De cast van ’t Strand van Sint-Anneke werd aan de cast officieel voorgesteld. Eén van de nieuwe namen is Nayat Sari. Zij vertolkt de rol van Esra, een jonge dame met Turkse roots, wiens verschijning wat opschudding veroorzaakt. Regisseur Jeroen Maes introduceerde haar met de woorden: ‘Zeven jaar geleden werkte ik al met Nayat samen. Toen zat ze op het Conservatorium in Brussel. Ze speelde de rol van Ilse in Spring Awaking The Musical. Toen ik de rol van Esra schreef, had ik haar meteen in gedachten’.
Frietjes
“Jeroens telefoontje was een echt ‘frietjesmoment’ “, glimlacht Nayat. ‘Ik was in het frietkot toen hij me opbelde. We hadden samen een heel gesprek over koetjes en kalfjes. Toen kwam vanuit zijn hoek de vraag of ik geen zin had om mee te spelen in zijn nieuwe komedie. Ik kon echt geen neen zeggen. Jeroen is een man, die weet wat hij wil. Bovendien geeft hij je de nodige ruimte om te bereiken wat je graag wil bereiken. Zo heb ik heel mooie herinneringen aan onze samenwerking op het Conservatorium. Qua groepsgevoel was het toen enorm leuk. Nu krijg ik een mooie kans om samen te werken met ervaren mensen, die weten wat ze willen. Daar kan ik alleen maar uit bij leren.”
Esra
‘Ik heb al eerdere komische rollen gespeeld. Maar Esra is niet echt een komisch figuur”, vertelt Nayat. “Je mag me gerust één van de gewoonste verschijningen op de set noemen. Door haar verschijning past ze wel in het grotere kader van Strand van Sint-Anneke. Toen we onze eerste lezing hadden, was het al enorm grappig. Ik ben er van overtuigd dat het nog beter wordt. Ik geef les, ik acteer en ik regisseer. Dus mijn uren zijn goed gevuld. Deze zomer heb ik geen vakantie. Maar als ik een momentje kan vinden tussen het Strand van Sint-Anneke door, zal ik met plezier een dagje aan het water vertoeven.”
Meer info over ’t Strand van Sint-Anneke kan je vinden op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/t-strand-van-sint-anneke
Foto: Jan Liekens
Dennie Damaro is wat je noemt een ervaren rot in de Vlaamse Showbizz. Met dertig jaar carrière, een pak albums en heel wat liedjes op de teller, blijft hij zichzelf uitdagen om nieuwe projecten in gang te zetten. Met zijn ‘Ode aan de keizer van het Vlaamse lied’ brengt hij een opmerkelijk album op de markt. Na een eerdere opname van ‘Twee verliefde ogen’ van Will Tura, kriebelde het bij Dennie te hard om er iets meer mee te doen. Via via kwam hij in contact met Jean Klüger en kreeg hij groen licht voor dit project. Via Jo met de Banjo kreeg hij van Will Tura zelfs de uitdrukkelijke toestemming om zijn naam aan dit project te linken. Dan is het des te herkenbaarder voor het grote publiek. Tura liedjes imiteren wil en kan Dennie niet. Een eigen Damaro-touch er aan geven staat des te hoger op zijn verlanglijstje. Will Tura heeft immers een eigenheid, die niet te evenaren valt.
Op 1 juli ging DE SINKSENFOOR, de derde zomerproductie van Het Achterland na Viva Minerva en Café Beveren, in première in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Acteurs Carry Goossens, Linda De Ridder, Luc Caals, Danni Heylen, Anne Van Opstal, Brent Pannier en Timo Descamps speelden de pannen van het dak. “De Sinksenfoor” staat in de Rode Zaal van het Fakkeltheater te Antwerpen. Het publiek is enthousiast en vindt met de hitte toch de weg naar het theater. Vandaar het heugelijke nieuws dat er vier extra voorstellingen in verkoop werden gezet. Het gaat om donderdag 16 augustus om 20u30, vrijdag 17 augustus om 20u30, zaterdag 18 augustus om 20u30 en zondag 19 augustus om 15 uur.
Acteur Brent Pannier krijgt wel een heel opmerkelijke rol in de komende theaterproductie van De Sinksenfoor. In deze zomerkomedie speelt hij de rol van Bram. Een jongen, die toevalligerwijs komt solliciteren voor de rol van Levende Zombie in het spookkot van Luc Caals alias de Jakke. En ja, er komt ook een zombiekostuum aan te pas. Luc Caals en Brent Pannier: het lijkt een bijzondere combinatie. Hun wegen zijn nog niet vaak gekruist. In een ver verleden stonden beiden op het podium in de Music Hall-productie Peter Pan. Brent was toen een jonge uk. Luc speelde toen de rol van Smee, de handlanger van Kapitein Haak. Of ze elkaar nog van toen herinneren, is zeer de vraag. Maar alleen het heden telt. Nu treffen beide heren elkaar in spookachtige omstandigheden op het podium van het Fakkeltheater.
Zelf ben ik een man van de dorpskermis. Veel heeft te maken met mijn jeugd. Elk jaar in oktober was het achter onze hoek tijd voor de plaatselijke foor. Het aantal kramen kon ik toen op één hand tellen: de botsauto’s, een schietkraam, een molen, een viskraam en een smoutebollenkraam. Maar de attractie was wel die éne zondagnamiddag in oktober toen we met heel de familie bij mijn grootmoeder kermis gingen vieren. Op het menu stonden toen bijvoorbeeld frikadellen met kriekenspijs. Voor vele mensen uit dorpjes zal dit misschien bekend in de oren klinken. Maar ach, het hoort een beetje tot de nostalgie van mijn jeugdjaren. Daarom heb ik er ook geen moeite mee dat ik geen fervente bezoeker was van grote festiviteiten à la de Sinksenfoor. Het heeft tot mijn veertigste geduurd vooraleer ik een kijkje ging nemen bij deze mastodont onder de kermissen aan het Antwerpse Spoor Oost.
Trouw niet voor je veertig bent was dan wel een monsterhit voor De Havenzangers. Ook havenstad Antwerpen heeft zijn eigen muzikale monumenten. En wat voor een viertal. Kent u de Strangers nog? Hits zoals Blauwe Geschelpte, Bij De Rijkswacht en Schele Vanderlinden behoren tot het collectieve erfgoed. 2017 was een feestjaar voor hen. Dan was het maar liefst 65 jaar geleden dat ze voor de allereerste keer een optreden gaven. Het begin van een waar succesverhaal. In 2011 en 2012 was er al de eerste keer Azzek nog zou trouwen. Maar in dit jubileumjaar herneemt productiehuis Het Achterland deze voorstelling. Het eindejaar in Antwerpen kleurt meer dan ooit Antwaarps op de tonen van de hits van De Strangers. De cast van 5 jaar geleden is nog steeds dezelfde. Luc Caals, Marc Fransen , Sam Verhoeven, Daisy Thys, An Vanderstighelen en Ann De Winne trekken hun Azzek nog zou trouwen-plunje nog eens aan.