De terugkeer van Mijn Slappe Komedie

Na een reeks uitverkochte voorstellingen in 2019 in het Forttheater herneemt Streven (uit Mortsel) het stuk Mijn slappe komedie .

Voor de gelegenheid wordt de Mortselse Kaleidoscoop omgebouwd tot een echt restaurant. Zodat het een bijzondere avond wordt: publiek en cast worden één spektakel. Je zult eten, lachen, drinken en genieten.

Praktische info:

Van:

Magne van den Berg

Regie:
Griet Stevens

Het verhaal:

Twee ex-partners gaan samen op restaurant met hun nieuwe levensgezellen omdat er nog een en ander besproken moet worden. Wat vervolgens ge-wel-dig uit de hand loopt, want de obers werken niet mee en de drank vloeit rijkelijk.

De sfeer wordt alsmaar scherper, de tongen losser en de deftigheid gaat al snel overboord.

Het is plaatsvervangende gêne met een grote G.

Cast:

– Manon Creyf

– Ignace Joly

– Anouk Lambrechts

– Philip Maes

– Erik Schoepen

– Kristine Vandenberghe

– Brent Verhelst

Speeldata:

– 28 en 29 februari 2020 om 20.15 uur

– 1 maart 2020 om 13.00 uur – OPGELET: de aanvang is veranderd van 15:00 naar 13:00!

Foto: Streven Mortsel – Hugo Segers

 

Theaterreview: Yerma vraagt een toefeling (Koninklijke Toneelgroep Streven-Mortsel)

In het Van Dale woordenboek staat het woord toefelen omschreven als: ‘verzorgen, koesteren, vertroetelen’ ofwel ‘slaan, ranselen’. Het is maar dat u het weet als u deze recensie over Yerma vraagt een toefeling van Koninklijke Toneelgroep Streven uit Mortsel.

Dit theaterstuk gaat over het centrale hoofdpersonage: Yerma. Zij wil een kind. Haar man niet. Zij wil erover praten. Hij niet. Zij maalt in haar hoofd. Hij niet. Kortom: je moet met twee zijn om één te worden om tot drie uit te komen. Het stuk werd geschreven werd geschreven door Dimitri Verhulst naar het werk van Federico Garcia Lorca.

Maar nu over tot de orde van de dag. Voor mezelf was het de eerste keer dat ik Streven uit Mortsel een bezoekje bracht. Plaats van afspraak was het mooie en intieme Forttheater in Edegem. Ik was nieuwsgierig naar het hoofdpersonage Anouk Lambrechts. Een poosje geleden leerde ik haar kennen tijdens de voorstelling van Juffrouw Julie van Mémoire Perdue, waarin ze naast Nick Delafontaine en Emelien Raats stond. Ik kende de vrouw niet. Maar het duurde geen vijf minuten tijdens de voorstelling of ik was helemaal overtuigd van haar capaciteiten.

Daarom trok ik met plezier richting Steven uit Mortsel. Voor de eerste keer bracht ik hen een bezoekje bij één van hun voorstelling. Voor wie nog niet in het fraaie Edegemse Forttheater is geweest, moet er zeker eens een bezoekje brengen. Bijzonder leuk ingericht zaaltje, by the way.

Eerlijk is eerlijk: de echte ster van Yerma vraagt een toefeling is regisseur Johan De Paepe. Enerzijds is het gedurfd om een stuk als dit te brengen. Want dit werk van Dimitri Verhulst is zeker geen hapklare brok om te slikken voor een groot publiek. Maar Johan De Paepe heeft zijn groep op een uitstekende manier gekneed om dit meesterwerkje op een mooie manier naar de mensen toe te brengen. Yerma vraagt een toefeling is teamwork van de bovenste plank.

En wat dan te zeggen over hoofdrolspeelster Anouk Lambrechts. Tja, ik moet eerlijk zeggen. Alle respect voor Nick Delafontaine dat hij dit jonge talent al een kans heeft gegeven bij Mémoire Perdue. Want Anouk is een raspaardje, waar je het einde nog niet van hebt gezien. #zotvananouklambrechts als actrice, absoluut. Nu al is Anouk een naam voor vele theatermakers om in hun boekje te noteren. Een talent van de bovenste plank. Waar komt ze ineens vandaan en piept ze steeds frequenter om de hoek? Géén idee. Eén ding staat echter buiten kijf. Ik twijfel er geen seconde aan dat voor haar een grote kans ooit wel eens dichterbij komt. Tegen wervelwind Anouk kan geen storm Ciara iets tegenaan brengen. ’t Is maar dat u het weet. De kers op dat Lierse Vlaaike zal er ooit wel eens komen.

Gezien op 7/2/2020 in Het Forttheater van Edegem

Meer info op : http://www.streven.be

Foto: Hugo Segers

Yerma vraagt een toefeling: praktische info

Koninklijke Toneelgroep Streven uit Mortsel ging vrijdagavond in première voor de voorstelling Yerma vraagt een toefeling. Alle praktische info kan u in deze blog bekomen.

Van:
Dimitri Verhulst, naar Yerma van Federico Garcia Lorca

Regie:
Johan De Paepe

Het verhaal:

Zij wil een kind. Hij niet. Zij wil daarover praten, hij niet.
Zij maalt in haar hoofd. Hij niet. Steeds heftiger. Hij niet.
Over eitjes leggen of niet mogen. Over babbelen maar niet praten.
Over roddelen en fantaseren. Over ieder zijn begrijpelijke gelijk.
Over dat je met twee moet zijn om één te worden. Om drie te zijn.

Spelen mee:
– Sam De Meulder

– Bert Kettermans

– Anouk Lambrechts

– Maud Matthies

– Hilde Nijs

– Nicole Pellegroms

– Reintje Thielemans

Speeldata:

31 januari en 1, 6, 7, 8 februari 2020 om 20.15 uur

2 en 9 februari 2020 om 15.00 uur

Locatie:
Forttheater Edegem

De deuren gaan open 45 minuten voor de aanvang van de voorstelling.

Meer info:
http://www.streven.be

Foto: Hugo Segers

Theaterreview: Juffrouw Julie (Mémoire Perdue)

Ook Mémoire Perdue heeft het theaterseizoen 2019-2020 afgetrapt. Met Juffrouw Julie (of de dood van een Maltezer) brachten ze in de Kelder van het Fakkeltheater een eigentijdse versie van het stuk Freule Julie van August Strindberg. Een klassieker van 131 jaar oud, dat door Hans Ligtvoet helemaal werd herwerkt tot een politieke satire anno 2019.

Eerlijk is eerlijk. Hans Ligtvoet heeft zijn regiedebuut bij Juffrouw Julie niet gemist. Met Juffrouw Julie bewijst de minzame man dat hij het DNA van Mémoire Perdue tot in zijn vingerkootjes beheerst. In het repertoiretheater met een hoog tekstueel kantje bracht hij met Juffrouw Julie een stevig pareltje op de set. De personages zijn stevig uitgebalanceerd met her en der de nodige laagjes in verscholen. Op Hans’ schoolrapport mag met recht en reden geschreven worden: ‘Cum Laude in zijn missie geslaagd’. Deze Juffrouw Julie oogt fris, monter en hedendaags. Nick Delafontaine en zijn madammen Emelien Raats en Anouk Lambrechts overtuigen in a ‘masterclass’ dat uit het leven van een verkiezingsdag kan weggelopen zijn.

Op het podium zie je Emelien Raats op een andere manier dan je gewoon bent. Waar dit jonge talent eerst nog in een musical haar weg zocht, bewijst ze nu ook dat het tekst-theater zonder zang haar bijzonder goed afgaat. Als woordvoerster heeft ze duidelijk een goede research gedaan. Boys, be prepared wanneer Emelien in de buurt is. Boys be prepared, want het is een vree strenge madam als ze als woordvoerster met dito bril haar job doet.

De verrassing van de avond was ongetwijfeld: Juffrouw Julie zelf. Toen ik Anouk Lambrechts tijdens een kort setbezoek voor het eerst ontmoette in de kelder van het Fakkeltheater was ze voor mij een nobele onbekende. Het liedje van rapster ‘Eve’ was ‘Who’s that girl’ was meer dan ooit op Anouk van toepassing. Bij het lezen van deze tekst zal het liegebeest Door Vanboeckel wellicht minzaam in zijn vuistje lachen. Want hij heeft al vaker met haar gewerkt. Maar ach, wat is deze vrouw een uitstekende actrice. Ik wil haar collega’s Emelien en Nick zeker geen oneer aandoen. Ook zij overtuigen in Juffrouw Julie. Maar wie men niet kent, kan alleen maar verrassen. Wie men kent, kan alleen maar bevestigen of overtuigen. Wel Anouk deed beiden. Als Juffrouw Julie leek ze een madam waarmee Piet Piraat op zijn schip De Scheve Schuit de zeven wereldzeeën kan trotseren. Anouk Lambrechts is nu al één van de verrassingen van het huidige theaterseizoen. Bij een volgend theaterstuk ben ik nu al kandidaat om met deze Lierse madam een plaatselijke Vlaaike in de Pallieterstad te verorberen om de actrice en de mens Anouk Lambrechts beter te leren kennen. Want Juffrouw Julie was de eerste keer dat ik haar aan het werk zag. Maar wat mij betreft zeker niet de laatste keer.

Tot slot een woordje over Mémoire Perdue-boegbeeld Nick Delafontaine. Met Mémoire Perdue probeert hij een lans te breken voor het tekstueel repertoire in de Scheldestad. Het siert de man dat hij als een Don Quichote tegen de molenwieken vecht om een plekje te veroveren in het theaterlandschap. Bij deze een welgemeend schouderklopje voor onze vriend Nick. Het is geen gemakkelijke weg, dat hij probeert te bewandelen. Het grote publiek kent hem immers als acteur bij het EAT. En zeg nu zelf … hokjesmentaliteit hoort zo bij het Vlaamse publiek. Beetje bij beetje merk je dat de puzzelstukken bij Mémoire Perdue in elkaar aan het vallen zijn. Met Hans Ligtvoet als Master of Word heb je een man, die het Fingerspitzengefühl van Mémoire Perdue in de vingers heeft. Met straffe jonge talenten zoals Anouk Lambrechts en Emelien Raats heb je jonge stevige madammen in huis. En als je de cast ziet van De Voornaam, het volgende Mémoire Perdue stuk, mag je duimen en vingers aflikken. Het DNA ligt er .. Maar de weg naar het hart van het grote publiek gaat niet over één dag. Koester de mensen rondom jou en bouw verder aan de toekomst. Denk ook eens na over een bezoek aan een andere rivier. Want met dit repertoire kan je aan de Dijle je ei zeker kwijt en je weg vinden. Eerlijk is eerlijk … De echte helden van Mémoire Perdue lopen vaak achter de schermen rond. Ik merkte bij mijn bezoek vrijdag heel snel dat de band tussen vader en zoon Delafontaine stevig in zijn schoenen staat. Laat mij het maar op deze manier formuleren: ‘Beste Nick, je vader is een held en weet je wat … de mijne ook.”

Bekeken op 13/09/2019 in de Kleine Fakkel (Keldertheater) – Antwerpen

Foto: Goele Bormans

 

De laatste rechte lijn van Juffrouw Julie

Mémoire Perdue, het jonge productiehuis van bezielers Aron Wade en Nick Delafontaine kondigde al eerder dit jaar zijn verhuis aan naar het Fakkeltheater. Ze zullen er komend seizoen twee producties brengen: “De Voornaam” in de Zwarte Zaal en nu in september, “Juffrouw Julie” in de Kleine Fakkel. “Juffrouw Julie” is opnieuw een stuk dat een opvallend actuele insteek krijgt. Dit stuk is meteen ook het regiedebuut van Hans Ligtvoet die speciaal voor Mémoire Perdue een eigen versie schreef. De cast bestaat uit Anouk Lambrechts die haar eerste eerste stappen zet bij Mémoire Perdue.  Emelien Raats – die zeer onlangs nog te zien was in The Great Gatsby – begint aan haar derde productie bij Mémoire Perdue. Nick Delafontaine, wisselt voor de eerste keer sinds “Skylight”, de regiestoel en gaat mee spelen op de bühne, na alle seizoenen bij EAT wisselt hij komedie in voor een repertoirestuk. De repetities zijn volop bezig voor het stuk dat op 6 september in première gaat en tot en met 14 september te zien zal zijn in de Kleine Fakkel.

JUFFROUW JULIE (of de dood van een Maltezer)

De landelijke verkiezingsdag loopt ten einde. De uitslagen zijn bekend. Het is overduidelijk dat één partij met een ruime meerderheid gewonnen heeft. Terwijl de leider van die partij in een tv-studio deelneemt aan het einddebat, verzamelen zijn partijleden in een feestzaal om de overwinning te vieren.
In een ruimte afzijdig van het feestgedruis wachten Jean, een assistent en Kristin, een campagne-medewerkster, op hun baas die na het einddebat naar de feestzaal zal komen. Onverwacht aanwezig op het feest is Julie, de dochter van de partijleider, die volgens Jean: “teveel drinkt; te luid praat en te wild danst”. Op zoek naar haar vader belandt Julie bij Jean en Kristin. Ze ligt duidelijk overhoop met zichzelf en begint te flirten met Jean. Wanneer Kristin wordt weggeroepen, komt van ’t een ’t ander en gebeuren er dingen die niet meer terug te draaien zijn met oncontroleerbare gevolgen.
Een precaire situatie, gezien de massaal aanwezige pers.

PRAKTISCHE INFO
Auteur & Regie: Hans Ligtvoet, vrij naar “Freule Julie” van August Strindberg
Cast: Emelien Raats, Anouk Lambrechts, Nick Delafontaine
Speeldata: 5 (Try Out) – 6 (Premiere) – 7 – 12 – 13 – 14 september om 20u30 & 8 – 15 september om 15u.

Foto: Dimitri Vanlommel

Mémoire Perdue opent theaterseizoen 2019-2020 met Juffrouw Julie

Komend theaterseizoen 2019-2020 speelt het theatergezelschap Mémoire Perdue van Nick Delafontaine en Aron Wade in het Fakkeltheater. Begin september staan ze in de Kleine Fakkel met JUFFROUW JULIE (of de dood van een Maltezer) in regie van Hans Ligtvoet, vanaf 21 mei 2020 staat DE VOORNAAM op het programma in de Zwarte Zaal.  “We zijn ervan overtuigd dat Het Fakkeltheater voor ons als groeiend theatergezelschap een ideale partner is. Mede door de diversiteit aan zalen krijgen we de mogelijkheid om verder te ontwikkelen en een mooie lijn uit te tekenen voor onze toekomstige producties. Het Fakkeltheater ontvangt talrijke producenten en theatermakers en begeleidt hen hierin op uitstekende wijze. Met Mémoire Perdue hopen we het publiek in het Fakkeltheater aangenaam te verrassen met ons aanbod.”

Juffrouw Julie: het verhaal

De landelijke verkiezingsdag loopt ten einde. De uitslagen zijn bekend. Het is overduidelijk dat één partij met een ruime meerderheid gewonnen heeft. Terwijl de leider van die partij in een tv-studio deelneemt aan het einddebat, verzamelen zijn partijleden in een feestzaal om de overwinning te vieren.
In een ruimte afzijdig van het feestgedruis wachten Jean, een assistent en Kristin, een campagne-medewerkster, op hun baas die na het einddebat naar de feestzaal zal komen. Onverwacht aanwezig op het feest is Julie, de dochter van de partijleider, die volgens Jean: “teveel drinkt; te luid praat en te wild danst”. Op zoek naar haar vader belandt Julie bij Jean en Kristin. Ze ligt duidelijk overhoop met zichzelf en begint te flirten met Jean. Wanneer Kristin wordt weggeroepen, komt van ’t een ’t ander en gebeuren er dingen die niet meer terug te draaien zijn met oncontroleerbare gevolgen.
Een precaire situatie, gezien de massaal aanwezige pers.

Regie: Hans Ligtvoet
Cast: Nick Delafontaine, Emelien Raats en Anouk Lambrechts

Reserveren: 070 24 60 36 – http://www.fakkeltheater.be 
Info: http://www.fakkeltheater.be en http://www.memoireperdue.be

Foto: Hans Claes