Theaterreview: Après Ski (Theatertainment)

Coronatijd heeft alles overhoop gehaald in onze menselijk bestaan. En daar is de huidige programmatie van Theater Elckerlyc een mooi voorbeeld van. Nadat de Winterrevue op 1 mei stopte, is het enkele dagen later tijd voor … de Après Ski. Leuk detail: de premièreavond van een winters gebeuren werd gehouden op een dag dat het kwik ruimschoots flirtte met de grens van 20 graden.

Après Ski werd de apotheose van een knotsgekke avond op 6 mei. Het begon al enkele uren vooraleer ik in de Scheldestad arriveerde. Tijdens een ommetje in Antwerpen Stad, kwam ik totaal onverwacht in een colonne van ‘leather boys’, die hun zin in een feestje niet konden bedwingen.

Akkoord, in de uitnodiging voor de Après Ski stond wel ‘Lederhosen’. Maar zo veel leather had ik nu meteen ook niet verwacht op mijn ommetje in Antwerpen Stad. Maar ach, zij bleken andere oorden op te zoeken. In Theater Elckerlyc werd het vooral een doldwaze komedie, dat door bedenker Stany Crets correct werd omschreven als een voorstelling uit de jaren 70 waar geen GSM en geen sociale media was en vooral humor en onnozeliteiten nog zijn weg vond. Ook opvallend was dat de Giro d’Italia zijn weg naar het theater had gevonden. Achter mij zat een bevriend koppel, dat in hun roze outfit de hulde aan Mathieu van der Poel brachten.

Tijdens de ‘APRÈS SKI’ gebeurt meestal meer dan op de skipiste zelf. In het Tiroler-hotelletje van Robert & Mireille is dat alvast een understatement… Bulderende lawines,ontploffende auto’s, vastzittende skiliften en breiende bomma’s. U kunt het zo gek niet bedenken of Wim & zijn maîtresse Dianne maken het mee. Ze krijgen zelfs een ijskoude douche er gratis bovenop als later ook Wims vrouw incheckt in dit ondertussen niet-meer-zo-gezellige hotel. Enkel charmezanger Johny Zalando (deze man mag u niet terug sturen) is dan nog nodig om de hotelgasten helemaal overkop te laten gaan… Maar wie is toch die mevrouw De Naaier, die overal aanwezig is. Après Ski is een hilarisch vintage jaren 70-feestje, dat de bergen van Oostenrijk naar Absurdistan brengt.

Aan de hand van de voorstelling herkent men ook zijn bedenker en de maker. Stany Crets wou een voorstelling waar vooral ‘ons lekker amuseren’ centraal stond met de nodige kwinkslagen, taalgrapjes en zelfrelativering. Een dolle bende op het podium met genoeg professionele ervaring om Jan (wellicht niet Jambon) en alleman te amuseren. Want de kracht van de glimlach is nog altijd het belangrijkste in ons menselijk bestaan. In corona- en Poetintijden stappen mensen het theater binnen om eens goed te kunnen lachen. Daar is Après Ski een schoon voorbeeld van. Humor met een Cretssausje.

Maar eerlijk is eerlijk : tussen al dat komisch geweld viel vooral de aanwezigheid van (de 70+2) of (21+een pak levenservaring hebbende) Lea Witvrouwen op. Haar eerste leven was als juf, haar tweede leven bij Nonkel Jef, haar derde leven bij Benidorm Bastards en als vierde leven wou ze een hoogtepunt aan haar verhaal breien op de theaterplanken. Cum laude geslaagd. Lea is een voorbeeld van hoe iemand op haar 72ste nog een ware theaterrevelatie kan genoemd worden. De minzame regisseur alias de Cretsman wreef in zijn baard en glimlachte in zijn vuistje. Want met deze passage van Mevrouw De Naaier zal het oorspronkelijk van Lea Witvrouwen om op haar 70ste haar theaterambities op te bergen, wellicht een ‘mission impossible’ worden.

Op de terugkeer naar huis was het een dolle boel op het treinperron. De Dua Lipa-fans kwamen hun op ‘roze wolk van latex’ terug van het Sportpaleis vol ‘fever’. En ja, ik heb gekke gesprekken gehoord op de trein over het bezoeken van een Japans restaurant in de Griekse hoofdstad Athene.

Maar soit, het verhaal van deze avond en vooral van Après Ski is er ééntje van een doldwaze komische boel. Op het podium vormden een heleboel professionele en ervaren acteurs de basis van een komisch stuk, waarin een ‘breiende’ vrouw van 72 de titel ‘theaterrevelatie’ kreeg. U verzint het zo gek nog niet wanneer de eerste warmte in het land is.

Meer info over de voorstelling kan u vinden op:
APRÈS SKI – UITSCHUIVEN VAN HET LACHEN | Theater Elckerlyc

Foto: Bart Liekens

Geef een reactie