Ferdi

Eén week voor de start van de Ronde van Frankrijk is het traditioneel tijd voor het Belgisch Kampioenschap wielrennen. In 2017 breekt de strijd voor de truien los in Scheldestad Antwerpen. Maar exact 30 jaar geleden was Sint-Katelijne-Waver the place to be voor de titelstrijd. Sint-Katelijne-Waver is een plek, die ik nogal goed ken. Want ik woon er al heel mijn leven. Er zijn wel wat gelijkenissen met het Antwerpse parcours. In Antwerpen is het biljartvlak met 2 kasseistroken. In Sint-Katelijne-Waver biljartvlak met twee kleine hellingen (Zavelenberg en Stationsberg).

Koers, ik ben er al sinds ik heel jong was stapelzot van. Daarom wou ik het wielerfeest in eigen dorp zeker niet missen. Geslepen als een ‘vosje’ kende ik de truuken van de foor al. Dertig jaar geleden was er bij mij al sprake van het parcours afsnijden. Zo zag ik de wielerhelden over de Mechelsesteenweg passeren, de straat die pal ligt achter de plek waar ik woon. Daarna fietste ik vliegensvlug naar het centrum om de eindstrijd te volgen. Ik stond zelfs aan de meet toen ik de kersverse kampioen over de meet zag komen.  En ja, ik had een favoriet. Als jonge kerel was ik fan van Eric Vanderaerden. Bliksemsnel, rad van tong en altijd wel goed voor een straffe numéro. Vanderaerden kampioen zien worden in eigen dorp, het zou het ultieme delirium zijn voor een negenjarige koersgek.

Alleen horen negenjarigen en ultieme deliriums niet samen.  Toen ik aan de meet naast mijn pa stond, hoorde ik de omroeper zeggen: ‘Ontsnapping van Ferdi … Van Den Haute’. De voorsprong werd alleen maar groter. En ik voelde de bui al hangen. Ferdi werd kampioen. Ik geef grif toe. Ik had nog nooit van de man gehoord. Ondanks het feit dat hij al ritten in de Ronde van Spanje en Frankrijk had gewonnen. Hij was een nobele onbekende voor de negenjarige Bart.  Maar hij vlamde over het parcours alsof het niets was. Niemand kon die dag tegen hem iets doen. Het werd een bekroning in zijn laatste profjaar.  Zijn fiets hing hij niet veel later aan de haak.

Onlangs zag ik Ferdi terug in de krant. Ferdi is ziek. De sterke beer  van dertig jaar geleden was getekend door zijn ziekte. Ik schrok er eventjes man. Het gaat toch snel in een mensenleven. Maar ach, voor mij blijf je altijd de man van die ultieme solo-slim op Katelijnse wegen.  Het ga je goed, Ferdi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.