Bondgenoten halen opgelucht adem

Na zes dagen vol manipulatie, theatrale uitbarstingen en verhitte confrontaties is het eindelijk zover: de bondgenoten hebben hun eerste verrader te pakken. Omar, die zich tot nu toe met verve door het spel had gebluft, werd aan de Ronde Tafel ontmaskerd en moest zijn ware gelaat tonen. “We hebben het spel gespeeld. Ik heb me voorgenomen om in De Verraders van mezelf een soort personage te maken. Ze hebben de domste verrader te pakken, want ik ben er als eerste uit. Ik zwaai uit met de ‘V’ van verrader. Ik hoop dat de verraders winnen, maar de bondgenoten maken nu wel kans. Ze hebben beet en dat smaakt sowieso naar meer… Veel succes!” 

Bekijk hier de verbanning van Omar Souidi: 

De ochtend begon met een geladen sfeer. Yannick had er genoeg van: “Vandaag gaat het opgelost worden. Er is gisteren te veel genegeerd.” Lynn, Amelie en Clémentine sloten zich aan bij de verdenkingen richting Omar. “Hij heeft een rode kaart gestoken bij volle bewustzijn. Punt”, klonk het bij Lynn. Omar zelf bleef de strijdlustige verrader: “Als er één verrader moet winnen, wil ik dat zijn.” Tussen de beschuldigingen door wordt duidelijk dat Gerben vermoord werd. Een gevaarlijke keuze van de verraders. Want nu blijven enkel Clémentine en Amelie over als mogelijke verraders die in de kooien werden gezet. “Ik heb gisteren iets te veel gepraat tegen mensen die ik niet mocht vertrouwen. Amelie en Omar zijn verraders, 100% zeker. Omar, ik heb je veel te snel laten gaan aan de Ronde Tafel, maar het is te laat”, klonk het bij Gerben.

Bekijk hier de moord op Gerben Tuerlinckx: 

Aan de Ronde Tafel kwamen drie namen bovendrijven, maar de focus verschoof snel naar Omar. Ondanks pogingen om de groep te doen twijfelen, kon hij de storm niet meer keren. Yannick zette de toon: “Zo’n drama kan ik me niet inbeelden als jij geen verrader bent.” Toen de stemmen geteld werden, moest Omar op de stip. De bondgenoten vierden hun eerste overwinning. “Saflet uitgedeeld en hij ligt tegen de grond,” glunderde Yannick. Lynn waarschuwde echter: “Omar is niet alleen. Er zijn er nog.” Olivier bleef gefocust: “Het is Clémentine of Amelie.”

Met Omar uit het spel is de eerste slag gewonnen, maar de oorlog nog lang niet. Wie wordt het volgende doelwit van de bondgenoten? Komen er meer schijnwerpers op Amelie? En wat houdt de opdracht van Staf in voor de verraders?

Foto: DPG Media

Twee verraders nemen elkaar openlijk onder vuur

Na zes dagen van misleiding en bedrog hebben de bondgenoten eindelijk bloed geroken. Hoewel Omar tijdens de vorige Ronde Tafel ontsnapte aan een verbanning, blijven enkele bondgenoten met een gevoel van verraad achter. Aan het ontbijt wordt hij meteen stevig onder vuur genomen. Het bewuste kaartje uit de vorige missie wordt Omar onder de neus geschoven, en zijn verhaal begint steeds meer te wankelen. “Ik ben het beu om bespeeld te worden”, aldus een vastberaden bondgenoot die Omar durft te confronteren. Maar Omar geeft zich niet zomaar gewonnen en zet emotionele chantage in. “Dan stap ik uit het spel. Mij maakt het niet uit!”, klinkt het. Kan zelfs de meest getalenteerde pleitbezorger nog om deze harde feiten heen?

Tussen alle chaos rond Omar ziet Olivier zijn kans schoon om zijn eigen agenda door te drukken. De voetballer heeft Amelie al langer in het vizier en overtuigt zichzelf steeds meer dat zij de verrader is uit de beruchte shortlist. “Het moet Amelie zijn”, houdt hij vol, ondanks de overvloed aan bewijs tegen Omar. Wanneer hij vurig op kruistocht trekt en Amelie openlijk beschuldigt, lokt dit een confrontatie uit tussen de twee verraders… “Jij gaat even zwijgen”, klinkt het bij Amelie.

Foto: DPG Media

 

Briljante Omar Souidi redt zijn vel bij de Verraders

Bluf. Dat woord vat de aflevering van De Verraders perfect samen. Verrader Omar leek op het punt van ontmaskering te staan, maar redde met een Oscarwaardige act zijn vel aan de Ronde Tafel. Ondertussen werd Jens genadeloos vermoord in het bos en moest Els – ook een bondgenoot – het spel verlaten.

De aflevering begon met de ontknoping van de ‘killer karaoke’-opdracht. Jens en Gerben zaten nog opgesloten in hun kooien. Gerben werd bevrijd, maar Jens werd ’s nachts door de verraders uitgeschakeld. “Ocharme Lynn’tje toch. De verraders kunnen gedekt het vuur openen op Lynn. Ik zie niet in hoe ze zich hieruit kan lullen”, klonk het bij Jens wanneer hij oog in oog stond met de vier verraders. Lynn reageerde aangeslagen aan het ontbijt: “Ik voel me zo schuldig naar Jens toe. Ik zat compleet verkeerd.”

Tijdens de missie konden de kandidaten naast schilden ook gevoelige informatie winnen: de enveloppen met de voorkeurskaartjes. Bij de onthulling van die info, gaf Charlotte haar leugen meteen toe. Maar Omar koos ervoor in zijn leugen te volharden. “Mijn enige reddingsboei was Staf”, zei hij. “Ofwel toon je het filmpje, ofwel ga ik vragen dat iedereen op mij stemt.” Zijn optreden verdeelde de groep.

Aan de Ronde Tafel ging de discussie alle kanten op. Omar verdedigde zich fel, Eliyha richtte zijn pijlen op Els, en Clementine bracht nog eens de laatste wens van Jens ter sprake: “Stem op Lynn.” Uiteindelijk werd er niet één keer op Omar gestemd, maar schoof de focus naar Els. “Ik wil jullie allemaal heel hard bedanken. Ik ben een bondgenoot. Kijk naar Eliyha.” Met die woorden verdween alweer een bondgenoot uit het spel – tot frustratie van Yannick: “Statistisch gezien hadden we er eentje moeten hebben. De schaamte begint overheersend te worden.”

Omar kon het amper geloven: “Ik heb geen enkele stem gekregen na deze kapitale fout. Ze hebben bewijs en ze kijken bijna bewust weg. Onverklaarbaar.” Amelie was even verbaasd: “Hoe komt hij hiermee weg?! Hij is niet goed in liegen, maar hij kan zich er wel uitlullen.” Met Jens en Els uitgeschakeld, staan de bondgenoten er slechter voor dan ooit. Maar is het gevaar gaan liggen voor Omar of speelt de verdenking terug op? En kan Lynn zich nog redden nu Jens’ laatste woorden haar blijven achtervolgen?

Foto: DPG Media

Het ultieme spelletje blufpoker van Omar Souidi

Met al drie achtereenvolgende verbanningen van onschuldige bondgenoten lijken de verraders onaantastbaar. Maar daar komt zondag mogelijk verandering in. Het moment waar verrader Omar al weken voor vreesde, is aangebroken. De beruchte voorkeurskaartjes uit de allereerste dag komen aan het licht en dreigen zijn zorgvuldig opgebouwde dekmantel te doorprikken. Hoewel hij voor het rode verraderskaartje koos, vertelde hij de groep dat hij voor het groene bondgenotenkaartje ging. “Die kaartjes zijn een probleem want ik heb daarover gelogen. Dat is volgens mij de enige fout die ik gemaakt heb, maar het zou weleens de kapitale blunder kunnen blijken”, klinkt het bij Omar. ​ Wanneer deze cruciale info aan het licht komt, kiest Omar om te volharden in zijn leugen. Hij waagt zich aan een ultiem spelletje blufpoker. En daar gaat hij ver in… heel ver. “We gaan naar Hollywood of naar huis. Eén van de twee. Ik heb aan Matthias Schoenaerts gedacht en geprobeerd om te acteren zoals hem.”

Ondertussen loopt ook verrader Amelie in de kijker. Was zij de verrader in de kooien? Ze probeert de mensen die haar het meest verdenken voor zich te winnen. Maar mist die strategie z’n doel? “Ik vond het heel verdacht dat Amelie plots achter mij kwam. Het lijkt erop dat ze al op voorhand een plan had. Er is iemand… iemand van de mensen die ik 100% vertrouw, een verrader”, klinkt het bij Olivier. Met een hoofd vol vragen trekken de bondgenoten en verraders naar de raad. Lukt het de bondgenoten eindelijk om een doorbraak te forceren, of ontglippen de verraders opnieuw?

Foto: DPG Media

Clash tussen bondgenoten resulteert in verbanning van …

Het was een aflevering vol wantrouwen, emotionele uitbarstingen en strategische spelletjes in De Verraders. De ochtend begon met de schok van Anastasya’s moord, die tot op het einde overtuigd bleef dat Omar een verrader was. “Omar is te obvious, net daarom is het the perfect crime. De bondgenoten zijn niet goed bezig en gaan het niet halen”, klonk het. Om de andere verraders te overtuigen, pleegde Omar zelfs ‘hoogverraad’. “Ik vertelde een leugen maar ik moest Amelie mee op de kar krijgen.” Aan de Ronde Tafel liep de spanning hoog op in een clash tussen meerdere kampen, maar uiteindelijk moest bondgenoot Francisco het spel verlaten. “Een jammere opoffering van de bondgenoten”, zuchtte hij. Ondertussen voerden de verraders een geheime missie uit: ze moesten een dodenlijst opmaken en verstoppen in het kasteel.

Bekijk hier de verbanning van Francisco Schuster: 

Bekijk hier de moord op Anastasya Chernook: 

De dag begon met een opvallende alliantie tussen Lynn en Olivier. Beiden waren het roerend eens: Jens moest eruit. Charlotte sloot zich aan: “Wij zijn de schapen en Jens is de wolf die ons subtiel duwt richting bondgenoten.” Ondertussen bleef Olivier opvallend loyaal aan Omar: “Ik vertrouw hem 100%.” Maar de verraders hadden andere zorgen. Tijdens een ingetogen afscheid van Anastasya in de kapel, moesten ze een riskante opdracht uitvoeren: een dodenlijst opstellen en die voor zonsondergang in de bibliotheek verstoppen. Chloé, Amelie, Omar en Francesco slaagden erin de lijst te maken, maar het verstoppen werd een zenuwslopend kat-en-muisspel.

De stemming kwam vroeger dan normaal en de groep was hopeloos verdeeld. Charlotte gooide Gerben als verdachte op tafel, die op zijn beurt Francisco aanviel. Clémentine richtte haar pijlen op Francisco en Lynn. Lynn bleef volhouden dat Jens “de meest epische verrader ooit” is, terwijl Jens zelf toegaf dat hij “een slechte bondgenoot” leek. De spanning kookte over. Uiteindelijk viel de beslissing: Francisco moest vertrekken. “Ik ben dit spel begonnen en geëindigd als bondgenoot”, zei hij zichtbaar aangeslagen.

Na de Ronde Tafel kwam Staf met verrassend nieuws: geen conclaaf, maar een feestje in de bar. Alleen… vier kandidaten – Jens, Clémentine, Gerben en Amelie – waren níét uitgenodigd. Zij stonden op de dodenlijst van de verraders. De groep kon twee van hen redden door tijdens een Killer-karaoke het juiste “begrafenislied” te zingen dat alle spelers op voorhand hadden gekozen. Amelie werd als eerste bevrijd en ook Clémentine mocht al snel naar het feest. Voor Jens en Gerben bleef het nagelbijten. Wie overleeft de dodenlijst? En wie sterft in één van de kooien in het bos?

Foto: DPG Media

Welke geheime opdracht krijgen De Verraders?

De verraders staan voor hun meest riskante uitdaging tot nu toe. Terwijl de bondgenoten rouwen om het verlies van één van hun bondgenoten in de kapel, moeten Omar, Chloé, Amelie en Francesco een geheime opdracht uitvoeren. Letterlijk onder de ogen van hun nietsvermoedende medespelers. Staf Coppens verstopte hun opdracht, maar niet zomaar ergens: in de doodskist van hun eigen slachtoffer. “Ik ben super nerveus, we moeten met vier naar de kapel zien te geraken”, vertelt Amelie. Maar… Ook alle bondgenoten verzamelen zich in diezelfde kapel om afscheid te nemen van hun medespeler. “Dit kan weleens een kruispunt worden in de hele Verraders-saga”, beseft Omar terwijl de klok tikt en het risico op ontdekking met de seconde groter wordt.

Bekijk hier de preview uit de aflevering: 

Ondertussen heerst er complete chaos onder de bondgenoten. Jens komt steeds meer in het vizier. “Hij brengt de ene na de andere bondgenoot naar de slachtbank”, klinkt het. Toch sluit niet iedereen zich aan bij de anti-Jens-coalitie. Sommigen richten hun pijlen op een heel andere verdachte, waardoor de verdeeldheid nog groter wordt. Gerben focust op Francisco, terwijl Olivier steeds meer verdenking koestert tegenover Amelie. Omar probeert hem echter in een andere richting te sturen. “Olivier is een geschenk. Ik heb hem nodig voor de oorlog tegen zijn eigen bondgenoten”, vertelt Omar. “Ik denk dat het straks de meest ‘violent’ Ronde Tafel ooit wordt.” Voorspelt een bondgenoot. Komt die voorspelling uit? En slagen de verraders in hun opdracht?

Foto: DPG Media

Achterdocht aan het ontbijt

In het kasteel van De Verraders is de groep eindelijk compleet. Maar dat maakt het spel er niet eenvoudiger op, integendeel. Leen, Roger, Chloé, Eliyha en Els arriveren midden in de nacht en worden onmiddellijk naar de Raadzaal geroepen door Staf Coppens. Hun verbazing is groot wanneer blijkt dat alleen zij aanwezig zijn bij deze mysterieuze nachtelijke ceremonie. “Hoezo doen wij dit met vijf?!”, roept Leen uit. De volgende ochtend aan de ontbijttafel gonst het van de speculaties: “Er moet toch een verrader tussen die vijf zitten?” Heeft Staf stiekem nog meer verraders aangeduid? Zelfs verraders Omar, Amelie en Francesco tasten volledig in het duister…

Terwijl de groep worstelt met onzekerheid én de eerste moord verwerkt, wordt ook de jacht op de verraders geopend. Amelie voelt de druk: “Ik denk soms dat iedereen me door heeft. Ik heb constant het gevoel dat ik door de mand ga vallen.” Voor Omar is de komst van Roger – zijn goede vriend – zowel een zege als een vloek. “Ik had niet verwacht dat Roger bijna onmiddellijk zou zeggen: Omar, jij bent niet te vertrouwen. Hij zei het lachend, maar al lachend zegt een gek de waarheid. Hij schoot meteen naar boven op mijn prioriteitenlijst.” Omar beseft dat hij snel moet handelen om zijn dekmantel te beschermen. “Ik moet Roger proberen te leiden naar een verbanning en voldoende anderen meekrijgen. En vooral hopen dat hij geen vierde verrader is…”

Aan de eerste voltallige Ronde Tafel barst de bom. De grote vraag blijft: is er een vierde verrader? Jens profileert zich openlijk als tactische bondgenoot en gooit zonder aarzelen namen op tafel. “Waarom niet voor totale transparantie gaan? Als ik iemand betrap op een leugen, dan leg ik het hier op tafel.” Zijn frontale aanval wekt veel emoties op. Ook verrader Omar speelt zijn troefkaart uit en zet de aanval in op Roger. Wie wordt onherroepelijk verbannen uit het kasteel?

Vincent Fierens legt alle intriges bloot in aflevering 2 van De Verraders: De Ronde Tafel

Zondag schuift Vincent Fierens aan zijn Ronde Tafel met twee grote fans van De Verraders: Ruben Van Gucht en Titus De Voogdt. Sinds vorige week zijn zij weer volledig in de ban van het spel vol verraad. Samen ontleden ze elke zet en uitspraak van zowel de verraders als de bondgenoten. Daarbij krijgen ze versterking van twee spelers: Els De Schepper en Charlotte Sieben.

Foto: DPG Media

Verwarring troef in eerste aflevering van De Verraders

Staf Coppens liet er geen gras over groeien: nog voor iedereen het kasteel in Frankrijk bereikte, duidde hij drie verraders aan. Vanaf nu spelen Omar Souidi, Amelie Albrecht en Francesco Planckaert dubbel spel. Zij zullen de komende weken in het geniep samenzweren en liegen met één doel voor ogen: de bondgenoten één voor één uitschakelen.

Omar voelde zich meteen in zijn sas: “Wanneer je die hand voelt rusten en je weet: oké, het is gebeurd, dan voel je vooral adrenaline. Je krijgt instant energie. Ik voelde geen zenuwen maar vooral een kick. Het gaat beginnen en ik ga het als verrader heel hard spelen.” Voor Francesco kwam de keuze als een complete verrassing: “Plots een hand op mijn schouder… heel raar. Ik zat er zo zen en op mijn gemak. Ik dacht echt dat het helemaal anders ging zijn. Maar ik ben blij. Toen ik mijn blinddoek afdeed, ben ik gewoon hetzelfde gebleven. Niemand heeft iets gemerkt.” Bij Amelie heerst er lichte twijfel: “Verrader, godverdekke! Ik ben wel graag de slechterik. Alleen: hier zitten toffe mensen en ik ga ze nu allemaal voor de zot moeten houden. Man, man…”

Eén verkeerde stap kan de drie verraden, maar voorlopig lijkt de groep niets in de gaten te hebben. Omar speelt het spel alvast listig: “Ik ga voortdurend verwarring stichten. Als een kunstenaar die een penseel vastheeft, moet je smeren en schilderen. Ik wil de bondgenoten volledig ‘in doubt’ brengen.” Intussen richt de groep zijn verdenkingen tijdens het diner vooral op Lynn en Toni. “Als actrice heb je de perceptie al tegen. Je start precies drie posities achter iedereen”, vertelt Lynn. En ook misdaadauteur Toni stond onder druk: “Ze gaan ervan uit dat ik verrader moet zijn met mijn beroep.”

Terwijl Omar, Amelie en Francesco ’s nachts hun eerste eed van trouw afleggen, blijft één vraag door de raadzaal gonzen: waar zijn de vijf anderen? Roger, Leen, Els, Eliyha en Chloé zijn nog onderweg met een trage paardenkoets na hun verlies in de eerste missie. Bij aankomst moeten ook zij meteen naar de raadzaal… Duidt Staf nog een extra verrader aan? Komt de groep te weten hoeveel verraders er zijn? En wie wordt het eerste slachtoffer van de verraders?

Foto: DPG Media

Teamwork vs eigenbelang: Zware dilemma’s bij De Verraders

De kop gaat eraf. Nu zondag 14 september trekt Staf Coppens met 20 bekende Vlamingen naar het kasteel in Frankrijk voor een nieuw seizoen van De Verraders. Op de gastenlijst: Roger van Damme, Lynn Van den Broeck, Els de Schepper, Gerben Tuerlinckx, Leen Dendievel, Amelie Albrecht, Chloé De Bie, Yannick Noben, Matthias Vandenbulcke, Jens Dendoncker, Omar Souidi, Marleen Merckx, Anastasya Chernook, Fransisco Schuster, Olivier Deschacht, Toni Coppers, Eliyha Altena, Charlotte Sieben, Francesco Planckaert en Clémentine Caron. Al van bij de start wordt duidelijk: dit spel draait om wantrouwen, achterdocht en een flinke dosis egoïsme.

Nog voor de kandidaten één voet in het kasteel zetten, legt Staf ieder apart een dilemma voor: wil je Verrader of Bondgenoot zijn? Het antwoord verdwijnt in een gesloten enveloppe. “Ik was er nog niet klaar voor. Ik wou rustig settelen en de groep ontmoeten, maar dat kon niet”, klinkt het bij Francisco. Jens daarentegen heeft geen twijfels: “Ik wil heel graag verrader zijn, dus ik koos dat kaartje. Maar ik voel aan alles dat die enveloppen ooit nog terugkeren.” En daar blijft het niet bij: elke deelnemer krijgt ook een schild, goed voor één nacht bescherming tegen de moorden van de Verraders. Maar in De Verraders is niets wat het lijkt. Vooraleer ze hun intrek nemen in het kasteel, moeten ze al een eerste missie spelen én hun schild verdedigen.

Francisco, Jens, Leen en Francesco zijn de eerste teamcaptains. Zij moeten hun medekandidaten zo snel mogelijk bevrijden, maar dat kan alleen door schilden op te offeren. “Ik ben niet super enthousiast om mijn schild meteen af te geven. Wie dat wel doet, is een teamplayer. Maar De Verraders is geen spel voor teamplayers”, klinkt het bij Omar. Francesco denkt daar anders over: “Mijn prioriteit is goed staan bij de rest.”

Teamwork versus eigenbelang: de gemaakte keuzes liggen al van bij de start onder een vergrootglas. Voor de verliezers wacht bovendien een pijnlijk nadeel…
Wanneer de deuren van het kasteel eindelijk openzwaaien, volgt meteen de eerste confrontatie in de Raadzaal. Zonder rondleiding, zonder adempauze, mét blinddoeken. Het spel van vertrouwen versus verraad barst meteen los. “Kijk elkaar nog eens goed aan, want straks zitten er Verraders tussen jullie die elke nacht iemand gaan vermoorden. Als je mijn hand op je schouder voelt, ben je een Verrader”, klinkt het bij Staf. Wie wijst hij aan als Verraders? Welke onverwachte rol spelen de kaartjes nog? De toon is gezet. In het kasteel is niemand veilig.

Foto: DPG Media

De laatste steile duin


Het laatste, maar ook het zwaarste deel van de expeditie is aangebroken. Torenhoge duinen wisselen elkaar af met bodemloze kuilen, vergezeld door een gure woestijnwind. Dat de woestijntocht niet voor doetjes zou zijn, was al langer duidelijk. Maar voor de laatste kilometers doet de natuur er nog een schepje (zand) bovenop. Met de Atlantische Oceaan in het zicht, ploegt de groep zich gestaag door het mulle zand: “We zijn beland in de horrorhel!”

Met zandbril en opgetrokken Buff wurmt de groep zich een weg door een stevige zandstorm. Door de steile duinen schieten zelfs sommige karren los. “Die wind doet wel iets met een mens”, zegt Omar. “Enerzijds is dat cool, leuk en spectaculair, maar als het te lang duurt steekt dat enorm tegen. Dan wil je dat het stopt want je wordt gewoon fysiek gezandstraald.”

“Ik denk dat we op dit moment even beland zijn in de horrorhel. Maar ik ga niet te veel articuleren, want dan zit m’n mond vol zand. Ik zat al met m’n gat in Saddle Hill, maar niets is minder waar”, mompelt Nathalie. “Ik had me wel iets anders voorgesteld bij onze laatste dag in de duinen. Het is wel mooi, maar megavermoeiend”, voegt Linde er nog aan toe. En ook Willem merkt op dat de natuur onverbiddelijk is: “Ik denk dat de woestijn ons niet gewoon op ons gemakje wou laten vertrekken. Dat wordt nog effe langs alle kanten slagen in het gezicht krijgen. Maar het heeft ook wel iets apocalyptisch!”

Na 194 loodzware kilometers en 13 doodvermoeiende dagen krijgt de groep eindelijk de helderblauwe oceaan in het vizier. Met temperaturen die vaak tot boven de 50°C klommen, schuifelde, klauterde en gleed de groep zich door de eeuwenoude Namib-woestijn. 13 dagen lang smolten acht individuen geleidelijk aan samen tot een hechte vriendengroep die maar één doel voor ogen had: Saddle Hill bereiken.

De Expeditie: Namibië, maandag vanaf 21u15 op Play4 en GoPlay

Foto: Play 4