Dos Cervezas voor Gilbert

Philippe Gilbert heeft vier vingers de lucht ingestoken. In een prangende spurt tegen Kwiatkowski was hij een maat te sterk in de Amstel Gold Race. Maar opvallender nog was dat hij na de wedstrijd twee pintjes ad fundum leeg dronk. Een snuifje Tom Waes in Amstel Gold Race-land of een vette knipoog naar zijn concurrent voor de Luikse klassiekers: Alejandro Valverde. Dos Cervezas voor Gilbert. Elke Spanjaard mag dan wel een snor hebben. Maar Valverde toch niet?

Woensdag komt in Hoei de Valverde-classic aan oftewel de Waalse Pijl. Heeft Phil er na de Ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold Race er ook zijn zinnen op gezet. Of krijgt Daniel Martin een vrijgeleide. Als ik De Muur van Hoei zie, denk ik aan een La Chouffe op nuchtere maag … Gewoonweg niet te verteren. Het mochten dan wel Dos Cervezas voor Gilbert zijn. Valverde heeft dan wel geen snor. Op de Muur krijg je pas echt de eerste krachtmeting.

Nederlands Limburg zijn de Ardennen niet. De Waalse Pijl is het betere klauterwerk. Melkzuur tot achter je oren en een stevig potje strijden op de Muur. Alleen muurklauteraars uit zuiderse landen verteren het kleinood in Hoei. Je kan toch niet iedereen over dezelfde Waalse kam scheren. Meer dan Dos Cervezas zou ik nodig hebben om De Muur te overleven. Of moet ik dan toch mijn snor laten staan om Gilbert schrik aan te jagen?

Een dag later blijkt dat Gilbert zijn Luik niet zal betwisten. Hij hield aan zijn zegetocht in de Amstel een gekneusde nier over.

Filmpje: Dos Cervezas: http://sporza.be/cm/sporza/videozone/sporten/v-wielrennen/v-Amstel%2BGold%2BRace/1.2953246?playlist=7.39499

Het Deense avontuur van Frederik Backaert

Is binnenkort Michelbeke the place to be voor de Deense wielerfan? Krijgt de boerderij van papa en mama Backaert weldra busladingen Denen over het erf?   Krijgen de mattentaartenverkoop in Kopenhagen weldra een boost? Het kan zomaar gebeuren. Boerenzoon, Mattentaarttrapper en Wanty Groupe-Gobertrenner Frederik Backaert heeft momenteel Deense belangstelling. Een cameraploeg vanuit het land van Hans Christian Andersen volgt hem in aanloop naar de Ronde van Vlaanderen toe.

Boerenzonen .. Ze droomden al vroeg van een carrière als coureur. Koersen op het erf van vader en moeder tussen werken op het land door. Het werpt uiteindelijk de nodige vruchten af. Nooit eerder waren ze zo hot in het wielerpeloton. Yves Lampaert won Dwars door Vlaanderen. Remember: Forza Lampaert Olé Olé. En ook Backaert’je’ laat zich regelmatig opmerken. Bij het schrijven van deze tekst is hij actief in de Driedaagse van De Panne. De eerste etappe sloot hij af met een fraaie zesde plek tegen een ontketende Gilbert. De boerenzonen .. Ze bouwen als Legoblokjes aan hun wielercarrière. En ze zijn zo nuchter, mijnheer. Stoempen en skarten .. ze weten stuk voor stuk wat het betekent.

Deze Ronde van het Vlaanderen moet ‘de dag’ worden voor Frederik Backaert. Een fraaie ereplaats kan hem definitief op de kaart zetten. Een heroïsche prestatie wordt zelfs tot in het land van Bjarne Riis geapprecieerd. De Berendries zal nooit meer hetzelfde zijn. De Ronde is heroïsch. Zelfs de Klein Zeemeermin ligt er wakker van.

Want hoe klein de eenzame fietser ook moge wezen, die kromgebogen over zijn stuur de wedstrijd wint … Hoe groots 2 april voor een Vlaamse boerenzoon uit Michelbeke kan zijn.

 

Yves Lampaert: Een skartende boerenzoon

Soms heb je van die woorden, waar je geen jota van verstaat maar die heerlijk in het gehoor klinken. Zo geschiedde tijdens Dwars door Vlaanderen. Een boerenzoon uit Ingelmunster kwam, zag en overwon … deze eerste Worldtour-editie van deze semi-klassieker. Ronduit een bijzonder fraaie opsteker voor Yves Lampaert. En tussen ons gezegd en gezwegen: het was meer dan verdiend. Alleen geef ik ook toe dat ik soms moeilijkheden heb om de Westvlaams te verstaan. Onlangs was ik met een Westvlaming op stap en ik voelde me soms ‘Manuel in Barcelona’ wanneer ik dialectwoorden vanaan zee moet verstaan. Ooit ging ik een bevriend radiomaker bezoeker in de koningin der badsteden. Maar van de weg die de tuinman ons uitlegde, verstond ik geen woord. Alleen naar Lampaert luister je met plezier. Hij behaalde ‘cum laude’ en in eigen streek zijn grootste overwinning tot nu. Heel de Quick Step-ploeg straalde volgens Michel Wuyts ‘een joie de vivre’ uit op het startpodium .. Wellicht met de gratie van de ‘Phil’ (ippe Gilbert). Maar Yves voelde zich in zijn sas. Dat zag je zo. Het was een beloning voor al het werk.

Hoedanook leverde Lampaerts overwinning een fraai interview op na de wedstrijd. Je zag hem stralen tijdens de babbel. Het was zijn moment en dat moest hij pakken. En dat leverde een fraai woord op: ‘skarten’. Op een bepaald moment in de koers was hij aan het ‘skarten’. Wat dit pareltje van de taal betekent, weet ik niet. Maar ik nomineer nu alvast skarten tot één van de kanshebbers tot woord van het jaar.

Dat Yves Lampaert hard met de fiets kon rijden, wist we al langer dan vandaag. Zo liet hij al wat van zijn kunnen zien tijdens Parijs-Roubaix met een fraaie zevende plek. En ook tegen de klok kan hij meer dan behoorlijk uit de voeten. Maar laat ons hopen dat dit een doorbraak is in zijn carrière en dat hij zeker niet al te veel moet skarten. Het zou een verademing zijn voor de koers. Ach laat hem maar vaak met Phil op stap gaan … Deze Trofeo Baracchi smaakt nu al naar meer.