Vlaanderen Wandelt 2019 in Puurs en Roeselare

Vlaanderen Wandelt in Brasschaat en Brakel is nog maar pas achter de rug. De gastwandelclubs van 2019 zijn al bekend. Volgend jaar organiseren Puurs en Roeselare dit grootschalig wandelevenement.  Vanaf  nu mogen ze beginnen aan hun publiciteitscampagne. Op de foto zie je de promostand van Wandelclub Ibis uit Puurs in Brasschaat. Ook in Brakel waren ze present. Op zondag 28 april 2019 zijn ze alvast klaar om het beste van zichzelf te geven. Nu al zijn ze op zoek naar vrijwilligers om het event in goede banen te leiden. Vele handen maken het werk lichter. Wie interesse heeft, kan best eens naar de site van Wandelclub Ibis surfen: https://www.wsv-ibispuurs.be/

Foto: M. Niemegeers / Wandelclub Ibis

Overal waar men komt … langs Vlaamse wegen

Je komt wat tegen wanneer je langs Vlaamse Wegen kronkelt. Buiten fraaie landschappen vallen vooral de originele straatnamen op wanneer je langs landelijke wegen een stapje in de wereld zet. Heerlijk soms om te zien waar Abraham zijn mosterd heeft vandaan gehaald. Bij FC De Kampioenen had je de Zeugsteeg waar Carmen en Xavier woonden. Maar ook elders heeft men gigantische inspiratiebronnen als het om ‘straatnamen’ gaat. Zo kwam ik tijdens een wandeling in het Mechelse een verbindingsweg tegen, die twee straten met elkaar verbond. Logisch toch, wanneer je aan verbindingswegen denkt. Maar ook qua naam was het een doordenkertje van formaat. Je zou er prompt een appeltje voor de dorst eten. Wat verwacht je anders van ‘Ons Tussendoortje’?

Ook in het centrum van Boom is de verbeelding in Tomorrowland-sferen niet zo ver te zoeken. Voor zowel jong als oud. Daar bespeurde ik het ‘Wipplein’. Maar ik vraag me nog steeds af of het de liggende of staande wip betreft. Na enkele passages heb ik het mysterie daar nog steeds niet ontrafeld.

Maar twee van de allerfraaisten ontdekte ik de voorbije twee weken. Zo spotte ik in Haacht de straat ‘Koekelberg’. Ik heb lang gezocht naar de plaatselijke basiliek. Bij zulke straatnaambordjes voel ik de drang om al mijn zonden op te biechten. Helaas kwam ik van een kale reis langs het Dijlepad terug naar huis. Ik denk dat ik met een kluitje in het riet ben gestuurd.

Tijdens een wandeltocht de voorbije vrijdag ontdekte ik langs Puurse wegen de straat ‘Ooievaarsnest’. Een vruchtbare straat, me dunkt. Het angstzweet breekt me nu al uit voor de mannen, die daar wonen. Game, set, match, baby, wellicht …

En ikzelf, ik wandelde rustig voort …