Mission Valentin pour les buskiers!


Vrijdagavond 14 februari is Valentijnsavond. Voor vele koppeltjes is het een moment waarop ze hun liefde eens extra in de vers zetten. Voor de basketballiefhebbers wordt het moneytime. In de Mechelse Winketkaai staat het duel tussen de twee seizoensrevelaties op het programma. De Kangoeroes ruiken de top 4 en Bergen doet zelfs nog beter. Voor Mons Hainaut is het geen gemakkelijke uitstap naar Mechelen. Zowel Telenet Giants Antwerp als Oostende hadden het bijzonder moeilijk aan de Winketkaai. Voor l’armée du Jéjé is het een serieuze verplaatsing naar het verre Mechelen. Maar ach, op Valentijnsdag malen de vrienden van de man met het oranje petje er  niet om. Mission Valentin pour les buskiers … is een feestje zoals ze het altijd beleven. In vorm zijn onze Waalse vrienden altijd. Maar Mechelse moeders, hou uw dochters binnen. Want onze Mons Hainaut-vrienden ‘roven’ / ‘stelen’ de harten van velen met hun fairpay-attitude. Pakken ze de zege mee naar Bergen of slaat ‘De Roover’ bij de Kangoeroes echt toe? Een ding lijkt zeker: Het wordt een buskieravond zoals nooit tevoren aan de Dijle.

Foto: Les buskiers on tour / Jéjé Toussaint

Basketbal, sandwiches en Jéjé

I have a dream. Het zouden woorden van Martin Luther King kunnen zijn. Maar in basketland komen ze van niemand minder dan Monsieur Jéjé. De minzaamste aller Mons Hainaut-fans had zijn beste pak aangetrokken om zijn Antwerpse vrienden te verwelkomen voor een bekertreffen tussen Bergen en de Scheldestad. Want de man met het enige oranje petje zag het wel zitten. Mons moest en zou de weg naar Vorst Nationaal en de bekerfinale openen. Helaas, pindakaas. Het werd een 56-73 nederlaag. Antwerpen effende de weg naar de halve finale. Maar dat liet de minzame basketlegende niet aan zijn hart komen. Na afloop ging hij met Vinnie Kesteloot op de foto. En bij hun foto. sprong nog een pittig detail in het oog. Tussen beide heren was er immers een zakje sandwiches te spotten. Wou Jéjé sterk op zijn benen staan en had hij sandwiches nodig voor het geladen bekertreffen? Of is het geheim van Kesteloot sandwiches. Eén ding lijkt nu al zeker: we zullen het antwoord nooit kennen. What happens between Kesteloot en Jéjé stays between both. Maar nogmaals wordt bewezen. Ca va buskier avec Monsieur Jéjé.

Foto: Collectie Jerome Toussaint

Le grand Jéjé

In basketbalmiddens moet hij met zijn blauwe jasje en zijn oranje pet één van de allerbekendste maar minzaamste fans zijn uit heel België. Jérome ‘Jéjé” Toussaint kent iedereen en iedereen kent Jéjé. Deze Mons-Hainautfan kreeg van zijn ploeg ooit een fairplaytrofee. ‘Het moet één van de weinige prijzen uit mijn leven zijn”, glimlacht ‘Le grand Jéjé”. ‘Maar weet je .. Basketbal is naast mijn familie de allergrootste passie in het leven. Ik volg deze sport al sinds ik een kleine jongen was van zeven jaar. Mijn papa nam me toen een keertje mee naar een wedstrijd. En ik was meteen verkocht. Nu ben ik er vijfenveertig. En de liefde is altijd gebleven. De band met Mons-Hainaut is organisch gegroeid. Eerst ging ik naar Quaregnon kijken. Iedereen kent het verdere verloop wel. Mons-Hainaut kwam hieruit verder. Het klinkt misschien wel gek in de oren. Zelf heb ik nooit basketbal gespeeld. Mijn kunnen op een voetbalterrein was net iets groter.”

70
Jéjé is overal. En overal is Jéjé. “Ik zie ongeveer een zeventigtal wedstrijden op jaarbasis. Dat varieert van competitiewedstrijden tot Europacupwedstrijden. Jammer genoeg speelt Mons dit jaar geen Europees. Maar om Europacup-basketbal te bekijken heb ik nog andere alternatieven zoals Charleroi. Maar waar ik ook ga, ik ben een man die fairplay hoog in het vaandel draagt. Tijdens de bekerfinale tussen Antwerpen en Oostende ben ik een helft bij elke ploeg gaan zitten. Geen favoritisme voor mij. Als ik een neutrale fan ben, wil ik gewoon een leuke namiddag of avond beleven. Tenslotte is vriendschap toch iets wat ons allemaal bindt. Voor mij is het belangrijk dat waar ik ook ben de verbroedering centraal staat. Waarom geen glas drinken met de tegenpartij tijdens de rust? Daar is toch niets mis mee. Ik zeg wel eens ‘Ca va buskier’. Maar dat betekent gewoon ‘Laat ons vooral ons amuseren.’ Daar draait het tenslotte in de wereld toch rond.”

Evolutie
‘Basketbal is de laatste jaren enorm geëvolueerd. Het is veel fysieker geworden”, blikt Jéjé terug. “Maar dat is de tand tes tijds die helemaal werkt. Alleen is er één evolutie die me zorgen baart. Je ziet steeds minder mensen in de zaal zitten. Voor een duel tussen Brussel en Oostende zag ik veel leeg plekken. Dat raakt me wel. Het is triestig om te zien dat een fantastische sport zoals basketbal toch aan populariteit inboet. Ik hoop dat de federatie eens nadenkt over hoe ze de competitie aantrekkelijker kunnen maken. Helaas is het niet hoopgevend om te zien dat een ploeg als Luik in grote problemen vertoeft in de hoogste klasse.”

Dromende Jéjé
Toch heeft een man van vele basketbaloorlogen nog dromen. “Jéjé in de NBA of in de Euro League. Het zou heel mooi zijn”, glimlacht de man met het eeuwige oranje petje. “Maar eerlijk is eerlijk. In het diepste van mijn hart hoop ik toch ooit om met Mons-Hainaut een landstitel te mogen vieren. Jéjé, champion. Het zou me in het diepste van mijn hart toch wat doen. Een beker van België zou ook heel mooi zijn. Maar daar wacht ons dit jaar een zwaar treffen met Antwerp Giants in een back to back-wedstrijd. We moeten op zijn minst de thuiswedstrijd in Mons winnen met meer dan tien punten verschil. Of het wordt een zware zondag in de Lotto Arena.”

Foto: Collectie Jérome Toussaint