fressen. Bij ons is het doel om zo snel mogelijk naar de kern van de dialogen toe te werken. Het decor speelt daarin een minimale rol.’

Veilinghuis Bernaerts
Voor hun voorstellingen hebben Stany, Peter en Jonas gekozen voor het Veilinghuis Bernaerts. ‘We waren op zoek naar een Antwerpse zaal, waar we een heel lange reeks konden spelen. Het Fakkeltheater heeft zijn vaste klanten. Daar is het onmogelijk om de zaal drie maanden lang in te palmen, zeker met de beperkte hoeveelheid theaterzalen die er momenteel zijn. Puur toevallig kwamen bij het Veilinghuis Bernaerts terecht. Daar bleek tot onze eigen verbazing dat ze een fijne theaterzaal hadden. We hebben daar niet de hele infrastructuur, die een theatermaker nodig heeft. Met onze vorm van werken komen we al een heel eind ver. Bij Kunst was het zelfs heel eenvoudig om in een veilinghuis waar heel veel kunst hangt dit stuk te spelen. Het voelde goed aan. Het werd al heel snel duidelijk dat dit veilinghuis ook ons theaterhuis zo worden. Ook met de projecten van God van de Slachting en The Last Five Years.’

Kunst
Kunst haalde goede commentaren en trok heel veel volk naar het Veilinghuis. ‘Het was een risico om zo veel voorstellingen in een stad te spelen. Het enige voorbeeld dat ik ken is Sven De Ridder Company. Maar voor ons genre bestaat dit niet meer. Het was een risico om dit op deze manier aan te pakken. Wij hebben met Kunst 33 voorstellingen gespeeld en daarmee 9000 mensen ontvangen. Dat is vrij veel. Zeker omdat theater in Vlaanderen een moeilijk iets blijft en we bij de kleinschaligen blijven. We hadden er ergens wel op gehoopt, maar we hadden het niet verwacht. Toch waren we overtuigd dat het kon werken. We stonden met drie mensen op het toneel, die niet zo slecht klinken bij het publiek en die wel iets beteken. Bovendien hadden we alle drie er heel veel zin in om er iets moois van te maken.’

30 voorstellingen
Ook de ambitie voor God van de Slachting ligt hoog. ‘We hebben voor God van de Slachting 30 voorstellingen opengezet. Qua cijfers ziet het er nu zeer goed uit. Ik hoop dat we de mensen, die onze versie van Kunst hebben gezien, terug mogen verwelkomen. Zeker wanneer ze bij ons een fijne tijd hadden en erg betrokken willen zijn bij onze manier van spelen. Naast Peter (als coach) en Jonas en ik op het podium, komen ook Lien Thys en Ini Massez langs. Ik twijfel er geen seconde aan dat ook deze twee dames de nodige aanhang hebben.’

Meer info over:
http://www.bernaerts.eu/platform

Foto: Steven Hendrikx

Stany Crets, Jonas Van Geel, Ini Massez en Lien Thys laten alle beleefdheid varen in God van de Slachting

Geplaatst in On Stage door

Na het succes van KUNST keren Stany Crets, Peter Van den Begin en Jonas Van Geel opnieuw terug naar het universum van Yasmina Reza. Dit keer krijgen ze het gezelschap van Ini Massez en Lien Thys en staat niet de vriendschap tussen drie mannen, maar de fragiele beschaving van twee ouderparen centraal. Het vertrekpunt van GOD VAN DE SLACHTING (Carnage) lijkt nochtans onschuldig. Twee kinderen hebben ruzie gemaakt. Hun ouders besluiten samen te komen om het incident volwassen, rustig en vooral beschaafd uit te praten.  Peter Van den Begin coacht het viertal en Stany Crets maakte de Nederlandse vertaling.


De repetities zijn begonnen. De beschaving houdt voorlopig nog stand.

Met nog iets meer dan twee weken tot de eerste voorstelling wordt er momenteel intensief gerepeteerd. De repetities tonen een eerste blik achter de schermen bij Stany Crets, Jonas Van Geel, Ini Massez, Lien Thys en coach Peter Van den Begin. Op 24 september gaan de deuren open en mag het publiek zelf ontdekken hoeveel beschaving er na een avond Yasmina Reza nog overblijft. Het publiek krijgt vier acteurs die daar zichtbaar bijzonder veel plezier aan beleven.

 

Van beleefde glimlach naar totale ontregeling

Wat begint met koffie, goede manieren en redelijke argumenten, ontspoort langzaam maar bijzonder trefzeker. Kleine irritaties worden grote ergernissen, zorgvuldig opgebouwde façades beginnen te barsten en uiteindelijk blijken principes, relaties en ego’s een stuk minder stevig dan gedacht.

Tulpen, clafoutis en zelfs een hamster passeren de revue, maar daaronder fileert Reza vooral iets bijzonder herkenbaars: hoe graag mensen zichzelf ook als redelijk, tolerant en geciviliseerd beschouwen, er hoeft soms bijzonder weinig te gebeuren voor het vernislaagje te verdwijnen.

Stany Crets, Jonas Van Geel, Ini Massez en Lien Thys staan daarbij bijna onafgebroken tegenover elkaar. Geen ontsnappingsroutes, wel vier acteurs, razendsnelle dialogen, ongemakkelijke stiltes en een spanning die scène na scène wordt opgedreven.

Foto: Frenesia

Theaterreview: Stilte Aub! (Backstage Producties)

Geplaatst in On Stage door

Met Stilte AUB! liet Backstage Producties zijn allernieuwste productie op het publiek los. Tijdens deze voorstelling wordt een exclusieve inkijk geboden in de chaotische wereld van een theatergezelschap tijdens hun generale repetitie, één blik vanuit de coulissen en één keer tijdens de desastreuze 100Ste voorstelling. Bereid u voor op heel veel misverstanden, onderlinge twisten en sardientje. Daar zorgt een droomcast van formaat voor. Gaande van Nathalie Meskens, Tom Audenaert, Manou Kersting, Stany Crets, Jonas Van Geel, Ini Massez, Juan Gerlo, Lien Thys en Daphne Wellens.

Het gegeven van een blik achter de schermen van het theater is ééntje dat nog niet zo lang geleden met succes werd gehanteerd door het EWT met hun versie van Ernst & Vermaak. Ook deze Stilte Aub is er ééntje om duimen en vingers vanaf te likken. Op het einde van het wielervoorjaar zou je Stilte AUB het beste kunnen vergelijken met een spervuur van demarrages zoals alleen Tadej Pogacar of Remco Evenepoel het zouden kunnen op de wegen richting Luik toe. Maar dan op het theaterpodium. Fysiek is het een voorstelling waar je als acteur wellicht alle overtollige kilo’s in een mum van tijd verliest. Een enorm belastend verhaal met een verschroeiend tempo in zich. Maar wel ééntje waar je als kijker met plezier drie uur de buikpijn van het lachen voor trotseert.

Daarnaast is Stilte AUB teamwork van de bovenste plank. Eén fout en heel de voorstelling valt in duigen. Daarom mag men ook het werk van Backstage Producties-debutant Jef Hoogmartens niet onderschatten. Zo kan ik nog urenlang superlatieven strooien. Maar om dit verhaal kortweg samen te vatten, citeer ik met plezier hitparadefenomeen Pommelien Thijs. ‘Het is erop of eronder’, zong ze tot in de hoogste regionen van de charts. Ik laat het nu alvast weten: ‘Het is er boenk op. De rest moet u maar in het theater kijken. Al was het maar om de bloedmooie nieuwe ’test’ foyer van Theater Elckerlyc te bewonderen.

Meer info op: http://www.backstage-producties.be

Bekeken op 25 april 2025

Foto: Backstage Producties – Steven Hendrikx

Theaterreview: Camus (LAZARUS)

Geplaatst in On Stage door

LAZARUS heeft een opmerkelijk nieuwe voorstelling ‘Camus’ gelanceerd. Centraal in dit theaterstuk staat het leven en het werk van Albert Camus. Camus is vooral een stuk dat hulde brengt aan de absurde held die Camus zelf geworden is toen hij op zesenveertigjarige leeftijd overleed in een autoaccident terwijl hij eigenlijk van plan was om de trein te nemen. In, rond en tussen ‘s mans oeuvre gaat LAZARUS op zoek naar verwantschap, ontroering en engagement, naar opstand en aanvaarding, naar trefzekere woorden en kraakheldere gedachten, naar de geur van gebakken vis en de geluiden van een zomernacht aan zee. Wat moet men vooral doen met een slechte mop, die leven heet.

De voorstelling van Camus heeft twee verschillende kantjes. Enerzijds de ultieme hommage aan het absurdisme van de veel te vroeg gestorven schrijver. Met als absolute hoogtepunt: het briljant samenspel tussen Koen De Graeve en teddybeer Berten. Een filosoferende teddybeer hebben we nog niet al te vaak gezien op het theater. Berten Rules. Het huwelijk tussen het absurdisme en de acteurs van LAZARUS is er ééntje dat mag gezien worden. Pingpongspel van de bovenste plank. Met Günther Lesage als absolute koning van deze humorvorm. Bij momenten voelde het aan dat ik naar het pronkstuk van het theater De Orde van de Dag aan het kijken was.

Het tweede luik van Camus sneed dieper in het vel van de toeschouwer. En geloof me: het is niet evident om het werk van Camus tot jou te laten komen. Daarom was het net gedurfder om het zwaardere deel van de voorstelling op het einde te houden. Een eervolle vermelding wil ik langs deze weg ook geven aan actrice Lien Thys. Als enige vrouw zich staande houden tussen al dat mannelijk acteergeweld is helemaal niet zo simpel als het lijkt.

Camus is wat je noemt een voorstelling met een typische LAZARUS-stempel. Gedurfd, absurd, diepgravend en met een hoek af.

Gezien op 16/11 in ARSENAAL/LAZARUS
Meer info: https://www.arsenaallazarus.be/kalender/item/camus
Foto: Raymond Mallentjer