Sander Deckx wordt eerste hoofdrolspeler in rolstoel bij een Belgische musical

Productiehuis The Singing Factory brengt vanaf 2 april 2027 de bekroonde West End-musical ‘The Little Big Things’ op de planken in Zuiderpershuis Antwerpen. Dit waargebeurde verhaal, gebaseerd op de gelijknamige bestseller autobiografie van Henry Fraser, vertelt de aangrijpende reis van een jonge rugbyspeler wiens leven na een duikongeval in één klap verandert. Hij belandt in een rolstoel en ontdekt nieuwe manieren om zich uit te drukken, opnieuw te dromen en betekenis te vinden. Zijn familie, elk op hun eigen manier zoekend en worstelend, vormt daarbij zowel een houvast als een bron van conflict.

Zoals steeds bij hun producties, zal The Singing Factory voor deze ‘The Little Big Things’ een cast samenstellen bestaande uit overwegend jonge talenten, die ondersteund worden door enkele meer ervaren (musical)acteurs.

Belgische primeur: eerste acteur in een rolstoel in hoofdrol musical

Bijzonder aan deze Nederlandstalige bewerking van ‘The Little Big Things’ is dat de 31-jarige acteur Sander Deckx (woonachtig in Antwerpen, geboren en getogen in Mol) de hoofdrol (Henry Fraser) zal vertolken. Sander belandde door zuurstoftekort bij zijn geboorte zelf in een rolstoel, maar dat weerhield hem er niet van om zijn dromen na te jagen.

Zo studeerde hij in 2023 als eerste rolstoelgebruiker af aan de opleiding Woordkunst van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Hij bracht o.a. de aangrijpende monoloog ‘Zonderzeeër’ – zijn masterproef aan het Conservatorium – bij Theater aan Zee, op het jongemakersfestival Love at first Sight en in hetpaleis, schitterde in de dansvoorstelling ‘ON’ van Danaé Bosman en op televisie was Sander al te zien in ‘Taxi Joris’ (Canvas) en ‘De Ark van Nona’ (VRT MAX). Hij is sinds oktober 2024 ook aan de slag als docent Lichamelijk Artistiek Bewustzijn aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen.

Nu schrijft Sander opnieuw geschiedenis door als eerste acteur in een rolstoel een hoofdrol te pakken in een musicalproductie in België. Met zijn rol als Henry Fraser treedt hij in de wielsporen van Ed Larkin, die eerder in dezelfde rol in Londen geschiedenis schreef als eerste rolstoelgebruiker in een hoofdrol op de West End.

“Dit is echt een kinderdroom die uitkomt. Een droom waar ik het stof nu heel voorzichtig af mag blazen. Het feit dat ik de hoofdrol mag spelen in deze musical die ik qua thematiek zo belangrijk en relevant vind, is ongelooflijk. Het wordt schoon, het wordt tof. Iedereen zou deze musical moeten zien.”

                                   Sander Deckx     ©The Singing Factory

‘The Little Big Things’ is een ontroerend en tegelijk hoopvol verhaal over veerkracht, humor, familie en doorzettingsvermogen. Een hartverwarmende en energieke musical vol pop- en rockinvloeden, die ontroering combineert met levenslust. Het is een viering van de kleine dingen die groot worden wanneer alles op losse schroeven staat, en een herinnering aan de kracht van hoop, creativiteit en verbeelding.

Vanaf 2 april 2027 brengt The Singing Factory hun Nederlandstalige bewerking van de musical ‘The Little Big Things’ in Zuiderpershuis Antwerpen.

Tickets en info: singingfactory.be 

Muziek & lyrics: Nick Butcher
Lyrics: Tom Ling
Script: Joe White, gebaseerd op de memoires van Henry Fraser
Oorspronkelijk geproduceerd en gerealiseerd in opdracht van Michael Harrison
Regie & vertaling: Wanne Synnave
Choreo: Gregory Langen
Koorleiding: Tinne De Groot
Repetent: Ronny Plovie
Uitvoerend producent: Diederik Van Durme voor The Singing Factory

Foto: The Singing Factory

Theaterreview: November 89 (The Singing Factory)

Wie dezer dagen een wandelingetje maakt in  de buurt van het Antwerpse Zuiderpershuis , kan er niet naast kijken.
Zeven jaar na de succesvolle eerste versie brengt The Singing Factory de succesmusical November 89 opnieuw op de planken, met een gloednieuwe cast, in een gloednieuwe enscenering.

We schrijven West-Berlijn, 1989. In de aanloop naar de val van de Muur krijgt de teruggetrokken Arend Holtz onverwachts bezoek van Helene, een jonge vrouw met scherpe vragen en een vastberaden missie. Wat begint als een zoektocht naar informatie, ontrafelt langzaam een verleden dat lang verborgen bleef, en toont hoe de keuzes van toen nog altijd hun sporen nalaten.
Oost-Berlijn, 1961. Terwijl de Berlijnse Muur de stad in tweeën splijt, raken jonge studenten verwikkeld in een strijd tussen idealen en angst. In het hart van de Studentenunie groeit het verzet, aangewakkerd door een diepgeworteld verlangen naar vrijheid. Maar in een samenleving waar elke fout fataal kan zijn, is niemand veilig, en blijkt niet iedereen te vertrouwen.

Eerlijk is eerlijk. De kracht van November 89 in 2026 wordt gevoed door de brandende wereldpolitiek van het moment. Het verhaal rond Gaza, de straat van Hormuz, Israël, Oekraïne en ga zo maar verder … hangt als een extra schaduwlaagje boven het November 89-verhaal. Wat 37 jaar geleden nooit meer mocht gebeuren, is actueler dan ooit. Net de actualiteit van het moment geeft een extra emotioneel laagje aan November 89, dat het zeven jaar geleden niet kende. Nét dit kantje maakt het verhaal gedurfder maakt dan ooit om aan theaterminnend Vlaanderen te tonen.

Naast een brok jeugdig talent valt ook de aanwezigheid van het duo Jan Schepens-Deborah De Ridder op. Voor de tweede keer (na The Bucket List) worden ze aan elkaar gekoppeld in de cast van een The Singing Factory-productie, zonder maar ooit een scene met elkaar gespeeld te hebben bij dit productiehuis. Wie behind the scenes al een bezoekje bracht, weet meteen waarom. Buiten hun vakmanschap staat buiten kijf dat ze zich rot amuseren achter podium en de rol van mentor naar de jeugd toe met plezier op zich nemen.
Ook een klein nieuwigheidje in de productie van The Singing Factory. Tijdens November 89 wordt er gebruik gemaakt van een draaischijf op het podium. Dit maakt het tempo van de musical sneller dan het op- en afgaan van de scene. Voor een kijker in de zaal is dit wennen omdat zeker in het eerste deel het verhaal gebaat is met de nodige traagheid. Hoe verder je in het verhaal gaat, wint de draaischijf aan belang. Het ‘ronde ding’ zorgt er voor dat er vaart komt in de story van November 89.

De moraal van November 89 is dat de geschiedenis zich duidelijk herhaalt. Thematisch gezien is een brandende wereldpolitiek dichterbij dan ooit. Maar organisatorisch gezien is en blijft The Singing Factory een kweekvijver van jong talent. En dat bewijzen ze keer op keer op keer weer.

Meer info over The Singing Factory: http://www.singingfactory.be

Foto: The Singing Factory

Maud Hanssens: ‘November 89 toont aan dat de geschiedenis zich herhaalt.’

November 89 gooit momenteel hoge ogen in het Antwerpse Zuiderpershuis. 7 jaar geleden bracht The Singing Factory dit verhaal over de val van de Berlijnse Muur al op het podium. Maar nu krijgt deze musical door de brandende wereldpolitiek een bijzonder laagje over zich heen. Naast al het jonge geweld op het podium is één van de ervaren rotten de Brusselse Maud Hanssens. Zij verdiept zich in de rol van Hélène. ‘November 89 is een bijzonder stuk, dat in deze tijden pijnlijk actueel blijkt te zijn. Men zegt wel eens dat de geschiedenis gedoemd is om zich te herhalen. En dat is hier zeker het geval. Mijn rol als Hélène heeft verschillende lagen. Op het einde van November 89 wordt pas echt duidelijk welk geheim ik met me meedraag. Of er een bepaalde voorkennis voor deze musical nodig is, durf ik niet te zeggen. Er worden wel enkele zinnetjes gezegd in het verhaal, waarbij het jammer zou zijn als het publiek in de zaal de geschiedenis erachter niet kent. Zoals bijvoorbeeld: ‘Ich bin ein Berliner.’ In het verhaal speel ik alleen maar scènes met Jan Schepens. Dat is geweldig om te doen? Jan heeft een andere speelstijl dan ik. Op het podium geeft dit naar mijn gevoel een zeer mooi resultaat om nét deze twee met elkaar te mengen.’

Bruxelles, je t’aime
Maud is een Brusselse, die professioneel zowel in Vlaanderen als Wallonië op het podium staat. ‘November 89 is mijn laatste productie van het hudiige theaterseizoen. Daarna volgt tijdens de zomermaanden Kinky Boots van Festival Bruxellons. In het najaar ben ik te zien in een Waalse theatervoorstelling. Ik ben perfect tweetaling. Maar ik heb wel studies in een Nederlandstalig conservatorium gevolgd. Er is geen probleem om van het één naar het ander te switchen. Dat zit er na al die jaren al wel ingebakken. Voor The Singing Factory heb ik naast Jervin Weckx wel al eens een regie-assistentie gedaan. Maar zelf op het podium staan is de allereerste keer. Maar ik ben hier beland in een warm nest vol met jeugdig geweld. Stuk voor stuk zijn het mensen, die keihard werken om hun doel te bereiken. Mooi om te zien.’

Meer info op: http://www.singingfactory.be

Foto: The Singing Factory

Wanne Synnave: ‘De huidige tijdgeest kruipt automatisch in een musical zoals November ’89.’

Wanne Synnave was de voorbije weken drukdoende bezig om de cast van November 89 klaar te stomen voor de première op 10 april in het Antwerpse Zuiderpershuis. ‘November 89 heb ik geschreven toen ik 21 was’, vertelt Wanne. ‘Er zijn heel veel dingen aan deze voorstelling, die nu ik ietsje ouder ben op een andere manier zou brengen. Op het vlak van structuur heb ik her en der dingen aangepast. Ik ben zielsgelukkig dat ik nu zeven jaar later de kans krijg om dit op een andere manier te doen. Omschrijf me maar als: ‘Ouder, wijzer en met meer ervaring’. Met mijn beide handen nam ik deze voorstelling vast en ik heb ze nog beter gemaakt dan het toen was. De huidige tijdsgeest sluipt er van zelf in. Het wij-zij denken was nooit eerder zo fel als nu. Wat er nu aan het gebeuren is in Gaza en in Oekraïne, is letterlijk mensen opsluiten en zeggen dat ze nergens naar toe mogen gaan. We merken ook bij de cast dat het soms eng overkomt was het aan het vertellen is. Ook al is dit een verhaal van bijna 40 jaar geleden. Het is dichterbij dan je denkt.’

Geen parallellen
Toch verduidelijkt Wanne in het gesprek dat er geen uitgesproken parallellen worden getrokken in het verhaal van November 89. ‘De hedendaagse actualiteit sluipt er vanzelf in. Maar we trekken geen uitgesproken parallellen. Het is in Gaza zo, het was bij de Muur op een andere manier. Eén van de personages zegt in het verhaal van November 89 dat we dit nooit meer zullen meemaken. Maar op een toon dat iedereen wel zal begrijpen dat het bijna veertig jaar later wel zo is. De Berlijnse Muur is een deel van onze geschiedenis, dat je wel een beetje op school ziet. Maar niet zo uitgesproken. Er zijn daar mensen gestorven. Dat krijg je niet echt mee in het lessenpakket. Maar in dit verhaal sluipt dat er wel in.’

Deborah & Jan
Voor de tweede keer werkt The Singing Factory samen met het duo Deborah De Ridder & Jan Schepens. ‘Zij hebben The Bucket List met ons samen gedaan. En dat was een uitermate goede samenwerken. We dachten onmiddellijk aan het toen we aan de remake van November 89 dachten. In het verhaal hebben ze geen scènes samen. Maar ze zijn uitstekende acteurs en zangers. Bovendien blenden ze enorm goed met onze jongeren. Zij nemen de rol van de mentor op zich. En dat is als creative enorm fijn om te zien dat dit aan het gebeuren is.’

Meer info op http://www.singingfactory.be

Foto: Bart Liekens

 

Charlotte Champion: ‘Aanvankelijk had ik het idee dat ik te klein was voor de rol van Regina.’

Nog tot 23 november speelt The Singing Factory hun eigentijdse versie van Romeo & Julia. Deze keer wordt de jonge cast vergezeld op het podium door ervaren rot Charlotte Campion. Zij vertolkt ‘met de nodige bravoure’ de rol van Regina. ‘Het is heel leuk om met deze gekke bende op het podium te staan. Vergelijk het maar met een warm nest, die er allemaal voor gaan om een mooi eindresultaat te bekomen. Je voelt tot in je kleinste teen dat ze passie voor het musicalvakhebben. In het verhaal ben ik Regina, de vrouw die orde op zaken moet stellen tussen de 2 clans. Dit was een aanbod, waar ik omwille van mijn gestalte eerst de nodige twijfels over had. Ik ben klein. Heel wat veertienjarigen torenen boven mij uit. Maar de creatives waren er van overtuigd dat deze rol op mijn lijf geschreven was. En dat ik er mijn ding mee kon doen.’

Jeugdige Onbezonnenheid
Met de jonge enthousiaste cast van The Singing Factory op het podium staan. Het geeft wat dynamiek aan de ervaren rotten, die zich voor hun projecten engageren. ‘De jeugdige onbezonnenheid katapulteert me soms terug naar mijn eigen jonge tijd. Ik was 10-11 toen ik hiermee begon. Deze Romeo & Julia is een hippere en toegankelijkere versie Maar hoedanook een stevige kluif om in te bijten. De lagen, die in de originele Romeo & Julia zitten worden gewoon meegenomen.  En dat is voor iemand met minder ervaring niet altijd even evident. Maar ik ben gewoon heel blij om tussen jongeren hier mijn ding te doen. Ze tonen hier hun passie voor musical, toneel en zang. En dat is niet evident. Velen vinden het niet altijd stoer of cool om dt aan de buitenwereld te tonen. Maar hier mogen ze dat doen in een bijzonder warme omgeving.’

Meer info over Romeo & Julia:
http://www.singingfactory.be

Foto: The Singing Factory

Robin De Bont: ‘Coole hiphopchoreo’s verwacht je niet meteen bij Romeo & Julia.’

Eind oktober gaat The Singing Factory in première met hun eigentijdse interpretatie van Romeo & Julia. De Julia van dienst is Robin De Bont. In een niet zo ver verleden nog te zien in Ketnet Musical. In het dagelijkse leven is ze studente pedagogiek van het jonge kind aan de Antwerpse KDG. ‘Voor mij is het de allereerste hoofdrol, die ik op het podium mag neerzetten. En dan is het net een iconische rol van Julia in de klassieker Romeo & Julia. Het doet me daarnaast ook heel veel plezier dat ik aan de zijde van Lucas Geldof mag staan. Wij kennen elkaar al van Ketnet Musical. Daaruit is er een mooie vriendschap ontstaan. Wanneer er iets niet goed gaat op het podium, kunnen we nog altijd op elkaar vertrouwen. En die band is wederzijds.. Dat maakt het tussen ons leuk om samen te werken. Zeker bij een eigentijdse versie van Romeo & Julia, die we zullen neerzetten. Coole hiphopchoreo’s verwacht je niet meteen wanneer je naar dit verhaal gaat kijken. Het publiek zal verrast reageren, wanneer ze in de zaal zitten.’

Musicaldroom
Robin heeft een grote musicaldroom. ‘Van toen ik een kleine Robin was, droomde ik er al van om op het podium te staan. Nooit kende ik iets anders dan deze passie. Als mens word ik hier ontzettend gelukkig van. Ik blijf auditeren en hard timmeren aan de weg. Voor geen geld van de wereld geef ik mijn grote droom op en dat is professionele musicalartieste worden.’

Foto: The Singing Factory

The Singing Factory kiest voor verrassende Romeo en Julia

Vanaf 31 oktober presenteert The Singing Factory met ‘Romeo + Julia’ een gedurfde, rauwe en eigentijdse interpretatie van het klassieke liefdesverhaal in Zuiderpershuis Antwerpen. In deze nieuwe productie zet The Singing Factory vol vertrouwen in op hun beproefde succesformule: stralend jong talent krijgt volop de spotlight, ondersteund door ervaren professionals, een dynamisch ensemble en een dreamteam achter de schermen. The Voice-Finalist Lucas Geldof (18) en zijn vroegere Ketnet Musical-collega Robin De Bont (19) mogen in de huid kruipen van het iconische liefdespaar. Gelauwerd musicalactrice Charlotte Campion deelt in de rol van Regina haar ervaring en kennis met al het jonge geweld dat haar omringd in deze productie. ‘Romeo + Julia’ speelt vanaf 31 oktober 2025 in het Zuiderpershuis in Antwerpen. Tickets en info via singingfactory.be

The Singing Factory verovert al jaren het publiek met energieke musicals vol jonge talenten en spraakmakende, actuele thema’s. Na topproducties als ‘Magdalena’ (misbruik in de katholieke kerk), ‘November 89’ (studentenstrijd voor vrijheid in het verdeelde Berlijn), ‘If I Fall’ (gevaren van sociale media voor jongeren) en ‘VRIJDAG.’ (problematiek van Amerikaanse school shootings), presenteert het productiehuis met ‘Romeo + Julia’ een gedurfde, rauwe en eigentijdse herinterpretatie van een klassiek verhaal.

Het verhaal

‘Romeo + Julia’ neemt je mee naar het duistere, neonverlichte Nieuw-Verona. In deze stad, waar rivaliserende families de straten in een wurggreep houden, worden Romeo en Julia geboren in een wereld waarin vriendschap een wapen is en liefde een risico. Ondanks het geweld dromen zij van een toekomst zonder grenzen, maar de oude vete tussen hun families laat zich niet zomaar uitwissen.

Hoofdcast

In de titelrollen schitteren Lucas Geldof (18, Oostkamp) als Romeo en Robin De Bont (19, Rumst) – gepassioneerde zangeres, danseres én actrice – als Julia. Lucas en Robin bewezen al in de Ketnet Musical ‘De Finale’ (2022) dat ze samen een gouden duo vormen. Lucas Geldof, finalist van The Voice van Vlaanderen 2024 (team Laura) en lid van de nieuwe boyband VANILLA, deelt bovendien het podium met zijn jongere broer Louis (16 jaar), die in het ensemble het beste van zichzelf geeft.

De rol van Regina wordt vertolkt door Charlotte Campion, alumna van het Koninklijk Conservatorium Brussel en bekend gezicht in de musicalwereld. Ze verving vorig jaar Marthe als biggetje Knirri bij de voorstellingen van ‘De 3 biggetjes’ in Breda en bouwde eerder al een indrukwekkend palmares op met hoofdrollen als Assepoester (‘Assepoester, het tamelijk ware verhaal’), Marie (‘The Sound of Music’) en Bonnie (‘Bonnie & Clyde’). Daarnaast gaf ze haar stem aan Nala in de Nederlandse versie van de live action film ‘The Lion King’ en stal ze de show in ‘James de Musical’ als o.a. Natalia en Karen Damen.

Charlotte Campion

Verder in de hoofdcast leeft Jasper Cardinaels (18, Peer) zich uit als de geestige en vurig ingestelde Mercutio, terwijl Kasper Vervoort (18, Lier) in de huid kruipt van Romeo’s loyale vriend BenvolioScout Di Bono (16, Lier) en zijn broer Mac Di Bono (14, Lier) – beiden zonen van Evi Hanssen en Fred Di Bono – spelen respectievelijk de heetgebakerde Tybalt en de bedachtzame LorenzoTimo Hertoghs (17, Lint) brengt Rafael tot leven, Linah Bertels (17, Balen) geeft gestalte aan LuciaChaya Van Mol (18, Beersel) wordt Viola en Laura Schaeken (15, Geel) speelt Carlotta.

Ensemble

Deze indrukwekkende groep jongeren – met talent uit alle Vlaamse provincies – verwelkomt o.a. ook Milla Schepens, dochter van Jan Schepens en Katja Retsin, en zus van Manou, die vorig seizoen meespeelde in ‘Esta Noche’ van The Singing Factory.

Antwerpen: Alexander Dielen (14, Antwerpen), An Wuyts (55, Kalmthout), Dexter Van der Vieren (15, Wechelderzande), Eline Lambrechts (17, Essen), Ella Anthoni (18, Olen), Karolina Skarzynska (18, Merksem), Kiran Vanhees (18, Kalmthout), Lio De Block (18, Wilrijk), Lize Laekeman (15, Kontich), Lore Noukens (16, Beerse), Louis Maes (13, Kontich), Marieke Van Waes (17, Edegem), Nael Boujida (16, Schoten)

Limburg: Annabel Bielen (16, Hasselt), Laurien Onclin (16, Riemst)

Oost-Vlaanderen: Helena De Reu (16, Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht), Lobke Vandendriessche (16, Moerbeke-Waas), Milla Schepens (16, Astene), Noah Jolie (17, Scheldewindeke), Ruben Eskens (15, Gentbrugge), Talitha Muyldermans (17, Zele), Zuri Bukuru (17, Lokeren)

West-Vlaanderen: Arthur Gheysens (17, Lauwe), Ayko Vanneste (19, Deerlijk), Lotte Byttebier (16, Tielt), Louis Geldof (16, Oostkamp)

Vlaams-Brabant: Jonas Uytterhoeven (28, Rotselaar), Jules Heijlen (23, Kortenaken), Rosanne Poltrock (17, Asse)

‘Romeo + Julia’ speelt vanaf 31 oktober 2025 in Zuiderpershuis Antwerpen. Tickets & info: singingfactory.be

De voorstelling wordt afgeraden voor kinderen jonger dan 12, tenzij onder begeleiding van een volwassene.

Creatives

Script, liedteksten & regie: Wanne Synnave
Muziek: Helmer Kant
Arrangementen: Peter Favier
Choreo: Gregory Langen
Regie-assistentie: Frauke Wille en Peter De Reu
Koorleiding: Tinne De Groot
Repetent: Ronny Plovie
Uitvoerend producent: Diederik Van Durme

Foto: Singing Factory

Theaterreview: Esta Noche (The Singing Factory)

 

Met Esta Noche ging de zomerse komedie van The Singing Factory anno 2025 in première tijdens de paasvakantie in het Antwerpse Zuiderpershuis. De ingrediënten zijn alom gekend: een jonge huperenthousiaste cast (verdeeld in groep blauw en groen – bijna 60 jongeren in totaal) aangevuld met enkele gevestigde waarden zoals Nicky Langley (Oma Fonkel) en Jo Hens (Familie). De regie was in handen van Ivan Pecnik. Het geheel ontsproot uit het brein van Wanne Synnave.

Het verhaal speelt zich op een zonnig eiland Op een klein, zonovergoten Spaans eiland opent Miguel (Jo Hens) zijn hotel Esta Noche met grote verwachtingen. De eerste gasten brengen hun eigen dromen, geheimen en verhalen mee, terwijl het eiland hen in een zomerse omhelzing ontvangt.

Bride-to-be Pauline en haar vriendinnen vieren haar vrijgezellenweek, terwijl Tuur samen met zijn levenslustige oma ontdekt dat avontuur geen leeftijd kent. En dan is er nog het gezin van Victor, dat al zeventien zomers hetzelfde stukje paradijs bezoekt.

Met de mediterrane zon hoog aan de hemel en hormonen in de lucht raken levens verweven, ontstaan nieuwe liefdes en worden oude dromen herontdekt.

Met de vibe van Esta Noche grijpt The Singing FActory naar de sfeer van één van hun succesnummers ‘13’ van de voorbije jaren. De zaal ging uit zijn dak en het kriebelde in de buikjes van heel wat jonge lui. Het eerste lentezonnetje zorgde voor een duidelijke impact qua beleving. Eerlijk is eerlijk: het jonge geweld doet proeven naar meer. Daar heeft The Singing Factory na tien jaar al een serieus patent opgenomen. Ze zijn de ideale springplank naar een latere musicalcarrière. Neem daarbij nog een uitermate strakke regie van ‘voor de gelegenheid’ gladgeschoren baardmans Ivan Pecnik. Hij zorgde er voor dat  de cast al redelijk vroeg in het repetitieproces op scherp. Dat was ook aan het eindresultaat te zien.

Het verhaal heeft een jeugdige feeling met daarin een lach en een traan, waar voor Nicky Langley in schittert. Wanneer we gaan vitten over het hele verhaal, is de verhaallijn van Jo Hens misschien één van de gemiste kansen om verder uit te diepen. Maar ach, Rome is ook niet op één dag gebouwd. Hierbij citeer ik met plezier een minzame recensente na het bekijken van de show. ‘Ik heb me geamuseerd deze avond. Daar draait het tenslotte om.’  Met alle plezier volg ik haar. Esta Noche is een avondje topentertainment aan de Antwerpse Kaaien. Was bezieler Wanne Synnave geïnspireerd door een van de Sommers-klassiekers ‘Laat de zon in je hart. Ze schijnt toch voor iedereen. Geniet van het leven ?’ Of had hij Mamma Mia op een druilige zondagnamiddag een keertje opgezet? We hebben er het raden naar. Maar het resultaat is er ééntje om duimen en vingers bij een zonnige cocktail vanaf te likken.

Meer info op: http://www.singingfactory.be

Bekeken op 7 april 2025 in Zuiderpershuis – Antwerpen

Foto: Bart Liekens

 

Theaterreview: Bucket List (The Singing Factory)


Voor de eerste keer in hun geschiedenis zakt The Singing Factory af naar de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Met Bucket List, een ontroerende musical van Wanne Synnave en Sam Verhoeven vertellen ze het verhaal van de elfjarige Elias. Hij weet dat zijn tijd er bijna op zit omdat hij terminaal ziek is. De ziekte die hem al heel zijn leven aan een ziekenhuisbed gekluisterd houdt, krijgt langzaamaan de bovenhand. Maar hij heeft dromen. Grote dromen. Die hij hoe dan ook zal laten uitkomen. 

Met recht en reden mag men Bucket List een pareltje noemen over levenslust, doorzettingsvermogen en dromen. Ondanks het feit dat dit over een elfjarige patiënt gaat, is het verhaal herkenbaar over alle leeftijdsgrenzen heen. Ik wil zeker niets spoilen, maar ondergetekende weet hoe het voelt als iemand hem vraagt: ‘Wat ga je doen als ik er niet meer ben?’. Dit fragment is één van de hoogtepunten uit deze musical, maar raakt de gevoelige snaren van het grote publiek.

Bucket List is een musical waar ook slim werd gecast. Naast ervaren rotten Jan Schepens en Deborah De Ridder (wo bist du geblieben?) kiezen ze voor één van de musicalrevelaties voor de toekomst Mauro Janssens. Met deze drie op het podium krijg je muzikaal (lees musical) vuurwerk.

Alleen is de kracht van deze musical ook de zwaarte. Ook al verdient deze productie volle zalen en telkens weer een staande ovatie omwille van de herkenbaarheid, die door regisseur Hannes Vandersteene op een mooie manier werd geregisseerd. Toch zal deze Bucket List gevoelsmatig voor velen een stevige dobber zijn om door te slikken. Maar ere wie ere toekomt. Deze Bucket List verdient dat u het op uw bucket list zet. Wees achteraf niet boos wanneer u iets gemist heeft.

Bekeken op 12 januari 2025

Meer info op http://www.thesingingfactory.be

Foto: The Singing Factory

Theaterreview: Vrijdag (The Singing Factory)


Met de musical Vrijdag laat The Singing Factory van zich horen met een ongebruikelijk thema voor een theaterstuik bij ons in Vlaanderen. In deze ensemblevoorstelling gekruid met de aanwezigheid van musicaldiva Vera Mann staat namelijk het Amerikaanse fenomeen van de  schoolshootings centraal. Een fenomeen dat maker Wanne Synnave al een geruime tijd boeit.

De voorstelling neemt je terug naar vrijdagochtend 2 juni. Een doordeweekse schooldag tot het ondenkbare gebeurt.  Een schutter komt de school binnen en opent het vuur. Zesentwintig leerlingen zitten opgesloten in hun klaslokaal, niet wetend hoe lang ze daar zullen moeten blijven, of ze nog wel buiten zullen geraken. In de aannkondigende tekst staat duidleijk geschreven dat het een onderwerp met het grootste respect is, dat een verhaal van vriendschap, verlies maar ook hoop brengt in de schaduw van een tragedie.

Het fenomeen van de  schoolshootings is voor ons in Vlaanderen een vrij gewaagde thematische keuze. Eéntje uit de taboesfeer. Daardoor voelt het geheel bij momenten ook vrij Amerikaans aan. Maar never say never. Ik roep het noodlot zeker niet af. Er moet er slechts ééntje zijn, die een copycat gevoel vanuit Amerika naar hier haalt en het is van dattum.

Bij deze voorstelling voel je dat de makers voortdurend gewikt en gewogen hebben om de juiste toon te zoeken. ‘Zeg je nu prettige voorstelling aan de toeschouwers als ze de zaal betreden of net niet?’. Voor een Vlaams publiek zit er in Vrijdag een bepaalde Jeckyl & Hyde verscholen. In het luik voor de pauze worden de personage ‘vrij liefdevol’ in het verhaal gezet, waardoor het geheel vooruit kabbelt, minder naar de keel grijp en de angst niet echt naar boven komt.. Maar na de koffiebreak in het Zuiderpershuis breekt Vrijdag helemaal los. Het echte musicalgevoel komt naar boven. Je voelt aan alles dat Wanne Synnave alle remmen losgooit na de pauze. Dit illustreert bijvoorbeeld in mooie momenten zoals een monoloog, waarin een politiek statement aan bod komt richting Amerikaanse wapenwetgeving en de onderlinge verhaallijnen tussen de personages steviger in de verf worden gezet.  Ook de muziek van Helmer Kant zit als gegoten voor Vrijdag.

Het mooie aan The Singing Factor is dat dit gezelschap haar DNA nooit verloochent. Ze geven jonge mensen een kans om zich te tonen aan de buitenwereld in een mooi georganiseerd en georchestreerd kader. De musical Vrijdag toont vooral ‘ballen’ om een gewaagder thema aan bod te laten komen. Maar breekt pas echt los na een ietwat tragere start.

Meer info : www.singingfactory.be

Team Groen – bekeken op 3/11/2024

Foto: Bart Liekens