Theater M lanceert Metje Raketje


Theater M laat van zich horen met de voorstelling ‘Metje Raketje’. Naar een tekst van Sam Brosens en in een regie van Wim Peters spelen Katrien De Becker en Cathy Petit het verhaal van Odette (Metje) en haar kleindochter Paulien. Zij delen een bijzonder avontuur, waarbij ze een ongewoon project starten.  Een verhaal over de reis naar het onbekende, waarin dementie en moeilijke keuzes een rol spelen, en waarbij de vraag wordt gesteld: hoe laat je iemand los? Metje Raketje is een humoristische voorstelling voor jong en oud, want nemen we niet allemaal eens afscheid van iemand voor altijd. ‘Afscheid nemen behoort tot het leven en moeten we jammer genoeg zo nu en dan doen’, vertelt regisseur Wim Peters bij aanvang van het gesprek. ‘Bij Metje Raketje’ vertelt Metje aan haar kleindochter dat ze samen een raket zullen bouwen omdat ze binnenkort naar de maan vertrekt.  Het centrale thema van het verhaal is hoe kunnen we kinderen vertellen dat mensen niet voor eeuwig in hun leven blijven. De oma in het verhaal is een vrij bijzondere dame, die haar kleindochter voorbereidt op een periode dat ze er niet meer zal zijn. De kleindochter Paulien, gespeeld door Cathy Petit, probeert daarin te onderhandelen omdat ze niet echt goed begrijpt waarover het allemaal gaat. In heel het verhaal wordt het nooit benoemd waarover het echt gaat. Afscheid nemen is geen gemakkelijk thema om te bespreken. Maar daarom ook noodzakelijk dat we het wel doen. Ik zou zelf nooit op het idee gekomen zijn. De verdienste ligt helemaal bij Sam Brosens. Zij heeft het op een geweldige manier neergepend. Daarom gingen we er als met heel veel zin mee aan de slag.’

Oma Metje
De rol van Oma wordt gespeeld door Katrien De Becker. ‘Ik vind het zalig om Metje neer te zetten. Fysiek wordt er her en der wat aangepast omdat ik zelf geen tachtig jaar ben. Maar de levenslust van Oma Metje is mooi om te spelen. Een moeilijke rol om neer te zetten is het zeker niet. We moeten veeleer aftasten naar waar alles zit. Het thema gaat vooral over ‘het stopt hier op aarde’ en ‘we gaan ergens anders naar toe’. Het is graven in mezelf waar die boodschap eigenlijk zit. In onze Westerse cultuur bestaat er geen dodencultus. In vele andere landen wordt er een heel groot afscheidsritueel gebouwd rond het overlijden van iemand. Bij ons bestaat dat jammer genoeg niet.’

Rouwconsulente
Naast Katrien De Becker staat Cathy Petit op het podium. In het dagelijkse leven is zij rouwconsulente en wordt ze professioneel geconfronteerd met afscheid nemen. ‘Ik merk dat afscheid niemand niet overal even bespreekbaar is. Mensen voelen zich vaak eenzaam in het dagelijkse leven. Wanneer je de cijfers hierrond hoort en ziet, is het afschuwelijk om te zien hoe iedereen op zijn eigen eilandje zit op het vlak van verdriet en rouwproces. Rouwen is iets heel persoonlijks. Voor kinderen is dat nog nét iets anders. Dat vergeten we soms. Kinderen zijn heel erg heel weerbaar. Ouders en grootouders hebben vaak de neiging om hen daartegen te beschermen.  Dat is niet altijd de juiste manier. Het is oké om hen het verhaal op een mooie en goed gekadreerde manier te vertellen. Vaak is een overlijden in een vingerknip gebeurd. Mensen blijven verweesd achter en wat dan ….. Bij het verhaal dat Metje verteld wordt er meer over gepraat. Dat is net onze bedoeling met deze voorstelling.’

Metje Raket: een voorstelling met een doel
Het verhaal van Metje Raketje heeft een duidelijk doel voor ogen. ‘De voorstelling dient om een thema bespreekbaar te maken naar zowel kinderen als ouders toe. Het is geen zwart-wit verhaal. Bij rouwen zijn er immers vele grijze zones. Ik geloof ook dat iedereen dit met de beste bedoeningen doet. Het is geen thema waarbij je onmiddellijk rond de tafel gaat zien over hoe het allemaal zal gebeuren.’, gaat Katrien verder.
Stefan De Waele, algemeen coördinator van Theater M kijkt even in zijn glazen bol. ‘We maken een voorstelling, die zowel voor jong en oud is. Mijn gevoel is dat onze missie geslaagd is wanneer de mensen beetje bij beetje zullen buiten sijpelen.  En zeker  wanneer het de tongen achteraf los maakt.
 “Voor een grote familiale knuffel achteraf. Daarvoor doen we het”, besluit Cathy het gesprek.

Meer info over Metje Raketje:
www.theaterm.be

Foto: Theater M

Stück 3571 door de ogen van Stefan De Waele

Theaterliefhebbers kennen hem vooral als de persverantwoordelijke  voor het Mechelse Theater M.  Weinigen weten dat Stefan De Waele  ook zelf graag op de planken staat. In het weekend van 15 november herneemt hij Stück 3571. Een monoloog rond verhalen uit het Fort van Breendonk. ‘‘Ik ben geen geschiedenisman. Wat voorbij is, is voorbij. Alleen hoop je als acteur om dergelijke  verhalen te mogen vertellen. Vroeger zei ik altijd al lachend.  Ik wil ooit een film doen of een monoloog spelen.  De film is er nog niet. Maar ik speel wel 13 monologen door elkaar. Stück 3571 is ééntje van een heftig kaliber.  In het dagelijkse leven ben ik iemand, die graag plezier maakt.  Op scène speel ik echter graag verhalen, die je kunnen raken. Dan komt er een andere Stefan naar boven.”

Frans Ceusters
‘Deze tekst van Stück 3571 werd geschreven door Frans Ceusters. Omdat het nu 75 jaar bevrijding is, wou ik dit nog een keer terug op de planken brengen. De vorige keer heb ik het 5x gespeeld telkens voor meer dan 100 mensen. Omdat de herinnering levend moet blijven, doe ik het nu twee keer opnieuw voor volwassenen, want ik speel deze voorstelling ook doorlopend voor scholen. Een zevental jaar geleden kwam Frans bij me langs. Hij zei me dat hij een monoloog ging schrijven en dat ik hem moest spelen. Maar vooraleer ik toehapte, wou ik de tekst eerst lezen. Toen ik het binnen kreeg, raakte het me wel.  Ik heb toen een bezoekje gebracht aan het Fort Van Breendonk. Normaal doet een rondleiding daar ongeveer twee uur. Maar ik ben daar bijna vijf uur geweest. Vooral beseffend dat alles wat ik in de monoloog vertel daar ook echt gebeurd is. In de tekst van Stück 3571 beschrijf ik een foltering. Dat is echt geen lachertje. Ik wil dit verhaal ook niet spelen, maar wel vertellen. Dat komt het meest echt over. Onlangs speelde ik in Zwijndrecht tussen de boeken van een bibliotheek voor oud-soldaten. Wanneer zulke mensen dan achteraf staan te wenen, weet je dat het overal kan verteld worden.”

Roger
‘Wanneer deze voorstelling je niet raakt, moet je volgens mij naar de psychiater. Dan is er echt iets mis”, gaat Stefan verder. “Bij de première van dit verhaal zeven jaar geleden stond ik te wachten in de gang van het fort. Plots wandelde er  een oude man uit een bureau. Ik schatte hem rond de negentig jaar. Hij vroeg me of ik het verhaal ging vertellen. Na mijn positief antwoord, zei hij me dat ik het goed moest doen omdat hij hier had gezeten. Dan moest ik even slikken. Hij zat toen op de eerste rij. Na vijf minuten zag ik dat hij de tranen in zijn ogen kreeg. Ik hoopte toen dat hij het vol zou houden. Achteraf heeft hij gezegd dat hij via mij zichzelf hoorde vertellen over al zijn ervaringen. Dat heeft hij in een later krantenartikel nog herhaald. Dat komt echt wel binnen. Ik kreeg van de mensen van het Fort te horen dat ze hem nooit eerder zo zagen. Zijn naam is Roger. Maar zijn tranen vergeet ik nooit meer.  Nog steeds zie ik bij Stück 3571 wel een Roger in de zaal zitten. Deze mannen vertellen er niet graag over. Maar ze willen wel dat hun verhaal levendig  blijft. Voor mij hebben deze gevangenen van toen een gezicht. Wat er ook gebeurt, hoe je karakter ook is … Ik wil je gewoon ‘raken’ en ‘pakken’ in deze voorstelling. Voor minder doe ik het niet. Dan ben ik de Rogers van deze wereld verschuldigd.”

Meer info over Stück 3571 kan u vinden op:
https://www.theaterm.be/stuck-3571/

Tekst: Bart Liekens
Foto: Jan Liekens

Buurman wat doet u nu?

Het was een gezellige boel zondagnamiddag op de Cultuurmarkt. Zeker met De Proefkonijnen en Theater M naast elkaar. Thuisactrice & Mama-proefkonijntje Daphne Paelinck en Theater M-persverantwoordelijke Stefan De Waele amuseerden zich kostelijk om het publiek ‘letterlijk’ warm te maken voor hun theaterproducties. Ze maakten er zelfs ‘een Buurman wat doet u nu’-foto met een andere interpretatie anno 2019 van. Kwestie van met deze hoge temperaturen creatief bezig te blijven.

Over de producties van Daphne kan u meer lezen op: www.deproefkonijnen.be

Ook Stefan De Waele is te zien bij Theater M met zijn Stück 3571. Meer info kan u ontdekken op:
www.theaterm.be

Foto: Jan Liekens

 

Stück 3571: een verhaal dat nooit vergeten mag worden

Paul De Bruyne kan en wil de oorlog niet vergeten. Niet enkel om de vreselijke herinneringen, maar ook omdat zijn leven zonder de oorlog er gans anders zou uitgezien hebben. Hij kwam tijdens WOII in opstand tegen de Duitse bezetting en plakte samen met enkele vrienden pamfletten tegen de aanwezigheid van de Duitsers. Hij werd gearresteerd en naar het Fort van Breendonk gebracht. Nu vertelt hij eindelijk zijn verhaal aan zijn moeder.

Hoewel het Fort van Breendonk omschreven werd als een doorgangskamp was het alledaagse leven sterk gelijkend op dit van concentratiekampen als Dachau, Auschwitz, Mauthausen enzovoort zonder de gaskamers. Willekeur, foltering, honger en dood lagen dagelijks op de loer.

Deze voorstelling werd gecreëerd aan de hand van getuigenissen van mensen die Breendonk hebben overleefd. Allen vertellen ze over het onmenselijke bestaan. Uit al de getuigenverklaringen werd één verhaal gedistilleerd. Namelijk dat van Paul De Bruyne.

Spel: Stefan De Waele
Tekst en regie: Frans Ceusters
Productie: theater M
I.s.m. Fort van Breendonk
Meer info kan u vinden op: https://www.theaterm.be/stuck-3571/

Speeldata: 15 november op 20.30 en 17 november 2019 om 14.30

Fotobron: Theater M