Corona scheidt Boris van der Ham van zijn kinderen in Nieuw-Zeeland

Boris van der Ham is een Nederlandse zanger, acteur en papa van 2 geweldige kinderen. Een paar maanden geleden vertrokken zijn kinderen voor een jaartje naar Nieuw-Zeeland om daar samen met hun moeders te gaan wonen. 

Boris, het vrouwenstel en hun kinderen zijn heel close met elkaar en wonen bij elkaar in de buurt. Beide moeders pakten het plan op om een jaar lang te werken in Nieuw-Zeeland. “De kinderen gingen natuurlijk mee en volgens mij was dit een fantastische kans voor hen om een tijdje in het buitenland te verblijven en wat meer van de wereld te ontdekken. Ik dacht bij mezelf: “ik vlieg er dan eens heen voor een maand om hen te bezoeken”. Helaas besliste COVID-19 daar anders over. De restricties in Nieuw-Zeeland zijn heel erg streng. Het is nog niet duidelijk wanneer ik erheen kan. Zo is mijn idee gegroeid om dit nummer te schrijven. In ‘Onderweg Naar Jou’ droom ik luidop hoe het zou zijn om mijn kinderen na al die tijd nog eens vast te kunnen pakken. Het is een upbeat nummer geworden met een positieve vibe. Muziek kan een mensenhart openen en ingewikkelde thema’s en diepgaande gevoelens blootleggen. Ik hoop iedereen te bereiken die iemand mist, voor korte of lange tijd”, zegt Boris.

Naast zanger, is Boris ook acteur. Hij studeerde in 1998 af aan de toneelacademie in Maastricht. Hij was reeds in heel wat toneelvoorstellingen en musicals te zien en speelde mee in TV-series als ‘Smeris’ en ‘Flikken Maastricht’. Daarnaast heeft hij net de try-outs van zijn eigen theatertour afgerond waarin hij naast covers ook nieuwe, zelfgeschreven nummers zal brengen. De tour gaat volgend jaar in première in Nederland.

‘Onderweg Naar Jou’, de nieuwe single van Boris van der Ham, kan u HIER beluisteren op alle grote streamingplatformen.

Foto: Buzzard

Theaterreview: In de Duinhalm (EWT)

Met ‘In de Duinhalm’ is het EWT met de tweede productie van het theaterseizoen 2021-2022 gestart. In het pittoreske kuststadje ‘De Haan’ opent een nieuwe Bed & Breakfast met de welluidende naam ‘In de Duinhalm’. We maken de openingsavond mee, zo zien we hoe de kersverse eigenaars Ronny en Fabienne Dekoster zich klaarmaken om de gasten te ontvangen.

Nu ja, gasten, er is eigenlijk slechts één reservatie: een Duitse toerist. Dus van een vliegende start kunnen we niet echt spreken. Ronny is echter vastberaden om van hun zaak een succes te maken, terwijl Fabienne zich vooral bezighoudt met de ‘Feng Shui’ van de ruimte en dit tot grote ergernis van Ronny. De zenuwachtigheid neemt plots een hoge vlucht als er een recensent verschijnt van een vooraanstaande toeristische site. Ronny wil een voortreffelijke indruk maken en verzint dat hun B&B bijzonder goed draait met een internationaal klienteel. Om deze leugen waar te maken schakelt hij, in een onbewaakt moment hun poetsvrouw ‘Krista’ in. Maar of dat nu zo verstandig was ….

Wie naar In De Duinhalm gaat kijken heeft prompt een Fawlty Towers in de Vlaanders-gevoel. Zeker als je Marc Verbruggen als Ronny Dekoster quasi een kopie van de iconisch Basil Fawlty ziet neerzetten. EN dat is een beetje de rodedraad doorheen het verhaal. In de Duinhalm is een op en top Jeroen Maes-productie, met een Fawlty Towers-sausje overgoten.  En toch … is het geen letterlijke kopie. Hoe verder het verhaal loopt, hoe harder ‘In de duinhalm’ een eigen leven met de nodige twisten begint te leiden. Zeker met b&b-gasten ‘Recensente’ Gerdy Swennen, ‘La Parisienne’ Linda De Ridder en ‘Den Duits’ Door Van Boeckel die alle remmen los gooien

Is het de beste Jeroen Maes-productie die we ooit zagen? De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen van niet. De brave man legt de lat zo hoog voor zichzelf dat hij de éne topper na de andere uit zijn pen schudt. Naar ons gevoel is de grote kracht van In De Duinhalm vooral het nostalgische karakter, dat in volle coronatijd een extra meerwaarde geeft. Dat heeft Jeroen Maes zeer goed begrepen. Een verhaal, dat de glimlach op je gelaat tovert. Maar je constant doet wegdromen naar de talrijke uren dat je ooit naar Fawlty Towers hebt gekeken. Pure nostalgie maar met een eigen twist in Deurne City. Zo valt In de Duinhalm het beste te omschrijven. Laat dat nu net de behoefte zijn waarvoor heel wat mensen naar cultuur op zoek zijn.

En tja. Vlak voor de pauze hoorde ik een zinnetje passeren. Journaliste pour ta première page
Tu peux écrire tout ce que tu veux. Om achteraf een tekst voor mijn blog te schrijven was ik immers naar de vrienden van het EWT afgezakt. Maar ach, ik ben met het gevoel van ‘La Ballade des Gens heureux’ huiswaarts gekeerd .En dan is ieders missie geslaagd.   

Foto: EWT

Open Brief van Dorien Reynaert aan Alexander De Croo (en co)

Buurtpolitie-actrice en creatieve duizendpoot Dorien Reynaert laat van zich horen. Met een open brief rond de cultuursector richt ze zich aan Alexander De Croo (en co)

Ik heb heel lang getwijfeld om dit neer te schrijven want ik ben geen klager noch een zager, integendeel. Ik probeer altijd het positieve in iets te zien en alles te relativeren want “het kan altijd nog erger”. Maar nu kan ik niet anders dan mij tot u en uw kompanen te richten want enough is enough, trop c’est trop, teveel is teveel. En ik ga ook niet zagen, nee ik ga zeggen waar het op staat en hoop dat dit een reality check is voor u en al die anderen in uw parlement die mee beslist hebben om deze absurde maatregelen in te voeren die wij als burger alwéér moeten ondergaan. Ik trek hierbij aan een zéér luide alarmbel in de eerste plaats voor mijn man, voor mezelf en bij uitbreiding voor iedereen die werkzaam is in de eventsector, nightlife & horeca. Want het gaat niet goed met ons, en dat is nog zacht uitgedrukt. Financieel niet maar al zeker mentaal niet. Voor mijn man & ik hadden de voorbije 2 jaar de schoonste jaren uit ons leven kunnen zijn. Na 8j hard ploeteren stonden we echt ergens met ons boekingskantoor/event agency en ging 2020 hét jaar worden om eindelijk de vruchten te plukken van al dat harde werk. Tegelijkertijd werden we voor de eerste keer ouder van ons prachtig zoontje Wolf.

Maar dat alles werd overschaduwd door stress, depressie en financiële zorgen. In het begin waren we nog mee met de leuze “zorg voor iedereen” en konden we ons min of meer erbij neerleggen om van de ene dag op de andere te stoppen met werken. Ahja, want het was om de goede gezondheid van ons allen te garanderen en om het verplegend personeel zoveel mogelijk te ontlasten. De overheid had toen ook het verstand om financiële steun te voorzien voor iedereen die plots noodgedwongen werkloos was geworden.

Maar ondertussen, meneer De Croo, zijn we zo goed als 2 jaar (!) verder en de leuze “zorg voor iedereen” is plots veranderd naar “zorg voor iedereen béhalve voor al diegenen die de job uitoefenen om mensen te entertainen, in vervoering te brengen, iets unieks te laten beleven, een herinnering voor het leven mee te geven… om mensen simpelweg te laten genieten en die job is oh zo belangrijk & onmisbaar. Want hier zit ik achter mijn computerscherm, met opnieuw een angstaanjagende lege agenda voor de komende maanden en met een man die zich geen houding weet te geven uit pure miserie. Want miserie is het meneer De Croo.

“Laat u vaccineren en bij 70% gaan we terug onze vrijheid krijgen en doen wat we willen doen, zoals vanouds!” Ik hoor het nog zo weerklinken, slechts een paar maanden geleden, op tv en op de radio en gedrukt staan in elke krant. Het was niet met volle overtuiging maar ik heb de 2 spuiten laten zetten en mijn man ook én heel veel mensen uit onze sector samen met ons.

Waarom? Omdat we jullie geloofden, jullie “leiders” van ons land. En omdat we onze zogezegde burgerplicht wilden nakomen om terug naar een normaal leven te kunnen gaan. En om terug onze job, onze passie te kunnen uitvoeren die we zo zo graag doen en waar zoveel mensen op zaten te wachten. WAT.EEN.GRAP. Loze beloftes, lege woorden. Want na amper 2 drukke werkmaanden staan we hier terug in de kou en dat met zo goed als 90% gevaccineerden. Ging dat niet genoeg zijn? Ja toch, hè? Dat is toch wat jullie en de experten ons hadden beloofd? Nee, de ziekenhuizen lopen terug vol en het personeel kan het niet aan. Uiteraard. Wat had u dan gedacht? In de herfst worden we allemaal sowieso meer ziek en snotteren we doorheen de donkere, natte maanden dus uiteraard zou dit virus ook opnieuw z’n weg vinden. Neem daar nog de wetenschap bij dat gevaccineerden het virus nog altijd kunnen doorgeven en dat er altijd een groep (al dan niet gevaccineerd) mensen zou bestaan die er serieus ziek van kunnen worden. 1+1 = 2.

Om deze overbelasting te vermijden HADDEN JULLIE SIMPELWEG JULLIE JOB MOETEN DOEN WAAR JULLIE – BY THE WAY – RIJKELIJK VOOR BETAALD WORDEN. Namelijk, deze situatie op voorhand inschatten én preventief handelen. Hoe? Anderhalf jaar (!) lang hebben jullie de tijd gehad – de eerste 6 maanden krijgen jullie van mij respijt omdat we toen tja, zelfs geen regering hadden – om meer bedden en apparatuur te voorzien, om leegstaande gebouwen in te richten als pop-up ziekenhuizen, om werklozen op te leiden om het verplegend personeel te assisteren/te ontlasten,…

Dan had de zorg nu meer marge gehad en moesten wij nu niet opnieuw stoppen met werken en kei hard boeten voor jullie laksheid. Jullie hebben niks preventiefs ondernomen maar gewoon afgewacht en dan is het weer heel gemakkelijk om de verantwoordelijkheid bij de burger en de werkende mens te leggen en met het vingertje te wijzen en te dreigen met torenhoge boetes en straffen. Alsof wij (horeca & events) al niet genoeg uit onze eigen zak hebben betaald om te investeren in veiligheid en propere lucht en covid safe ticket-scanners en extra personeel en en en…

Heel simpel: als iemand bij ons een 4-koppige live band boekt om op te treden tussen 18u-20u en ik stuur slechts 1 muzikant die er pas tegen 21u doorkomt dan heb ik mijn job niet goed uitgevoerd en moet ik de gevolgen dragen: geen loon & slechte reclame. Zal me trouwens nooit overkomen, want ik neem mijn job heel serieus. Maar jullie worden gewoon netjes doorbetaald en het enige dat jullie doen is om de zoveel maanden wat te verstrengen en dan opnieuw de touwtjes terug wat losser te laten en absurde werksituaties te creëren die niet leefbaar zijn. Hetgeen dat het mes nog een beetje dieper duwt is dat er deze keer totaal géén financieel vangnet wordt voorzien. “Financiële steun? Maar nee gij, wij laten het toch toe om een event / feest te organiseren of naar een dancing te gaan? We hebben het gewoon zo belachelijk moeilijk gemaakt zodat iedereen ontmoedigd gaat zijn om dit te doen (lachen in het vuistje).” Well played, dat moet ik toegeven.

Jullie zetten ons zo goed als op slot en moeten er geen cent voor betalen maar wij zien ondertussen onze rekening leeglopen en thuis komen de muren op ons af. En dan hoor ik VDB, a.k.a. the joker, gisterenochtend nog op de radio zeggen dat alle horeca, die de maatregelen niet exact naleven, geboycot moet worden. Seriously? Wat een lef. Slapen jullie ’s nachts nog goed vraag ik mij oprecht af?

Onze keizer van het Vlaamse lied zingt het altijd zo mooi: hoop doet leven. Wel meneer De Croo, na deze stunt kunnen jullie ons voortaan alles wijsmaken wat jullie willen dus is er totaal geen hoop meer, en dus ook geen leven. Dit gaat niet meer. Dit kán niet meer.

Met niet zo’n vriendelijke groeten,

Dorien Reynaert – onderneemster, actrice, mama, echtgenote & levensgenieter.

SWOOP is in rouw!

Opvallend moment tijdens het Schlagerfeest van Londerzeel. Partyband SWOOP trad op met een zwarte polsband. Op hun sociale mediakanalen deelt de groep een opvallend statement.

Na maanden van niet mogen optreden, hebben we keihard gewerkt om er opnieuw te staan. Nu we eindelijk weer op dreef zijn, worden er maatregelen opgelegd waardoor we onze agenda opnieuw als sneeuw voor de zon zien verdwijnen. Organisatoren haken af, mensen durven geen feesten meer vast te leggen… met als gevolg… een heleboel mensen uit onze sector zitten zonder job…

Wij zijn in rouw! Ongewild hebben we waarschijnlijk gisteren een van onze laatste optredens van dit jaar gegeven… Bedankt aan de organisatie van Schlagerfeest Londerzeel om niet op te geven!

We besloten om op te treden met een zwarte band rond de pols als teken van rouw, om een statement te maken, … Dit kan niet langer zo verder.

Shout out naar alle collega’s om hetzelfde te doen. #allesvoordejob

Foto: SWOOP

Terug naar school met Conner Rousseau, Guga Baul, An Lemmens en Ann Van Elsen

Schipbreukelingen Bart Kaëll, Julie Van den Steen, Natalia en Jef Neve ontsnapten vorige week maar net aan de zinkende Titanic. Bijna 800.000 kijkers leefden mee met Vlaamse versies van Jack & Rose, goed voor 39% marktaandeel (VVA 18-54, live+uitgesteld). Komende zondag 21 november opent het strenge Onze-Lieve-Vrouw Coppens College de deuren. Voorbeeldige leerlingen Conner Rousseau & Guga Baul en An Lemmens & Ann Van Elsen trekken terug een schooluniform aan en laten zich met lichte tegenzin opsluiten in het spookachtige college. Vooral An en Ann stappen met een bang hart het klaslokaal binnen.

Ik was allesbehalve een modelstudent“, bekent Conner. “Ik kon niet stilzitten en niet zwijgen en ik was ook niet zo geïnteresseerd in school.” Guga denkt daar helemaal anders over: “Ik vond de schooltijd juist de tofste tijd. Zes jaar middelbaar was fantastisch. Ik keek altijd uit naar het examen. ’s Morgens eerst een paar uurtjes een test invullen en dan twee-drie uur gaan tennissen.” An Lemmens vindt het maar niks: “Oh nee my God, moeten wij terug naar ’t school? Eih, lelijk uniform!”. “Bij u is dat nog Britney Spears“, lacht Ann Van Elsen. 

Het Onze-Lieve-Vrouw Coppens College was vroeger een nonnenklooster. En het schijnt dat Zuster Ursula de enige is die na al die tijd nog rondzwerft op het college. En ze heeft geen zin in pottenkijkers. De speeltijd is voorbij, tijd voor een les die de duo’s nooit meer gaan vergeten. Staf en Mathias hebben er zes jaar over gedaan, maar geraken Conner, Guga, An en Ann sneller uit het college? En nog belangrijker: hebben An en Ann nog een stem nadat ze moord en brand schreeuwen wanneer ze hun grootste angsten tot leven zien komen? Het spannende eindexamen zie je op zondag 21 november om 19u55 bij VTM.

Foto: DPG Media

Silvana Spyros en de mijnwerker

Voetbalclub Patro Eisden is trots op het verleden. Zo hebben ze nog altijd een mijnwerker als mascotte. En laat dit nu de roots zijn van regerend Miss Limburg Silvana Spyros. Haar familie kwam destijds naar België om in de mijnen te werken. Toen ze de aftrap mocht geven in de wedstrijd tussen Patro Eisden en Visé (1-0 voor Patro) liet ze de kans niet onbenut om met de mascotte op de foto te gaan.

Foto: Collectie Silvana Spyros

Planet of the Apes – voor het eerst op vinyl

Deze compilatie van de Guano Apes verschijnt voor het eerst op vinyl. De Duitse band rond zangeres Sandra Nasic was een vaste waarde in de cross-over scene van de jaren ’90 en 2000 en scoorde toen de ene hit na de andere. “Open Your Eyes” en “Lords Of The Boards“ waren super hits en deze vind je natuurlijk op dit album naast bijvoorbeeld nog “Big In Japan” en “Break The Line”. Deze release is tijdelijk beschikbaar op 2.000 exemplaren op doorschijnend rood gekleurd vinyl.

Foto: Sony Music

Goedele Liekens presenteert in 2022 De Bachelor

Na een succesvolle eerste editie van De Bachelorette met Elke Clijsters, keert Play4 terug met een nieuwe editie van De Bachelor. Na een aantal veelbesproken liefdesrelaties roept Fabrizio Tzinaridis de hulp in van Goedele Liekens in zijn zoektocht naar ware liefde.

Goedele zal Fabrizio met raad en daad bijstaan als host in De Bachelor. Samen trekken ze terug naar zijn roots, naar het idyllische Griekenland. Op deze voor hem bijzondere plek hoopt hij zich open te kunnen stellen om opnieuw verliefd te worden.

Goedele: ‘Ik heb Fabrizio zien evolueren van een verleider in Temptation Island tot de persoon die hij nu is. Zijn relaties in het verleden werden altijd breed besproken in de media. Fabrizio wil graag de kans krijgen om iemand te ontmoeten die de tijd neemt om hem écht te leren kennen, en bovenal is hij op zoek naar een echte connectie. Samen in een intieme ‘bulp’ in het buitenland,  zonder afleiding van buitenaf, vormt Griekenland daarvoor het uitgelezen kader. Ik gun Fabrizio een nieuwe kans op liefde en ik help hem zeer graag in die zoektocht. Ik gun het hem om iemand oprecht te vinden waar hij bij kan thuiskomen en waar hij hopelijk zijn verdere leven mee kan delen.

De Bachelor – In 2022 te zien bij Play4

Foto: Play 4

Op weg naar de Miss België-kroon?: Jolien Werckx (23, Kermt)

De 23-jarige Jolien Werckx uit het Limburgse Kermt koestert grote dromen. Momenteel zit ze immers bij de iets meer dan70 prelims-kandidaten van Miss België. Stoot Jolien door naar de grote finale en blijft ze op weg naar de Miss België-kroon? ‘Ik heb enorm veel zin in mijn campagne. Stiekem had ik er wel op gehoopt om een ronde verder te raken. Maar ik ben altijd iemand die met haar voetjes op de grond blijft. Nu ik een ronde ver ben, droom ik van meer. Ja, ik wil graag een plekje bij de beste 30 bemachtigen. Ik begon ooit aan dit avontuur met het doel om mijn zelfvertrouwen op te krikken. Als kind raakte ik altijd al gefascineerd om dit een keertje te mogen meemaken. Maar tussen dromen en uiteindelijk de stap zetten om het zelf te doen is er nog altijd een groot verschil. Nu ik 23 ben, rest er mij niet veel tijd meer. Het Missenpensioen komt steeds angstvalliger dichterbij. Je kansen moet je grijpen wanneer ze zich aandienen. Maar ik heb tot nu toe geen seconde spijt van dit avontuur. Ik heb enorm veel leuke dingen mogen ervaren. Daar haal je gewoon één brok energie uit om steeds verder te gaan.’

Vroedvrouw
Jolien en de kids. Het is een match made in heaven. ‘Vooraleer ik aan Miss Limburg begon, studeerde ik voor vroedvrouw. Ik zat zelfs in mijn laatste jaar. Maar ik heb dat omwille van de wedstrijd eventjes on hold gezet. De talrijke stages en nachtdiensten zijn niet met deze campagne te combineren. Daarom ben ik gestart met mijn eerste bachelor voor het kleuteronderwijs. Daar laat de planning het me wel toe om de wedstrijd te combineren met de studie. Mijn uiteindelijke bedoeling is toch om beide studies af te ronden. ‘

Juf Jolien bij de bakker
Kinderen staan altijd centraal in Joliens leven.  Want naast haar dromen als vroedvrouw en kleuterjuf staat ze ook als dansleerkracht haar vrouwtje. ‘Ik vind het ontzettend leuk om jonge kinderen te entertainen. En je ziet hen ook stralen als je ze tijdens de dansles met de nodige creativiteit benadert. Ze weten wel dat ik deelneem aan Miss België. En vooral bij de iets oudere kids (gaande van het derde – vierde leerjaar) kent dat wel een impact. Zij zien de posters van Juf Jolien bij de bakker en de slager hangen. Dan vragen ze me ook wel flyertjes om in hun schoolagenda te steken.  De impact van de posters bij de lokale handelaars kent duidelijk de nodige impact. Daarvoor doen we het tenslotte. En zo wil ik ook de rest van mijn campagne afwerken. Want het zijn de mensen rondom jou die je kennen, die je ook het hardste zullen steunen.’

Foto: Eric ’t Kindt – Miss Belgium.be

Dit zijn de vier finalisten van K2 zoekt K3

Meer dan 22.000 m/v/x waagden hun kans, maar in de grote finale van K2 zoekt K3 wordt het girls only. Amy, Diede en Julia haalden in de halve finale de meeste sterren binnen van de vak- en publieksjury en Celester kreeg het allerlaatste Golden Ticket van Hanne en Marthe. Deze 4 meiden stoten dus door naar de grote live finale van zaterdag 27 november om 19u55 bij VTM. Wie van hen wordt het nieuwe K3’tje en mag de lege plek tussen Hanne en Marthe invullen?

In de halve finale vormden de 6 finalisten voor het eerst een trio en dus ook een potentiële K3 met Hanne en Marthe. Ze zongen elk een K3-nummer en probeerden juryleden Gert, Natalia, Ingeborg, Gordon, Samantha én de publieksjury hiermee te overtuigen. “Dit zag eruit als een hele mooie K3”, klonk het bij Gert Verhulst na het optreden van Celester. “Dit is wat we zoeken”, reageerde Samantha op het optreden van Julia. “De hele combinatie: ik begin het meer en meer te zien”, was de conclusie van Ingeborg over Diede. En ook Amy kreeg mooie woorden van Gordon: “Jij hebt het perfecte plaatje”. Bij Remi en Luca zagen de juryleden het plaatje niet voldoende kloppen om de jongens door te sturen naar de finale. Daarin wordt het dus girls only met nog 3 blondines en 1 brunette in de running.

In de halve finale was ook te zien dat de kandidaten het afscheidsconcert van Klaasje in het Sportpaleis bijwoonden. Daar konden ze zelf vaststellen hoe hun toekomst er straks mogelijk zal uitzien. En Klaasje had nog een leuke verrassing voor hen in petto, want ook zij zal volgende week de grote finale bijwonen om de fakkel officieel door te geven aan Amy, Celester, Diede of Julia. De spanning in de Vlaamse huiskamers is nu alvast te snijden!

Foto: DPG Media