Het magische Q3 en Q4

Ze hebben het hem geflikt. In de tweede voorronde van Champions League versloegen de Telenet Giants Antwerp het Russische Nizhny Novgorod met drie punten verschil. Een fraaie prestatie. Zeker als je beseft dat het budget van onze Russische vrienden ongeveer drie tot vier keer hoger ligt dan dat van de Giants. En toch … zag het er lang niet goed uit. Tijdens Q1 en Q2 liepen de Giants een beetje achter de feiten aan.

Maar dan … kwam het magische Q3 en Q4 eraan. Akkoord, een basketbalwedstrijd duurt 40 minuten. En ik weet maar al te goed dat een wedstrijd pas gespeeld is wanneer de laatste buzzer klinkt. Alleen vraag ik me diep vanbinnen af hoe dikwijls ze het al hebben geflikt om in het laatste quarter het laken naar zich toe te trekken. Heeft iemand daar statistieken van? Want ze hebben het toch opnieuw geflikt. Zo was ik ooit getuige van het magische Schoepen-bombardement tegen het Franse Villeurbane. De driepunters vlogen de ring in alsof het een lieve lust was. Klein detail: het was allemaal te doen in het laatste quarter. Toeval of niet?: Maar ik heb het gevoel dat de Giants kicken op de laatste twee quarters. Ook tegen de Russen van Novgorod hing er magie in de lucht. Het was maatwerk van de bovenste plank. Was de donderspeech van Moors in de kleedkamer dan zo scherp?

Alleen is Rome niet op één dag gebouwd. En het Stad zeker niet. In het verre Rusland mogen de Antwerpse reusjes zich aan een warm onthaal verwachten. Nu al kan je het duel omschrijven als een wedstrijd van de dood of de gladiolen. Maar toch hoop ik stiekem dat het magische Giants Q3 en Q4 ook in het verre Novgorod zijn uitwerking niet zal missen. Heeft iemand het GSM-nummer van Panoramix per toeval? Alle beetjes kunnen namelijk helpen.

Norma Jeane

Het had het nodige surrealisme in zich … zo wat rond tien uur ’s avonds in het Antwerpse Fakkeltheater. De première van Goodbye, Norma Jeane was amper achter de rug en de verzamelde pers had zich verzameld voor de perscall. Voor de leken onder ons: Goodbye, Norma Jeane is een musical gemaakt door Judas Theaterproducties rond de laatste uren van filmicoon Marilyn Monroe. Een perscall is het moment waarop de verzamelde pers de acteurs op het podium eventjes voor zich krijgt voor de nodige foto’s en interviews.

Ineens verscheen ze op het appel. Marilyn Monroe oftewel actrice Ann Van den Broeck voor de obligatoire persbabbel na een uitstekende (ja, we durven het woord briljant ook in de mond nemen) prestatie op het podium. Plichtsbewust als deze op en top theatervrouw is, stond ze eerst de regionale zender ATV te woord. Vanuit de zaal had het wat vreemds over zich. Actrice Ann Van den Broeck, helemaal getooid in de outfit van Marilyn Monroe stond de zender van ’t Stad te woord. Stiekem vroeg ik me vanbinnen af hoe de echte Marilyn zich zou voelen bij het aanschouwen van dit tafereel. Ik heb een vermoeden dat het zoiets zou zijn van: “Ach man, doe normaal. Je moet hierover niet aarzelen. Alles begint in ’t Stad of niet soms?” En tja, wie ben ik om Norma Jeane hierover tegen te spreken.

foto van Bart Liekens.