Theaterreview: Speed the Plow (Mémoire Perdue)

Met Speed The Plow ging het gloednieuw theaterstuk van Mémoire Perdue in première.  Speed the Plow vertelt het verhaal van Bobby en Charlie, twee door de wol geverfde filmproducers. Zij krijgen plots de kans van hun leven als een beroemde filmster een van hun scenario’s wil verfilmen. In een wereld waar het aantal kijkers belangrijker is dan wat er wordt vertoond, zien zij in één klap hun fortuin gemaakt en dromen hardop van rijkdom en macht. Een toevallige assistente, invalster voor een zieke collega, wordt gretig meegevoerd in de juichstemming van ’t moment.

Speed The Plow is teksttheater van de bovenste plank. Hun stuk geschreven door David Mamet is brandend actueel, vooral met het #metoo-kantje dat alom aanwezig is. Om deze gevoelige materie geloofwaardig naar het publiek toe te brengen, is er vooral één brok ervaring nodig. Met de aanwezigheid van Wim Danckaert en Hans Ligtvoet werd daar Cum Laude voor gezorgd. Enerzijds razen ze als jonge veulens over het podium. Anderzijds dragen ze het stuk en bewijzen ze dat een acteur zoals de wijn is. Kortweg gezegd: beter wordend met de jaren.

Maar tussen al deze brokken ervaring waait er ook een frisse wind op het podium in de persoon van Emelien Raats. Zij werd bij het theaterminnend publiek beter bekend door haar rol als Linda in Blood Brothers. Ook al komt ze nog maar pas kijken. In haar eerste niet-gezongen rol op het podium, trekt ze uitstekend haar streng. Een nieuwe naam in theaterland lijkt geboren.

Toch was één van de opmerkelijkste momenten tijdens de première de toespraak achteraf van regisseur Nick Delafontaine. Bij het grote publiek mag hij dan wel bekend staan als komisch acteur. Maar vakjesmentaliteit lijkt duidelijk niet aan Nick besteed. Met zijn Mémoire Perdue-werk toont hij een heel andere kant van zijn kunnen. Door zijn hardnekkigheid en zijn durf  gun je het wel dat Speed The Plow oftewel de verborgen parel van het Antwerpse Klokhuis in de rest van het land mag getoond worden. Alleen lijkt het zinnetje ‘Breek de stilte, sloop de muren om je heen’ meer dan ooit van toepassing op het werk van Nick. Maar het lijkt ons een kwestie van tijd dat alle muren voor Mémoire Perdue gesloopt worden. Want zeg nu zelf … zonder durvers blijf het toch pokkesaai op deze wereld.

Meer info over Speed The Plow kan u vinden op:
http://www.memoireperdue.be/speedtheplow-373565.html

Gezien in Het Klokhuis op 19/10/2018 in Antwerpen

Foto: Jan LIekens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.