Theaterreview: MAMMA MIA! (Deep Bridge)

De musical Mamma Mia! uitleggen aan Jan-met-de-pet is hetzelfde als aan eender welke priester het heilig evangelie verklaren of voor het zingen de kerk uitgaan. Kortom: cultureel erfgoed. Daarom werd de Deep Bridge-lancering van de gelijknamige ABBA-musical met de nodige argusogen gevolgd. Zeker toen werd aangekondigd dat ze met hun versie de nodige vrijheid kregen om er hun eigen ding mee te doen. En tja … wanneer Stany Crets in de buurt is, loert met aan alle grenzen groeiende waarschijnlijkheid het begrip eigenzinnigheid niet ver om de hoek.

Eerlijk is eerlijk. Voor mij was het de tweede keer dat ik de ABBA-musical bezocht. Mijn enige referentiepunten zijn de musical, die ik in Utrecht zag … , de film en het buikgevoel van de minzame grijsaard die naast mij in de zaal zat en die aan zijn MAMMA MIA!-ontmaagding toe was.

Deze MAMMA MIA! was anders geïnterpreteerd dan de Utrecht-versie, die ik zag. Enerzijds op het vlak van tempo koos Stany Crets er voor om het tempo gelijkmatiger te verdelen. Het eerste deel was behoorlijk pittig qua tempo en waar het crescendo werd verwacht in het tweede luik ging het zelfs iets rustiger qua ritme om te eindigen met een klepper. Ook de keuze voor het tussentaaltje viel in dit verhaal op.

Wat opviel was de keuze voor enkele opmerkelijke gasten in de cast. Buurtpolitie-agente Ilse La Monaca keerde met Mamma Mia terug naar haar musical roots. En wat te denken over Evi Hanssen, die haar debuut maakte in een spektakel van deze grootte. Interim Govert Deploige amuseerde zich rot met Johan Terryn en Stany Crets aan zijn zijde. #theboysarebackintown zou spontaan een Abba-hit kunnen zijn in deze versie. Tinne Oltmans en Michiel De Meyer deden als koningskoppel Sofie en Sky ongelooflijk goed hun ding. Over Ann Van den Broeck zijn gewoon alle superlatieven te kort wanneer het over musical gaat.

Toch staat het als een paal boven water dat deze MAMMA MIA!-versie wellicht enkele huisjes heeft ingetrapt bij DIE HARD Songfestival- en ABBA-fans waarbij in hun ogen heiligschennis werd gepleegd. Maar aan de andere kant: Zalig zij diegenen die niet mainstream durven gaan en er een lap op willen geven. In tijden waar heel de wereld achter mondmaskers zit en een Corona-virus de wereldeconomie teistert, is het toch even veroorloofd om de gedachten te verzetten. Daar slaagt deze ABBA-musical stevig in. Of het nu in Waterloo, de Antwerpse Stadsschouwburg of bij Fernando of bij Chiquitita is …. Het maakt niemand iets uit. Zelfs de Drag Queen en de aanwezige Napoleon in de zaal beseften dit als geen ander. Ons amuseren … mag het even ja?

Bekeken op 07/03/2020 in Antwerpse Stadsschouwburg

Foto: Jan Liekens

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.