Het einde is nabij

Esperanza Pelt. Het klinkt als een naam van een personage uit Paradijsvogels. Maar het is een vrouwenvoetbalploeg, die nu zaterdag richting Liersesteenweg in Mechelen komt afgezakt. Daar spelen ze hun slotwedstrijd van het seizoen in 2e Klasse tegen de KV Mechelen Dames. Op het eerste zicht wordt het een strijd tussen David & Goliath. KV Mechelen heeft al een poosje een bronzen plak op zak. Voor Esperanza Pelt was het een seizoen om snel te vergeten. Ze kregen maar liefst 103 doelpunten tegen dit seizoen, scoorden slechts 12 keer, konden geen enkele wedstrijd winnen en staan troosteloos laatste. Op hun teller staan 2 luttele puntjes genoteerd. Het is een eindeseizoenwedstrijd, die kan tellen.  Vooraleer ze op voetbalverlof gaan, lijkt het een uitgelezen kans voor goleadors Liesl Dupont en Inge Heiremans om hun doelpuntenaantal nog wat aan te dikken.

Foto: Dirk De Lobel

Een doelpuntenkermis bij klaarheldere hemel

Zaterdagnamiddag … 16u45. Het is ondertussen een reeds bekend tijdstip voor de KV Mechelen Dames om hun thuiswedstrijden op de Kleine Malinwa af te werken. Het voorbije weekend was de Waalse ploeg Chastre op bezoek. Voor de insiders en de niet geografie-liefhebbers onder ons. Chastre (Op zijn Waals: Tchåsse) is een plaats en gemeente in de provincie Waals-Brabant in België. De gemeente telt ruim 7.000 inwoners.  Onder het motto: ‘quand le foot c’est une famille’ zakte de ‘rode brigade’ van Waals-Brabant naar de Liersesteenweg af. Over de heenwedstrijd spreken ze op de Kleine Malinwa nog. Jammer genoeg heb ik de wedstrijd toen niet live gezien. Maar blijkbaar was er ook niet veel te zien daar in Chastre. Een mistbank overviel het veld. Vanuit het éne doel was zelfs de andere keeper niet te zien. Er was zelfs sprake over een discutabele penalty waar de VAR zelfs geen oren naar had.

Dan had ik zelf meer geluk. De zon brandde boven het voetbalveld.  Het warme gevoel was ook aan de wedstrijd te zien. Een ware fin-de-saisonswedstrijd waar voor beide ploegen niet veel te winnen of te verliezen was. Het was pas na een penaltyfout van Mechelen en een doelpunt van Chastre dat de wedstrijd haar ware aard liet zien. In de tweede helft vlogen de doelpunten rond de oren. Vooral Shauny Polfliet, die ik met plezier, de pitbull van de Malinwa-flank noem, maakte indruk met haar rushes. Ze zag haar aanvalslust ook bekroond met het vijfde Malinwa-doelpunt.  Topschutter van dienst was Inge Heiremans met 2 goals. Ze zag zelfs een hattrick door haar neus geboord door een gemiste penalty.

Ondertussen raakte ook het nieuws bekend dat de tweede ploeg van Malinwa met 1-8 ging winnen tegen Lentezon Beerse. American girl Ashley Faith Hall maakte 4 doelpunten. De conclusie was snel te trekken. Zelfs een Lentezon uit Beerse of de rode brigade uit Chastre waren niet in staat om de Malinwa Dames af te stoppen. Meer dan ooit werd het een doelpuntenkermis bij een klaarheldere hemel. Een rush van Shauny Polfliet, twee aanvalsbevliegingen van Inge Heiremans, een kopbal van Els Tobback à la German Mera of een lobje van Laura Baetens waren genoeg. En wat had dit een wereldsave geweest als de tijgersprong van Katinka Smits bij de penalty gelukt was. Tijdens de laatste tien minuten van de wedstrijd kwam ook de tweede ploeg terug van hun uitstapje naar Beerse. Goalgetter Ashley Faith Hall was zichtbaar in haar nopjes. Ze passeerde langs mij en groette iedereen wanneer ze naar huis ging. ‘I’m going home now”, klonk het. Ongetwijfeld: Mission Completed … en nog een beetje van het lentezonnetje profiteren, niet waar.

Foto: Bart Liekens