Tagarchief: F.C. De Kampioenen

Theaterreview: Oost West Thuis Best (Het Achterland)

Geplaatst in On Stage door



Met Oost West Thuis Best is Het Achterland na een coronabreak van 2 jaar weer helemaal terug. Centraal in dit verhaal staan Jean en Jenny De Bie. Zij knijpen er steevast met het voorjaar voor enkele weken tussenuit. Tot voor kort steeds naar dezelfde plek, het door Jean zo geliefde Spaanse Calpe. Vorig jaar echter zijn ze ,door een vervelend virus, in eigen land moeten blijven. Deze ‘staycation’ is Jenny zodanig goed bevallen dat ze dit jaar een wandelvakantie geboekt heeft bij ‘De Molse Meren’. Dit uiteraard zeer tegen de zin van Jean, maar Jenny’s wil is wet!

Als op de dag van vertrek de huisvriend Alex nog snel even binnenspringt ziet Jean een kans om dit vertrek enigszins uit te stellen. Alex is echter niet van plan lang te blijven zijn minnares wacht hem op in de auto. Jenny mag haar zeker niet tegen het lijf lopen want zij is de beste vriendin van Rita, de vrouw van Alex. Als dit door omstandigheden toch gebeurt, gaan de poppen aan het dansen en moeten beide boezemvrienden zich in duizend bochten wringen om zich uit deze situatie te redden. Maar of hen dat lukt ….?

Voor de gelegenheid koos Het Achterland niet voor een Antwerpse insteek zoals ze al eerder deden met Het Strand van Sint-Anneke, Café Beveren en Radio Minerva. Maar wel puur voor de glimlach. Terugkeren naar een avondje pretentieloos amusement. En daar slagen ze ‘cum laude’ in. Bank vooruit en een kus van de juffrouw zou men destijds op de school zeggen. Bovendien heb je een ervaren droomcast met Kampioenen ‘Carry Goossens’ en ‘Danni Heylen’ enerzijds en Thuis-acteurs zoals Bart Van Avermaet en Lynn Van den Broeck anders. Het vakkundige lijmmiddel in deze productie van dienst is Ann De Winne, die haar tonnen ervaring, kunde en vakmanschap (in’t drievoud) in de schaal legt. 

Oost West Thuis Best is een comedy, die staat als een huis en die terugkeert naar de essentie waar een zomerstuk hoort te zijn. Luchtig, vrolijk, herkenbaarheid en vooral ook eenvoudig en begrijpbaar naar het publiek toe. Cast en regisseur Jeroen Maes hebben Oost West Thuis Best naar een hoger niveau getild. Daarom siert vanaf nu niet alleen eenvoud de mens, maar ook comedy. Oost West Thuis Best is daar meer dan ooit een schoon voorbeeld uit het grote handboek van.

Bekeken op 3/7/2022 in de Rode Zaal van het Fakkeltheater

Foto: Bart Liekens

Filmrecensie: F.C. De Kampioenen Forever

Geplaatst in Movie door

Ze behoren tot het Vlaams cultureel erfgoed. 21 seizoenen lang waren ze niet weg te branden van het televisiescherm. En nu ze als televisiereeks (al dan niet) gestopt zijn, veroveren ze de harten van kijkend Vlaanderen op het witte doek. Wie nu naar de bioscoop trekt, kan er niet naast kijken. De derde Kampioenenfilm FC De Kampioenen Forever is één van de kaskrakers in de eindejaarsperiode. Ook ik heb er een uitstapje opzitten richting cinemazaal om de derde Kampioenenfilm te bekijken.

In de derde Kampioenenfilm slaagt DDT op sluwe wijze erin om eigenaar te worden van F.C. De Kampioenen. Boma wordt buitenspel gezet en de Kampioenen worden vervangen door een nieuw team van jonge, getalenteerde spelers. Om versterking te zoeken voor het ultieme duel tegen de équipe van DDT, trekken ze naar Babacouta, een dorp in Afrika waar Pol ooit heeft gewerkt. De Kampioenen blijven gemotiveerd om voor hun naam te strijden.

F.C. De Kampioenen Forever is wat je noemt een typische Kampioenenfilm. Wat mij vooral opviel is dat Jan Verheyen het stripfiguur-karakter van de personages er helemaal heeft afgevijld. Waar je in de televisiereeks nog het gevoel had dat je stripfiguurtjes aan het bekijken was, is dit bij F.C. De Kampioenen Forever als sneeuw voor de zon weggesmolten. De personages laten zich van hun natuurlijke kant zien. Maar ach, wie twijfelt er aan dat deze film heel wat fans naar de zalen zal lokken. Ik alleszins niet. Tenslotte is en blijft F.C. De Kampioenen een stuk Vlaams erfgoed van de bovenste plank.

En ik heb best wel genoten van de film. Naast mij zat een piepjonge basketkampioen en Kampioenen-kenner (alias mijn neefje Brent), die voor de gelegenheid zijn basketbal had ingeruild voor een voetbal. Alleen gooide een blessure aan zijn vinger roet in het eten en moet hij nu tijdelijk aan de zijlijn toekijken. Ook al moet je de pijn van een kwetsuur verbijten. Kampioen zijn is en blijft plezant. Want what doesn’t kill you, makes you stronger.

Bekeken op: 17/12/2017 – Kinepolis Antwerpen