In Special Forces gaan Jonas Decleer, Jean Janssens, Hanne Claes, Karine Claassen, Thomas Van der Plaetsen en Maksim Stojanac de eindfase van de Special Forces-opleiding in. De rekruten moeten alle aangeleerde skills in de praktijk brengen tijdens realistische operaties. “We zoeken mensen die onder stress en zware druk, met weinig slaap en opgejaagd door de vijand kunnen toepassen wat ze geleerd hebben”, klinkt het bij de chefs.
“Train as you fight”: de training evenaart de realiteit steeds meer. Opgeschrikt door mortiervuur moet het team een missie uitvoeren in een kilometerslang netwerk van echte loopgraven. De rekruten komen terecht in een hinderlaag waarbij een SF-operator gewond raakt. Terwijl bommen rondom hen ontploffen en schoten voor extra stress zorgen, moet het team de gewonde evacueren. Thomas wordt als teamleader naar voren geschoven. In het peer rapport duidden zijn mede-rekruten hem aan als de sterkste kandidaat en ook de chefs vonden zijn zwakke plek nog niet. Na de missie roepen ze hem op voor een ondervraging. Thomas straalt volgens de chefs rust en maturiteit uit, maar waar komt dat vandaan? Niet alleen uit zijn carrière als topsporter, zo blijkt, maar ook uit aangrijpende gebeurtenissen in zijn persoonlijke leven. Zo vertelt Thomas dat hij al vroeg zijn vader verloor en blikt hij terug op zijn kankerdiagnose.
Midden in de nacht worden de rekruten wakker gemaakt voor een observatiemissie, één van de hoofdopdrachten van de Special Forces. Van navigatie en timings tot procedures in geval van nood: alle details worden besproken in een ellenlange briefing. Het team krijgt de rest van de nacht om de informatie te memoriseren. Nog voor de start van de missie heeft Maksim een belangrijke boodschap voor het team. Die missie – informatie verzamelen over een vijandig kamp – is in de eerste plaats een kennistest, maar de chefs willen ook zien of de rekruten als een hecht team kunnen functioneren en of ze elkaar blind kunnen vertrouwen. Maar met dat laatste krijgt Jean het moeilijk.
De laatsten zullen de eersten zijn… Het is maar half waar, want eigenlijk was elke editie van Play that Song deze zomer een schot in de roos. Maar de laatste zomershow gisteren in De Panne was nog net iets straffer. Een stampvol plein genoot zichtbaar (én hoorbaar!) van de vele optredens die Proximus gepland had voor de opnames van de laatste Play that Song voor deze zomer. Een comeback van Josje en Maksim Stojanac die niet enkel presenteerde, maar ook zong. Deze winter keert het concept terug; meer info hierover volgt later.
Presentatoren Katja Retsin, Sverre Denis en Maksim Stojanac gooiden alles in de strijd om het Marktplein van De Panne enthousiast te maken voor de artiesten die het podium op kwamen. Veel motivatie hadden ze echter niet nodig. Het publiek in De Panne was duidelijk klaar voor een feestje. Een stampvol plein schreeuwde luid en duidelijk ‘Play that Song’ bij elke mogelijkheid die het kreeg. En zo was de toon gezet voor een knaleditie van formaat voor de laatste zomereditie van Play that Song.
Voor Josje was het een blij weerzien met het podium want voor haar was het even geleden. De ex-K3-zangeres bracht haar eerste optreden in bijna tien jaar en bewees dat ze solo veel in haar mars heeft. Ze genoot zichtbaar van haar performance en ook De Panne was helemaal mee met Springstof en Open Boek.
Femke Verschueren bracht Dans met de tijd, een song uit de musical Lichtgevoelig die het verhaal vertelt van een man die aan dementie lijdt. Femke bracht het pakkende lied met veel emotie en kreeg hierbij het hele plein muisstil. Femke was niet de enige – ook Maud zorgde voor een kippenvelmoment in De Panne. Maud (Van der Sommen) werd ontdekt via TikTok met een eigen versie van een song van Dean Lewis (How Do I Say Goodbye). Ze bracht Hoe laat ik jou nu gaan gisteren vol overgave en raakte een paar gevoelige snaren.
Ingeborg bedankte alles en iedereen op het plein en op het podium met Gratitude en leerde Maud en Indira (winnares Play that Song Open Stage) de danspasjes backstage aan. Ingeborg zorgde voor een vrolijk en dankbaar moment op het podium en een warme sfeer on stage en backstage.
Indira (links) en Abigail (rechts) waren de winnaars van Play that Song Open Stage.
Maksim Stojanac stond bij elke editie van Play that Song al op het podium als presentator, maar deze laatste editie ging hij all in. Met Ik wil dat je liegt liet hij het hele Marktplein meebrullen en sloot hiermee Play that Song Live af.
Celien Hermans bracht de sfeer er helemaal in tijdens haar performance voor Play that Song Showcase en Michael Schack sloot het event af tijdens een opzwepende en vooral erg dansbare Play that Song Club.
Play that Song ontstond enkele maanden geleden als nieuw muziekconcept van Proximus Pickx. Met drie edities (De Haan, Halle en De Panne) bewees Proximus dat er nog steeds ruimte en interesse is in nieuwe formats. Vlaanderen toonde zich onmiddellijk enthousiast. Niet enkel het publiek was mee, ook de artiesten stonden met veel plezier op het podium.
De presentatoren sloten de laatste zomereditie van Play that Song met: “Bedankt allemaal om erbij te zijn en we zien jullie binnen enkele maanden terug voor Play that Song Winter!”
Stay tuned!
Het publiek was massaal aanwezig tijdens de tweede opnamedag van Play That Song vorige week in Halle. Zo’n 3.000 muziekliefhebbers van alle leeftijden stonden klaar op het Joseph Possozplein. Het hamburgerkraam was uitverkocht voor Play that Song Live deftig begonnen was, maar dat kon het volk niet deren. Er werd meegezongen (met o.a. Christoffs nieuwe hit ‘Dat Gevoel’) en gedanst (op o.a. On and On van Gene Thomas) van begin tot einde. Ook Sandra Kim stal de show tijdens Play that Song Showcase en voor Sylver was het met de uitreiking van de gouden plaat eens zo speciaal tijdens Play that Song Club.
“Een deel van dit nieuwe concept bestaat uit de interactie met het publiek. Onze presentatoren kondigen de artiesten met hun liedjes aan, en het publiek roept dan luidkeels ‘Play that Song’, waarbij ze als het ware zélf vragen om te beginnen spelen. Het publiek in Halle kan heel luid roepen, dat hebben we gisterenavond ontdekt”, zegt Krijn Jonckheere, Head of Media bij Proximus. “Fantastisch om te horen dat heel het plein mee was met onze Play that Song.”
Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta gaan alle grenzen voorbij in een nieuw seizoen van Special Forces bij VTM. Aan de grens van Europa wordt een voormalig strafkamp uit de Sovjet-Unie, de Rummu-gevangenis, een week lang hun thuisbasis. In die brute, bosrijke wildernis van Estland gaan ze niet alleen over hun fysieke pijngrens, maar worden ze ook mentaal tot het uiterste gedreven.
Tijdens de loodzware militaire training confronteren ex-special forces chef Blom, Bram, Greg én de Estse operator Rob de rekruten non-stop met hun diepste angsten en persoonlijke demonen. “Deze kans om van de Special Forces-mindset te proeven is écht uniek. Hoelang ze blijven, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom wat ze er voor zichzelf uithalen: ze moeten zichzelf recht in de ogen kunnen kijken en aanvaarden wie ze écht zijn”, aldus Chef Blom. Wie heeft de kracht om grenzen te verleggen en stijgt boven zichzelf uit wanneer dat onmogelijk lijkt?
Deze 11 bekende Vlamingen zoeken hun grenzen op:
Thomas Van der Plaetsen – tienkamper
“De dingen die het leven de moeite waard maken en blijvend voldoening geven, zijn altijd moeilijk. Het gaat altijd om overwinnen. Wat ik het engst vind, is de controle verliezen. Niet weten wat er gebeurt, hoe lang het nog duurt, of wat erna komt… Dat is de setting waarin je je breekpunten ontdekt. En wat dan? Wie ben je op het moment dat je breekt?”
Faroek Özgünes – journalist
“Als je deel wil uitmaken van de Special Forces, moet je het beste van jezelf geven. Je wil niet achterblijven en samenwerken met de groep. Maar als het erop aankomt, moet je ook zelf je mannetje kunnen staan. Ik verwacht niet dat ze op mijn 60ste nog gaan zeggen: ‘Proficiat, je mag lid worden van de Special Forces’. Maar ik wil ook niet afgerekend worden op mijn leeftijd. Mentaal maak ik me minder zorgen, maar ik ben wel bang om fysiek te breken.”
Jean Janssens – acteur
“Ik ben eigenlijk een vrij angstig persoon, dus ik heb wel stress voor ‘the unknown’ waarmee we geconfronteerd gaan worden. Maar ik geloof ook dat je jezelf pas écht leert kennen buiten je comfortzone, daar kan je groeien. Mijn doel is uiteraard om het einde te halen. Maar dit avontuur zal voor mij ook geslaagd zijn als ik weet dat ik alles gegeven heb en mijn eigen limieten heb opgezocht.”
Jonas Decleer – sportanker
“In mijn job heb ik geleerd om met stress om te gaan. Het nieuws is live: je kan niets opnieuw doen. Als je een fout maakt, moet je die meteen rechtzetten en in een fractie van een seconde beslissen wat je doet. Ik hoop dat ik die kalmte kan bewaren tijdens de opleiding en dat die me kan helpen.”
Jo Hens – zanger en acteur
“Ik moet toegeven dat ik van nature altijd een beetje een opgever was. Als iets me niet helemaal lag, stopte ik er makkelijk mee. Maar ik geloof ook dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf denkt. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik wil ervaren dat als ik ergens in geloof en er écht voor ga, ik het ook kan. Dat wil ik hier graag ontdekken.”
Hanne Claes – atlete
“Mijn leven draaide altijd rond het verleggen van grenzen, maar dit is iets totaal anders. Ik wil ontdekken waartoe ik in staat ben zonder het label van atlete, zonder structuur, zonder controle. In de topsport leer je om lichaam en geest optimaal te verzorgen: met de juiste slaap, voeding, kinesitherapie en recovery. Nu kom ik in een situatie terecht waarin niets daarvan aanwezig is, integendeel zelfs. Ik ben benieuwd hoe diep ik kan gaan, of ik op nieuwe grenzen bots, en welke kanten van mezelf ik zal ontdekken die ik tot nu toe nog niet kende.”
Nono Wauters – student en tv-gezicht
“Tijdens de opleiding maakt het niet uit wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt. Iedereen begint met een blanco blad en wordt gelijk behandeld. Dat vind ik net zo leuk aan Special Forces. Je bent niet ‘de zoon van’, niet ‘Wauters’, en ook niet ‘Nono’. Je bent gewoon een nummer. Iedereen is gelijk, en je moet zelf bewijzen wie je bent. Ondanks een hardnekkige blessure heb ik daar keihard voor getraind, en ik kan alleen maar hopen dat ik er klaar voor ben.”
Karine Claassen – presentatrice en documentairemaakster
“Ik ben het beu om mezelf klein te houden en in bepaalde hokjes te duwen. Ik wil gewoon zijn wie ik ben. Deze opleiding komt op een mooi moment in mijn leven. Ik heb lang geworsteld met mezelf. Maar ik heb hard aan mezelf gewerkt en nu zie ik mijn potentieel. Ik voel een vuur in mij branden. Dat wil ik hier loslaten, en zowel fysiek als mentaal vertrouwen in mezelf tonen. Mijn doel is om dit af te maken en ik denk ook dat ik dat kan. Dat zijn grote woorden, hé (lacht).”
Cerina Marchetta – jurylid Huis Gemaakt en eigenares bouwbedrijf
“Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Maksim Stojanac – zanger en acteur
“Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Klaasje Meijer – actrice en fluitiste
“Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. De operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Special Forces, binnenkort bij VTM en vanaf maandag 11 augustus bij Streamz.
Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta gaan alle grenzen voorbij in een nieuw seizoen van Special Forces bij VTM. Aan de grens van Europa wordt een voormalig strafkamp uit de Sovjet-Unie, de Rummu-gevangenis, een week lang hun thuisbasis. In die brute, bosrijke wildernis van Estland gaan ze niet alleen over hun fysieke pijngrens, maar worden ze ook mentaal tot het uiterste gedreven.
Tijdens de loodzware militaire training confronteren ex-special forces chef Blom, Bram, Greg én de Estse operator Rob de rekruten non-stop met hun diepste angsten en persoonlijke demonen. “Deze kans om van de Special Forces-mindset te proeven is écht uniek. Hoelang ze blijven, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom wat ze er voor zichzelf uithalen: ze moeten zichzelf recht in de ogen kunnen kijken en aanvaarden wie ze écht zijn”, aldus Chef Blom. Wie heeft de kracht om grenzen te verleggen en stijgt boven zichzelf uit wanneer dat onmogelijk lijkt?
Deze 11 bekende Vlamingen zoeken hun grenzen op:
Thomas Van der Plaetsen – tienkamper
“De dingen die het leven de moeite waard maken en blijvend voldoening geven, zijn altijd moeilijk. Het gaat altijd om overwinnen. Wat ik het engst vind, is de controle verliezen. Niet weten wat er gebeurt, hoe lang het nog duurt, of wat erna komt… Dat is de setting waarin je je breekpunten ontdekt. En wat dan? Wie ben je op het moment dat je breekt?”
Faroek Özgünes – journalist
“Als je deel wil uitmaken van de Special Forces, moet je het beste van jezelf geven. Je wil niet achterblijven en samenwerken met de groep. Maar als het erop aankomt, moet je ook zelf je mannetje kunnen staan. Ik verwacht niet dat ze op mijn 60ste nog gaan zeggen: ‘Proficiat, je mag lid worden van de Special Forces’. Maar ik wil ook niet afgerekend worden op mijn leeftijd. Mentaal maak ik me minder zorgen, maar ik ben wel bang om fysiek te breken.”
Jean Janssens – acteur
“Ik ben eigenlijk een vrij angstig persoon, dus ik heb wel stress voor ‘the unknown’ waarmee we geconfronteerd gaan worden. Maar ik geloof ook dat je jezelf pas écht leert kennen buiten je comfortzone, daar kan je groeien. Mijn doel is uiteraard om het einde te halen. Maar dit avontuur zal voor mij ook geslaagd zijn als ik weet dat ik alles gegeven heb en mijn eigen limieten heb opgezocht.”
Jonas Decleer – sportanker
“In mijn job heb ik geleerd om met stress om te gaan. Het nieuws is live: je kan niets opnieuw doen. Als je een fout maakt, moet je die meteen rechtzetten en in een fractie van een seconde beslissen wat je doet. Ik hoop dat ik die kalmte kan bewaren tijdens de opleiding en dat die me kan helpen.”
Jo Hens – zanger en acteur
“Ik moet toegeven dat ik van nature altijd een beetje een opgever was. Als iets me niet helemaal lag, stopte ik er makkelijk mee. Maar ik geloof ook dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf denkt. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik wil ervaren dat als ik ergens in geloof en er écht voor ga, ik het ook kan. Dat wil ik hier graag ontdekken.”
Hanne Claes – atlete
“Mijn leven draaide altijd rond het verleggen van grenzen, maar dit is iets totaal anders. Ik wil ontdekken waartoe ik in staat ben zonder het label van atlete, zonder structuur, zonder controle. In de topsport leer je om lichaam en geest optimaal te verzorgen: met de juiste slaap, voeding, kinesitherapie en recovery. Nu kom ik in een situatie terecht waarin niets daarvan aanwezig is, integendeel zelfs. Ik ben benieuwd hoe diep ik kan gaan, of ik op nieuwe grenzen bots, en welke kanten van mezelf ik zal ontdekken die ik tot nu toe nog niet kende.”
Nono Wauters – student en tv-gezicht
“Tijdens de opleiding maakt het niet uit wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt. Iedereen begint met een blanco blad en wordt gelijk behandeld. Dat vind ik net zo leuk aan Special Forces. Je bent niet ‘de zoon van’, niet ‘Wauters’, en ook niet ‘Nono’. Je bent gewoon een nummer. Iedereen is gelijk, en je moet zelf bewijzen wie je bent. Ondanks een hardnekkige blessure heb ik daar keihard voor getraind, en ik kan alleen maar hopen dat ik er klaar voor ben.”
Karine Claassen – presentatrice en documentairemaakster
“Ik ben het beu om mezelf klein te houden en in bepaalde hokjes te duwen. Ik wil gewoon zijn wie ik ben. Deze opleiding komt op een mooi moment in mijn leven. Ik heb lang geworsteld met mezelf. Maar ik heb hard aan mezelf gewerkt en nu zie ik mijn potentieel. Ik voel een vuur in mij branden. Dat wil ik hier loslaten, en zowel fysiek als mentaal vertrouwen in mezelf tonen. Mijn doel is om dit af te maken en ik denk ook dat ik dat kan. Dat zijn grote woorden, hé (lacht).”
Cerina Marchetta – jurylid Huis Gemaakt en eigenares bouwbedrijf
“Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Maksim Stojanac – zanger en acteur
“Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Klaasje Meijer – actrice en fluitiste
“Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. De operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Deze zomer zinderen de Vlaamse markten en pleinen van de muziek, want Play that Song trekt het land rond! In een reeks sfeervolle muziekspecials brengen we bekende én opkomende artiesten naar het hart van de gemeente, dicht bij het publiek. Zet je schrap voor muzikale magie, unieke optredens en een feestelijke sfeer die je niet wil missen. Bovendien is dit nieuwe muziekformat helemaal gratis voor publiek.
Drie zomerse stops, drie unieke belevingen
De tour start op 26 juli tijdens de Vosseslagfeesten in De Haan, gevolgd door feestelijke opnames op 21 augustus in Halle (Vlaams-Brabant) en op 27 september in De Panne. Of je nu komt dansen op het plein of later inschakelt via tv of online, één ding is zeker: Play that Song brengt de soundtrack van jouw zomer.
Bekende gezichten én verrassend nieuw talent
Met stemmen als Katja Retsin, Maksim Stojanac en Sverre Denis aan de presentatie, zit de sfeer meteen goed. De line-up wisselt tussen gevestigde waarden en fris, jong talent dat klaar staat om Vlaanderen te veroveren.
Wat dit programma écht bijzonder maakt: ‘Play that Song Open Stage’. Met deze nieuwe talentenjacht, die je hier kan ontdekken, kan iedereen auditie doen. Het publiek kiest samen met een professionele vakjury een favoriet, die in De Panne het grote podium mag betreden. De winnaar kan dan de ingezonden song (eigen werk of een cover) live on stage brengen, mét liveband. Muziek insturen kan vanaf nu en tot en met 31 juli.
Muzikale extra’s om van te smullen
Play that Song bestaat uit 3 delen:
Plat that Song Live met live optredens die elke editie een nostalgische hit beloven én een “Tip voor de Top” waarin we de belofte van morgen voorstellen
Play that Song Showcase brengt een spetterende showcase van één uitgelichte artiest
Play that Song Club is voor wie na de opnames nog niet naar huis wil. Een knallende afterparty met een Belgische danceact van formaat.
Alles te volgen via tv én online
De volledige reeks is te bekijken via Proximus Showcase, Pickx+ en MENT55. Liever on demand? Geen probleem! Alle opnames zijn gratis te herbekijken via playthatsong.be. Muziekliefhebbers hoeven dus niets te missen.
Gratis toegang – sfeer verzekerd
Het bijwonen van de opnames is volledig gratis! Kom mee genieten van de muziek, de sfeer en misschien wel de ontdekking van een nieuw muzikaal fenomeen. Alle praktische info, data en details vind je op playthatsong.be.
Zet het in je agenda, neem je vrienden mee en laat de zomer klinken zoals nooit tevoren!
Locaties
26 juli 2025 – De Haan, Kennedyplein (uitzendingen op 6, 13, 20 en 27 augustus)
21 augustus 2025 – Halle, Joseph Possozplein (uitzendingen op 3, 10, 17 en 24 september)
27 september 2025 – De Panne, Markt (uitzendingen op 1, 8, 15 en 22 oktober)
Wat hebben zanger Maksim Stojanac, ex-K3’tje Klaasje Meijer en Huis Gemaakt-jurylid Cerina Marchetta écht in hun mars? Dat mogen ze bewijzen in het nieuwe seizoen van Special Forces, dit najaar bij VTM. Samen met 8 andere rekruten verleggen ze hun mentale en fysieke grenzen tijdens een loodzware militaire training. Een week lang worden ze door vier voormalige Special Forces-operatoren non-stop geconfronteerd met hun angsten en tekortkomingen. Wie overwint zijn demonen en stijgt boven zichzelf uit? “Iemand breken is niet moeilijk, we proberen iemand op te bouwen. We willen ze ergens brengen waar ze nooit dachten te geraken”, aldus Chef Blom.
Dit zijn de eerste rekruten in het nieuwe seizoen van Special Forces:
Maksim Stojanac: “Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Cerina Marchetta: “Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Klaasje Meijer: “Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. Iedereen zal tot de kern moeten gaan. De Special Forces-operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Dat zou het mooiste zijn: zo’n schouderklopje van de chefs. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Welke andere rekruten zich aan de mentale en fysieke proeven van de Special Forces onderwerpen en wanneer VTM het nieuwe seizoen uitzendt, wordt later bekendgemaakt.
Ze wonnen De Nieuwe Lichting bij Studio Brussel, stonden al op Pukkelpop en veroverden in sneltempo heel wat harten met hun breekbare sound en ontwapenende eerlijkheid. In een nieuwe aflevering van Liefde voor Muziek ontroert het duo Kids With Buns, bestaande uit Marie Van Uytvanck en Amber Piddington, met hun muzikaliteit én hun verhaal. “Ze hebben iets magisch,” vindt Luc Steeno. “Op zo’n jonge leeftijd al zó goed weten wat je wilt? Van mij mogen die keihard boomen en knallen”, vult Barbara Dex aan.
Eén van hun belangrijkste nummers is Nothing New, dat hun gedeelde coming-outverhaal vertelt. “Dat is niet tof verlopen. We zijn allebei geout door anderen op een moment dat we er zelf totaal nog niet klaar voor waren”, vertelt Marie. Als artiesten besloten ze later wél het heft in eigen handen te nemen. “We hebben er heel bewust voor gekozen om ons uit te spreken over onze geaardheid”, zegt Amber. “Toen wij opgroeiden, hadden we geen rolmodellen. Wij willen dat anders doen.”
Bekijk hier de preview:
De artiest wiens genre het verst van de dames ligt, Luc Steeno, waagt zich aan Nothing New en brengt een speciale gast mee. “Laat ons eens teruggaan naar 1992, want sindsdien heb ik nooit nog een nummer gezongen met een accordeon. Ik ben sinds kort een jonge gast aan het begeleiden die schlager wil zingen en ik heb hem vandaag uitgenodigd.” Guus kiest voor Bad Grades en buigt het om tot een warme, ouderlijke boodschap. “Ik heb kinderen van jullie leeftijd en die zitten ook weleens in een fase dat het minder gaat”, legt Guus uit. “Als ouder kan je je dan machteloos voelen omdat je niet veel instrumenten hebt om het beter te maken. Je komt dan vaak met de clichés en één van die clichés gaat jullie toezingen.”
Ook Frank Vander linden laat zich inspireren door zijn vaderrol en herwerkt Daughter tot een brief aan zijn dochter.“Het lied gaat erover dat je eigenlijk in constante onderhandeling bent met je kinderen”, vertelt Frank. “En misschien heeft dat kind ook gelijk. Wij als ouders zullen ook weleens tegen gewrongen hebben.” Barbara Dex weet de dames te ontroeren met haar versie van What Happens In Your Brain. “Het nummer kreeg een nieuwe betekenis toen een fan vertelde dat die recent iemand had verloren en het veel voor hem betekende”, vertelt Marie.Geike Arnaert, Alex Callier en Raymond Geerts brengen Clutter terug naar de triphop-roots van Hooverphonic. “Het voelde alsof het op mijn lijf geschreven was,” zegt Geike. “We vonden het tekstueel perfect zoals het was, dus dachten we: laat ons dat nummer nu eens terug katapulteren naar het begin van onze carrière.”
Maksim kiest voor Stubborn Mind, het meest poppy nummer van Kids With Buns, en laat zich van een nieuwe kant zien. “Ik ben heel erg poppy dus ik dacht: misschien moet ik het meer naar jullie kant trekken?”, lacht Maksim. Voor hun eigen cover kiezen Marie en Amber In Charleroi van Tom Pintens, met wie ze nog hebben samengewerkt. “Het is zo gek om te beseffen dat ik vroeger met mijn papa naar dat nummer luisterde onderweg naar school,” zegt Marie. “En dat ik later, met de persoon die het schreef, zou mogen samenwerken.”
Met 32 jaar carrière op de teller is Frank Vander linden een gevestigde waarde in het Vlaamse muzieklandschap. Als frontman van De Mens en als soloartiest beweegt hij zich moeiteloos tussen rauwe rock, poëtische teksten en persoonlijke reflecties. “Muziek is een fundamenteel onderdeel van mijn leven. Dat is altijd zo geweest,” vertelt Frank. “Al ben ik wel een laatbloeier,” vertelt Frank. “Op m’n dertigste maakte ik pas m’n debuut. Ik ben nu 62 jaar en kijk terug op een carrière van 32 jaar, maar het heeft gewoon lang geduurd voor ik wist hoe ik iets kon maken dat écht van mezelf was.”
Een van zijn meest onvergetelijke momenten? Zijn optreden op de festivalweide van Rock Werchter in 2001. “We speelden als eerste, dus het was wel zaak om meteen veel volk naar het podium te lokken. Dat is ons wonderwel gelukt ondanks het feit dat ik om 11u ‘s ochtends stomdronken op het podium stond”, lacht Frank. “Ik was zó zenuwachtig. In de kleedkamer stond een glas whisky en ik dacht: ‘Groot festival, dus grote middelen.’ Toen ik het deed wist ik al: ‘Dit is een stommiteit’. Maar het was te laat. Laat ons zeggen dat ik de eerste vier nummers veel whisky heb uitgezweet.”
Hooverphonic trapt de avond af met This Is My House, hun Engelstalige cover van Dit Is Mijn Huis. “De initiële trigger voor mij was een soort instrumentale riedel, een ‘riffje’, dat ik op een bijna Arabische manier hoorde”, vertelt Alex Callier. “Dat is ook iets waar wij graag mee flirten. We hebben niets veranderd aan de melodie en toch klinkt het helemaal anders.” Guus Meeuwis kiest voor het ingetogen Bemin Me Later, een minder bekend nummer dat volgens hem “een grote daad van liefde” belichaamt. “Een van de vele mooie flops. Dus als jij er nu een hit van kan maken…”, lacht Frank. Barbara Dex blaast het sololied Gebrek Aan Jou nieuw leven in. “De echte kenner zal het wel kennen, maar er zijn toch ook veel mensen die het nummer nog niet kennen”, zegt Barbara. “Ik vind dat het hoogtijd is dat het op de muzikale kaart gezet wordt.”
Kids With Buns buigen het originele Ik wil een vrouw zijn om tot I Wanna Be A Guy, een gewaagde omkering met een belangrijke boodschap. Maksim Stojanac kiest dan weer voor het pakkende Waar Is De Liefde. “Ik vind dat een hele mooie metafoor. De zon schijnt voor iedereen, dus liefde geven en krijgen, kun je ook altijd. Je kiest ervoor om dat wel of niet te doen”, vertelt Maksim. “Ik heb het wat meer getrokken naar dat noodzakelijke, die noodkreet.” Luc Steeno mag Frank als laatste verrassen met Maandag, waarbij hij rekent op de medewerking van zijn collega-artiesten. “Op een bepaald moment zing ik ‘oehoehoe’, dus ik wil dat iedereen dat straks meezingt!”
De aflevering eindigt met een ode van Frank zelf. Als eerbetoon aan Arno Hintjens van T.C. Matic brengt hij Oh La La La, in een zelf vertaalde versie: Oh La La La (Leve Het Leven). “Dat was niet evident want de teksten van Arno zijn altijd een combinatie van onzin en diepere dingen”, legt Frank uit. “Uiteindelijk werd het: oh la la la, leve het leven. Toen ik dat zinnetje vond was ik heel blij, omdat het echt ook aansluit bij Arno’s laatste jaren. Die levenslust, dat moest erin.”
Met een dijk van een stem en een carrière die meer dan drie decennia overspant, mag Barbara Dex zich één van de strafste zangeressen van Vlaanderen noemen. In de nieuwe aflevering van Liefde voor Muziek duiken de artiesten in haar diverse repertoire. “Barbara is één van de betere stemmen van Vlaanderen,” klinkt het bij Luc Steeno. Ook Guus Meeuwis is onder de indruk: “Het is ongelooflijk wat er gebeurt als zij begint te zingen. Er zijn er maar weinig die dat kunnen.”
Barbara’s muzikale reis begon als negentienjarige op het Eurovisiesongfestival waar ze België vertegenwoordigde met Iemand Als Jij. Al kijkt ze met gemengde gevoelens terug op die periode. “Ik werd letterlijk en figuurlijk voor de leeuwen gegooid. Er zat 20.000 man in die zaal en ik had nog nooit voor 100 man gespeeld. Ik werd overdonderd”, vertelt Barbara. “We zijn toen laatste geëindigd met één punt dat we kregen van Duitsland. De pers heeft opgeblazen dat ik een lelijk kleed aan had. Er moest wel een reden zijn dat we laatste waren. Vlaanderen koos voor het lied dus daar kon het natuurlijk niet aan liggen. Aan wat lag het dan wel.
Wie beter om Barbara’s Eurosongnummer te coveren dan Eurosongcollega Hooverphonic? “We hebben vaak gedacht dat het spijtig is dat het niet meer zoals toen gespeeld wordt met een orkest”, zegt Alex Callier. “We vonden het dan ook een hele uitdaging.” Brengt de band het nummer terug naar het origineel met Someone Like You? Luc Steeno brengt een ode aan Barbara’s vader, Marc Dex, met Waar Moet Ik Heen, uit haar album Bex Tot De Tweede Macht. “In 2018 bracht ik een album uit om hem te eren. Meestal doe je dat als iemand er niet meer is, maar ik wou het doen nu hij er nog is en er zelf nog van kan genieten”, vertelt Barbara. “Papa heeft echt succes gekend. Hij was zelfs een beetje concurrentie voor Will Tura.”
Frank Vander linden geeft Counting The Times een geheel andere, maar breekbare betekenis met Ik Reken Op Jou. “Het gaat over een lange relatie die goed blijft gaan, maar ik dacht: wat als ik er nu van maak dat het toch mislukt?”, lacht Frank. “Het is eigenlijk zoeken naar een goede manier om afscheid te nemen van een relatie die niet honderd procent is. Een beetje een levenslied eigenlijk.” Maksim Stojanac kiest dan weer voor het intieme Time To Say Goodbye, een nummer dat hem recht in het hart raakt. “Het is zo pijnlijk als iemand al beslist heeft dat het tijd is om je los te laten”, klinkt het bij Maksim. “Dat voelde ik enorm.”
Kids With Buns of Kids With Punch? De dames brengen een speelse en krachtige bewerking van Leaving This Town, waarin Marie ‘the beauty’ speelt en Amber ‘the beast’. Als tribute song kiest Barbara voor Diep In Mij om Yasmine te eren, een vrouw die veel betekend heeft voor de vrouwen in de muziekindustrie. “Yasmine was iconisch, zeker als queer artiest. Ze heeft de weg vrijgemaakt voor velen”, klinkt het bij Kids With Buns. “Ik ben letterlijk van mijn fiets gevallen toen ik het nieuws kreeg dat ze er niet meer was”, vertelt Barbara. “Ze heeft heel veel betekend voor mij, dus ik ben blij dat ik haar kan eren.”
