Theaterreview: Madame Bovary (ISKARIOT)

2026 begon in het Fakkeltheater met een ‘big bang’ op musicalvlak. Iskariot AKA: De makers van ‘Lelies’, ‘Josephine B’ en ‘Goodbye, Norma Jeane’ hebben met hun innovatieve versie van Madame Bovary, de wereldbekende roman van Gustave Flaubert een indringende musicalcreatie gemaakt.
Mme Bovary vertelt het verhaal van Emma die aan het einde van alles staat.
Niet alleen zit ze financieel volledig aan de grond, maar ook psychisch kan ze geen kant meer op. Ze ziet enkel haar heil in een fles met een groen poeder erin: arsenicum.
Een lange en pijnlijke dood waarin ze beelden uit haar leven terugziet terwijl haar lichaam aftakelt. Haar huwelijk met dokter Charles Bovary.
Haar dromen van een leven zoals de rijken der aarde het leven: vol van operavoorstellingen en bals. Het constante afzetten tegen het provinciaalse bestaan waarin ze steeds meer vast komt te zitten. Haar vluchten in de buitenechtelijke relaties met Léon en Rodolphe, het vluchten in spullen die ze niet kan betalen tot alles haar uiteindelijk te veel wordt.

Madame Bovary is een regelrechte mustsee in de eerste maand van het jaar. Innovatief, sterk gezongen en ook ‘van bij ons’. Een creatie van ISKARIOT, die door merg en been gaat. Op muzikaal vlak is er een opmerkelijke collaboration (lees samenwerking) tussen Sam Verhoeven en Gustaph. When musical meets elektronische muziek. Maar de echte sterren van de show zijn de 3 protagonisten: Michiel De Meyer, die 101 rollen op het podium speelt en er zijn hoofd maar al te goed moet bijhouden. Thomas Cammaert, in een ver verleden nog de eerste Belgische Mol in de Nederlandse reeks en last but not least Sandrine Van Handenhoven. Als Emma Bovary moet ze alle lagen uit de kast halen en dat doet ze cum laude. Een kleine twintig jaar geleden leerde ik haar kennen tijdens haar passage bij Idool. Maar deed het me zeker niet vermoed dat zij in de musicalwereld haar ding twintig jaar later haar roeping zou vinden. Over deze Madame Bovary kan je gewoon bijzonder weinig slecht zeggen. Het is een vorm van theater waar het team van ISKARIOT de voorbije jaren ‘better known’ als JUDAS Theaterproducties hun handelskenmerk van heeft gemaakt. Maar deze Madame Bovary is nog nét dat stapje meer.

Ook regisseur Jaak Lema speelt hier een belangrijke rol in. Hij is een man, die houdt van het ‘bricoleren’ aan een theatervoorstelling. En met deze voorstelling heeft hij alle middelen ter beschikking om all the way te gaan. Goede cast , goede creatives, kortweg gezegd: een goed team. Dit in combinatie een uitstekend spel- en muzieklevel.  Samengevat: Deze Madame Bovary is een Vlaams meesterwerk (lees: klassieker) pur sang, zoals u al lang geen meer heeft gezien. Iets in ons zegt dat wanneer de Nederlandse wegen sneeuwvrij zijn gemaakt, de weg naar de theaters bij onze noorderburen mag wordt ingezet.

Foto: Bart Liekens

Sandrine Van Handenhoven: ‘Madame Bovary leren kennen door mijn vader.’

Met Madame Bovary knalt ISKARIOT met een big bang het jaar 2026 in. Met Thomas Cammaert en Michiel De Meyer als sidekicks dompelt Sandrine Van Handenhoven zich onder in de rol van dit iconisch personage uit de literatuur. ‘Het verhaal rond Madame Bovary kende ik van vroeger. Mijn vader heeft het boek in het Frans gelezen. Daar heeft hij ons vroeger over verteld. Een speciale voorbereiding op deze voorstelling heb ik niet gedaan. Ik geloof er nogal sterk in dat elke repetitie weer van 0 begint. Vooraf stel ik me niet al te veel een beeld daarbij voor. Voor mij is het belangrijk om af te wachten hoe Thomas en Michiel in hun rol staan. Als actrice moet je ook weten hoe regisseur Jaak Lema erover denkt. Je kan wel vooraf een beeld hebben. Maar eens je bezig bent, verandert dit heel vaak. Ik klamp me daar niet te veel aan vast.’

Cadeautje Thomas en Michiel
Het is de eerste keer dat Sandrine samen op het podium staat met Thomas Cammaert en Michiel De Meyer. ‘Beide heren zijn een cadeau om mee samen te werken. Ik moet grif toegeven dat ik nooit eerder iets van hen had gezien. Maar toen ik hun naam liet vallen, waren de reacties unaniem enthousiast. Beiden zijn goede spelers en uitstekende zangers. Bovendien hebben ze scriptgewijs een uitstekende kijk op het gebeuren. Vooraf hebben we zeker met onderling goed met elkaar gepraat welke richting we wilden uitgaan. Een goede onderlinge verstandhouding is belangrijk wanneer je een verhaal wilt vertellen. Na de eerste repetitiedag zijn we ’s avonds een wijntje gaan drinken. Zulke activiteiten zijn uitermate belangrijk om de band aan te scherpen.’

Gustaph
Opvallend is dat tijdens Madame Bovary Gustaph als muzikaal wit konijn uit de hoek wordt getoverd. Hij heeft samen met Sam Verhoeven voor een bijzondere soundtrack gezorgd. ‘Sam sprak me een kleine twee jaar geleden aan dat hij zijn had om iets nieuws te maken. Alle dames zijn zowat de revue gepasseerd. En uiteindelijk kwam Madame Bovary naar boven. Nadien kwam tijdens onderlinge brainstormsessie met Allard Blom ook de muziek ter sprake. Daar had Sam al een duidelijk beeld over. We kwamen heel snel op de elektronische sound uit. Toen liet ik de naam van Stef (Gustaph) vallen omdat deze sound ook echt zijn ding is. Het leuke is dat Stef samen met zijn man Jeroen al enkele keren naar het Fakkeltheater kwam kijken. Zij weten wie Sam is. Op muzikaal vlak hebben ze elkaar op een uitstekende manier gevonden. Madame Bovary is een emotiepalet om u tegen te zeggen. Ze gaat van hier naar daar. En dat hoor je ook in een mooie sound. ‘

Foto: Wanne Synnave – ISKARIOT

Michiel De Meyer: ‘Madame Bovary: een uitdagende culturele reis.’

Vanaf 9 januari is Madame Bovary van het theaterproductiehuis ISKARIOT te zien in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Naast Thomas Cammaert en Sandrine Van Handenhoven bijt ook Michiel De Meyer zijn tanden in deze klassieker. ‘Madame Bovary is geen gemakkelijke voorstelling. Het zijn veel, maar ook verschillende paletten waar ik naar op zoek mag gaan. Als acteur moet ik hier verschillende kleuren zoeken. Wat het pittig maakt, maar ook een extra dimensie geeft voor mij aan deze productie. Na Hamlet mag ik nog een keertje samenwerken met regisseur Jaak Lema. En dat doe ik ontzettend graag. Tijdens Hamlet mochten we gedurende een knettergekke reis voortdurend zoeken en graven. Dit is nu niet anders. Madame Bovary is een kleinschalige en intieme productie gericht op een zaal met de grootte van de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Als cast moeten we er voor zorgen dat Madame Bovary het publiek raakt. Maar we gaan niet beslissen op welke manier. Maar dat het je zal raken, is een feit. Zulke creatieve processen vind ik top om te mogen beleven.’

Het boek
Madame Bovary is een loodzware klassieker om te verwerken. ‘Het is zeker geen eenvoudig boek om te lezen. Maar onze theatervoorstelling wordt iets behapbaarder duidelijker en gemakkelijker gemaakt naar het publiek toe. Het is de eerste keer dat ik met Sandrine Van Handenhoven en Thomas Cammaert mag samenwerken. Leuk weetje is dat ik pas achter te weten kwam dat Thomas in Nederland nog De Mol was. We voelen ons met ons drietjes veilig in onze omgeving om te zoeken waar we met Madame Bovary naar toe willen. Want als het voor ons niet duidelijk is, zal het voor het grote publiek ook niet duidelijk zijn. Jaak laat ons ook vrij om mee te zoeken en de nodige suggesties te geven. Nét dan ben je aan het werken. Zo’n voorbereidend werk doe ik ontzettend graag doe. Dan is repeteren de job en spelen het commerciële. Madame Bovary is geen Sound of Music qua musical, maar ook geen Shakespeare. Het zweeft er ergens tussen. Maar er is niets mis met een culturele uitdaging. En dat doen we met deze voorstelling méér dan ooit. Het zijn nét deze challenges, die ik met veel plezier omarm. Het is een cadeau om zoiets als acteur te mogen doen. Het wordt een spannende reis, maar een hele leuke.’

Praktische info
Van 9 januari tot en met 1 februari 2026
Rode Zaal, Fakkeltheater – Antwerpen
03 500 11 22 – http://www.fakkeltheater.be
Tickets: € 38,00 (inclusief reserveringskosten)
Voorstellingen:
9, 10, 15, 16, 17, 22, 23, 24, 29, 30, 31 januari 2026 om 20:00

Foto: Steven Hendrikx – ISKARIOT

M-Olcay

Ik kan al op één hand niet meer te tellen hoeveel seizoen van Wie is de Mol ik al achter de kiezen heb? Zowel Vlaamse als Nederlandse reeksen verorber ik met heel veel zin en heel veel plezier. Zoals bij elke Molloot kreeg ik de voorbije jaren ook wel eens te maken met een tunnelvisie. Tot dit jaar blijkbaar … Vanaf de eerste uitzending koesterde ik al de hoop dat Supertrash-lady Olcay Gulsen de finale zou halen. Tijdens de reeks van de Mol bleek mijn hoop steeds grotere realiteit te worden. En zo geschiedde. Samen met haar partners Ruben Hein en Jan Versteegh zit ze in de grote finale. De verdenkingen zijn allemaal richting muzikant Ruben Hein gericht. Zelfs ex-Mol Thomas Cammaert is in de Ruben-mood. Hij wil zelfs in een bevroren Vondelpark in het water springen als Olcay Gulsen de Mol is.

Ik zou maar op je tellen passen, Thomas. Met een kleerkast van hier tot en met Tokio, zonder intensief gebruik van een Mollenboekje, met een eigen interpretatie van de Koos Alberts-hit Ik verscheurde je foto of moet ik nu zeggen: ‘I ripped your picture’, haalt Olcay Gulsen van Wie is de Mol? Het zal toch niet waar zijn. Is Olcay M-Olcay. Moet ex-Mol Thomas Cammaert zijn zwembroek al in zijn rugzakje steken? De kans wordt steeds groter. 1 op 3, met name.

Thomas Cammaert: een Soldaat van Oranje met Mollenstreken

Vorige week had ik in mijn blogje geschreven over een aangekondigd koningsdrama in de finale van de Nederlandse Wie is de Mol? Door het vertrek van wetenschapsjournalist Diederik Jekel vlak voor de finale leek de weg naar eindwinst voor de Vlaamse acteur Thomas Cammaert helemaal open te liggen. Ze hadden elkaar gevonden in een bondje. Beide heren bleken fervente spelers te zijn, met slechts één doel voor ogen. Met name: de eindwinst in Wie is de Mol? bemachtigen …

Alleen werd de aangekondigde eindwinst voor Thomas er ééntje met een gitzwart randje voor zijn goede vriend Diederik Jekel. Dit werd heel snel duidelijk tijdens de Nederlandse finale. Thomas bleek immers De Mol zijn waar de wetenschapsjournalist 3 weken lang had naast gelegen. Presentator Art noemde hem één van de betere mollen uit de Molgeschiedenis. Blijkbaar had winnares Sanne hem pas door in aflevering 8 of 9. Van de 55 afgelegde testen bleken er maar 2 op Thomas ingevuld te zijn. Briljant gespeeld zeggen ze dan.

Ook Thomas’ beste vriendin Nina bleek verbaasd te zijn. ‘Als Thomas de Mol is, mag hij me wat uitleggen. Want dan heeft hij ons weken in het ootje genomen.” Beste Nina, het is wat het is. Ga eens een koffie drinken met Thomas. Het zal wel goed komen tussen jullie beiden. Bovenal mag je fier zijn op je beste vriend. Hij heeft het schitterend gedaan. Een Soldaat van Oranje oftewel Thomas Cammaert gaat voor alle Molloten de geschiedenisboeken in als de eerste Vlaamse Mol in 17 Nederlandse Mollenreeksen. Omschrijf hem maar als een fanatieke speler, die snel het vertrouwen won van de groep en op slinkse wijze Mollenstreken uithaalde. Well done, Thomas! Zelfs mij had je in de maling genomen.

Wie is de Mol?: Het koningsdrama Thomas-Diederik

Is er een koningsdrama in de maak tijdens het zeventiende seizoen van Wie is de Mol? Ik heb het vermoeden van wel. Het leek er op het bondgenootschap tussen Thomas Cammert en Diederik Jekel op een rechtstreeks ticketje naar de finale zou afstevenen. Ook de overwinning leek hen binnen handbereik. Alleen was dit buiten de waard gerekend. In dit geval is de herbergier van dienst good old Jochem Van Gelder. De grootste chaoot in heel Mollenland. Maar het lijkt er op alsof hij de grote winnaar van het spel is. En dit door een blunder van Thomas.

Het vertrek van Diederik zorgde voor twijfel bij zijn kompaan Thomas. Waar hij samen met Diederik voortdurend op Sanne speelde, veranderde hij nu last minute van idee. Zijn gok ging richting Jochem toe. Een bewuste zet van De Mol om ons al televisiekijker te misleiden of miste hij zijn geboren ‘wetenschappelijke’ gids doorheen het spel.

Mijn gevoel zegt nog altijd dat Sanne De Mol is. Een Mol, die zo opzichtig te werk gaat als Jochem Van Gelder … Zo bestaat er geen vijf in de geschiedenis. Ook bij het laatste spel viel het me op. In het bos moesten ze onder loodzware druk en warme temperaturen een puzzel oplossen. Het lijkt een unieke kans voor De Mol te zijn om toch een pak geld uit de pot te houden. Chaos met koorden lijkt me geen mollenstreek te zijn. Alleen de winnaar van het spel kon geld uit de pothouden. Ons lijkt gewoon Jochem een briljante chaoot uit televisieland te zijn. De winnaar van het spel daarentegen kon als Mol meer dan 12000 euro uit de pot houden. Sanne won …. En dit draagt vrij grote consequenties met zich mee. Als Sanne de winnaar van het spel is, wordt de pot verdubbeld. Als Sanne De Mol is, komt er niets in. Briljante mollenstrategie of niet?

En … heeft u ook zo genoten van de briljante quote van Jochem Van Gelder over ‘the poor lonesome cowboy’ met een gay-kantje. ‘Overdag is hij een stoere cowboy, ’s avonds daarentegen … oh la la la la’ na de proef in Moltown. De fantasie van Willem Wever kent duidelijk geen grenzen meer.