Op weg naar de Miss België-kroon? : Anouk Cerpentier (21, Antwerpen)

In haar professionele leven mag de 21-jarige Anouk Cerpentier zich human resources officers noemen. Haar allergrootste passe in de vrije uurtje ligt in het Bosuil-stadion. Anouk is namelijk een grote fan van Royal Antwerp FC. Spelers zoals Ritchie De Laet en Geoffry Hairemans hebben een speciaal plekje in haar hart. “Ik heb een boon voor spelers met een clubhart. Ritchie De Laet is één van de beste Antwerpse aankopen van de voorbije jaren. Hij ademt het DNA van onze club uit. Ook voor Hairemans heb ik een boon. Hij mag dan speler van KV Mechelen. Niemand zal vergeten wat hij voor Antwerp heeft gedaan. Voor  Corona uitbrak, ging ik naar alle thuis- en uitwedstrijden kijken. Dus ja, voor een voetbalfan als ik zijn het harde tijden .”

Comeback
Maar nu het voetbal ietsje stiller ligt, waagt Anouk zich aan een uitstapje naar een oude liefde. La Esterella zaliger zou het als een ware ‘COMEBAK’ omschrijven. Met haar deelname aan het Miss België-traject hoop ze op weg te naar een kroontje. Of Anouks dromen werkelijkheid worden, weten we pas binnen enkele maanden. “Ik heb vroeger als kind heel wat modellenwerk gedaan. Toen ik moest kiezen tussen school en modellenwerk, heb ik wijselijk voor school gekozen. Alleen begon het wat te kriebelen om het toch nog een keertje te proberen. Ik volgde Celine al een poosje op Instagram. Toen ik zag dat men kandidaten zocht voor Miss België, heb ik de sprong gewaagd. Ik ben iemand, die haar dromen graag achterna jaagt. Ik leef van dag tot dag in de hoop er iets moois uit te halen.  Met Corona is het wel een moeilijk verhaal om iets georganiseerd te krijgen. Maar ach, moeilijk gaat ook. Nu moet ik mijn blik maar werpen naar de sociale media toe om reclame te maken.”

Foto: Anouk Cerpentier

The dedication and discipline in Aloysi’s life

De naam Aloysi deed tot voor kort geen belletje bij me rinkelen. In een ver verleden speelde er wel een Australische spits John Aloisi bij Great Old Antwerp FC. Als voornaam bij een jonge vrouw was het de eerste keer dat ik de naam Aloysi (met een y) zag staan. Mits ik een nieuwsgierig aagje ben, heb ik eventjes met haar gesproken. Mag ik u even aan m’n gesprekspartner voorstellen. Aloysi Desnouck, een jonge boekhoudster in spé met een modellendroom, waagt haar kans tijdens Miss West-Vlaanderen. Boekhouden, …. Het vergt dedication and disicpline om de cijfertjes en bijhorende lettertjes op de juiste plek te zetten.

Dedication and discipline is voor Aloysi geen enkel probleem. Ze deed jaren aan topsport. Met de nodige acrobatische toeren erbij. 12 uur per week trainen is peanuts voor deze Westvlaamse. Een Poolse trainster heeft haar altijd geleerd dat discipline het codewoord voor alles is. Ziek zijn mocht niet. Dan liet je het team in de steek. Het vergt dedication and discipline om het team te ondersteunen.

Met dergelijke Dedication and Discipline kan het niet anders dan dat Aloysi met de nodige ambitie. vertrekt aan deze wedstrijd. Digitaal Detoxen moet ze naar eigen zeggen zo nu en dan wel eens doen. De Miss West-Vlaanderen microbe heeft haar compleet aangestoken. En daar gaat ze voor de volle 700% voor. Met de nodige Dedication and Discipline is het misschien Miss Belgium first voor Aloysi. Maar het uiteindelijke resultaat zal de komende maanden wel duidelijk worden. Hoedanook leunt met deze mentaliteit een thumbs-up van Smos zeker om de hoek.

Foto: Selfie Aloysi

The Great Old

Zou het dan eindelijk lukken? Antwerp-Roeselare 3-1. De fiere stamnummer 1 is op een zucht verwijderd van eerste klasse A. 90 minuten op Schiervelde scheiden de Sinjoren van de ultieme verlossing van tien jaar vagevuur. Het weze ze van harte gegund. Ploegen met dergelijke achterban. Ze horen gewoonweg niet thuis in de hel van 1B. Voetbal is passie en dat kennen ze in Deurne maar al te goed. Neen, dit jaar geen Eupen-scenario’s meer. The Sky is the Limit en daar moeten ze naar toe …

De Antwerp-fans … ik ben ze één keer tegen het lijf gelopen. Memorabele ervaring. Voor een indoor-voetbaltoernooi in de Lotto Arena werden massaal veel Antwerp-fans verwacht. Het was mijn eerste kennismaking met de mannen van den Bosuil. Omdat ik toen geen kleur wou bekennen, was ik als neutraal toeschouwer gaan kijken. Het lot had me tussen de mannen van rood en wit gezet. Nu al … een memorabele ervaring. Het leek wel alsof Antwerpen voor één keer Wembley was. Alles keert ooit wel eens terug, niet waar … De Czerniatynski’s, de Van Rooijs en de Lehnhoffen van weleer … Ze heten nu Owusu, Hairemans, Dequevy en Tuur Dierickx. Tijden veranderen, maar alles keert ooit wel eens terug.

Architect van het geheel is Wim De Decker … Neen, bij Antwerp horen geen John Bico-coaches. Laat Wim zijn zin maar drijven. Bloed, zweet en tranen. Dat zien de fans het allerliefste. En Wim lijkt zijn slag thuis te halen. Komt er weldra een standbeeld voor hem in Deurne-Zuid. Is hij de echte opvolger van Davidovic? De Decker … Belgischer maken ze de coaches niet meer.

Alles keert terug … ook de Antwerpse voetbalclashes van weleer. Lierse klopt meer dan ooit terug aan met Van Meir als hoofdcoach. Ze zijn de gecumuleerde kampioen van 1e klasse B. En ook een Europees ticket behoort nog tot de mogelijkheden. En wat te denken van Beerschot-Wilrijk … Ook zij lonken steeds feller naar een terugkeer bij de beste 24 van het land. Nu alvast : een welgemeende welcome back Great Old. Dit mag toch echt niet meer fout gaan.