Dubbel Belgisch kampioen Aaron Dockx overtuigt in De Container Cup Beloften

Schrijf deze naam maar op. Kempenzoon Aaron Dockx is uit het goede hout gesneden. Op zijn palmares staat nu al een dubbele titel op het veld als op de weg. Tijdens zijn passage bij De Container Cup heeft hij stevig overtuigd met een tijd van 9 min 36 seconden en 89 seconden. Hiermee zou hij in de reguliere Container Cup op de derde plaats komen, met slechts 60 honderdsten verschil met wielrenner Tim Declercq. Pittig detail: Dockx werd tijdens zijn passage bij de atletiekclub jarenlang gecoacht door veldrijden Toon Aerts. Hij deed ruim beter dan zijn trainer van toen.

Foto: Play Sports / Play 4

Atje door de Sweeck

Laurens Sweeck heeft zijn tweede grote vis van het seizoen op het droge gehaald. In Middelkerke won hij naast de dagzege ook het eindklassement van de Superprestige. Hij haalde het afgetekend voor Toon Aerts en Eli Iserbyt. Naast het Belgisch kampioenschap mag de ‘Lau’ zich nu ook op palmares van regelmatigheidscriterium schrijven. En voor zijn vele fans wordt het ongetwijfeld een ‘atje voor de Sweeck’ of is het een ‘atje’ door de Sweeck.

Foto: Guido De Meyer

Wout Van Aert: ‘Het verschil tussen sport en spel.’

Wout Van Aert heeft de 0 van het bord geveegd in de veldrit in Lille. Na één jaar droogte won hij opnieuw op magistrale wijze een veldrit na een solo van een halfuur. Een zielsgelukkige WVA had na de wedstrijd vooral aandacht voor  vooral de aangekondigde storm voor zondag en de afgelasting van de voetbalwedstrijden in 1A en 1B. Dit inspireerde hem tot een gevatte knipoog. “Tja, het verschil tussen sport en spel is vrij groot. Maar voor mij mag het doorgaan.” Ook Toon Aerts heeft veel zin in de veldrit van Merksplas. “Er staan veel bomen op het parcours. Ik ben er immers al gaan verkennen. Maar ach, het zou een drama zijn dat voor een eerste organisatie de boel zou afgelast worden. Ik hoop uit de grond van mijn hart van niet.”

Foto: VTM / DPG Media

Arme Toon

Daar zat hij dan. De pijn verbijtend. Huilend van miserie. Goed beseffend dat een ‘kloteboom’ in een godverlaten Italiaans bos de rest van zijn seizoen had verprutst. Een mooie trui, enkele fraaie overwinningen in Baal en Niel. Het leek hem allemaal voor de wind te gaan. Toon Aerts had sprongen voorwaarts gemaakt en zijn visitekaartje bij de grote jongens afgegeven. En dan die éne boom. Weg was die droom.

Vorig jaar net geen WK. En nu ziet hij zijn droom in rook opgaan. Arme Toon. Geen kers op de taart, geen crème au beurre van een seizoen. De bondscoach moet het nu met één man minder stellen. De Europees kampioen wordt namelijk niet vervangen, want zijn schouder wilt niet mee. Je verdiende het niet, man … Toon Aerts: de ideale kerel voor een robuuste vlucht van één uur in het veld.

Luxemburg zal het zonder Toon Aerts moeten doen. Maar echte Flandriens keren terug : sterker als nooit te voren. Nu al kijk ik uit naar het nieuwe seizoen 2017-2018. Toon zal ze allemaal een toontje lager laten zingen. Sterker dan ooit zal hij de Vlaamsche velden trotseren. Maar die éne Italiaanse boom … die zal tegen dan wel gerooid zijn zeker.