Daar zat ik dan. Met loden benen op mijn stekje in het AFAS-stadion. Reden van mijn bezoekje was de voetbalwedstrijd: KV Mechelen – AA Gent. In het Belgische voetbal blijft AA Gent toch een ploeg, die tot de tien geboden hoort voor elke voetballiefhebber. Een must see …  Alleen zullen de Bruggefans het wellicht niet eens zijn met mij. Maar ach, het zij zo. De spelers stonden op het terrein tot plots mijn alerte buurman van een jaar of tachtig me wees op een Afrikaanse voetballer, die zich op de rechterflank van Gent posteerde. “Ken jij die jongen”, fluisterde hij me toe. “Ik denk dat het Moses is”, antwoordde ik hem.  “Nooit eerder van gehoord. Buiten die van het Oude Testament”, antwoordde hij gevat. Een glimlach verscheen op mijn gezicht.

Moses achtervolgde me die avond. Toen ik op de Facebookpagina van de Telenet Giants Antwerp de naam zag van hun nieuwe Nigeriaanse aanwist, mompelde ik in mezelf : ‘Het zal toch niet waar zijn.’ Mag ik u voorstellen: Moses Kingsley. Komend seizoen te zien in de Lotto Arena. Een stevig uit de kluiten gewassen jongen van 2m08 groot en 104 kilogram droog aan de haak. To Moses or not to Moses, that’s the question.

Alleen had ik het me in het AFAS-stadion vergist.  Mijn andere buurman had het nodige opzoekingswerk verricht. Moses Simon bleek in de verste velden niet te bespeuren. Not to Moses dus. Het was Kalu, die op de rechterflank het leven van Cobbaut zuur maakte. Ere wie ere toekomt. Kalu maakte er 0-1 van. Maar ach, ik had toch maar mooi mijn Moses-momentje beleefd. Nu hopen dat de Moses van ’t Stad zijn werk doet in de Lotto Arena. Dat zou mijn najaar pas echt een grand cru bezorgen.