Wout Van Aert: ‘Het verschil tussen sport en spel.’

Wout Van Aert heeft de 0 van het bord geveegd in de veldrit in Lille. Na één jaar droogte won hij opnieuw op magistrale wijze een veldrit na een solo van een halfuur. Een zielsgelukkige WVA had na de wedstrijd vooral aandacht voor  vooral de aangekondigde storm voor zondag en de afgelasting van de voetbalwedstrijden in 1A en 1B. Dit inspireerde hem tot een gevatte knipoog. “Tja, het verschil tussen sport en spel is vrij groot. Maar voor mij mag het doorgaan.” Ook Toon Aerts heeft veel zin in de veldrit van Merksplas. “Er staan veel bomen op het parcours. Ik ben er immers al gaan verkennen. Maar ach, het zou een drama zijn dat voor een eerste organisatie de boel zou afgelast worden. Ik hoop uit de grond van mijn hart van niet.”

Foto: VTM / DPG Media

De schouder van Torsten

Sinds de Vlaamse Ultratop een Top 50 is, ontdek ik op geregelde tijdstippen nieuwe namen in de hitlijst van Vlaamse producties. Wekelijks is het bij mij een kleine sport om net die nieuwkomers te leren kennen. Deze week is één van de opmerkelijkste namen Torsten Van Loock. Deze week maakt hij zijn blijde intrede op een 45e plek met zijn single ‘Ik geef je mijn schouder’. Puur op de titel alleen afgaand is het een moedig initiatief van de zanger. Tenslotte heeft hij maar 2 schouders om uit te delen. Maar genoeg geleuter en gepalaver. Voor zijn platenfirma De Hitfabriek is de entree van Torsten bij mijn weten een uniek moment in hun bestaansgeschiedenis. Volgens mijn geheugen is hij de allereerste van deze jonge platenfirma, die opduikt in de Ultratop.

Maar wie is die dekselse Torsten, die zijn intrede maakt? Ik ging even op onderzoek uit. Een leuk-wist-je-datje over de zanger is dat hij onlangs op de Worstenfeesten in Vlimmeren mocht optreden in het voorprogramma van Natalia. Gewoonweg omdat zijn naam Torsten rijmt op Worsten. Ach, een mens heeft wellicht minder kans om de Euromillions-pot te winnen dan zulk optreden in zijn schoot geworpen te krijgen.  Onze Torsten is een man van de wereld. Als cafébaas van zijn eigen zaak De Brouwketel in Lille, weet hij als geen ander hoe het is om mensen te entertainen en te ondersteunen. Zeg nu zelf … Elke cafébaas moet over een paar stevige schouders beschikken om mensen te laten uithuilen. Het leven in éénder welk café is er ééntje met een lach en een traan. Want net daar krijg je de allerstrafste verhalen te horen of niet soms?