Tagarchief: Mwema

Jean-Marc

Geplaatst in Sport door

Hij kijkt er naar uit … Tenminste als we de woorden van de krant mogen geloven. Jean-Marc Mwema, 8 jaar lang een oppergiant keert voor de allereerste keer met Oostende terug naar de Lotto Arena. Antwerp Giants-Oostende. De kraker van het Belgische basketbal. Ontgetwijfeld wordt het een warm ontvangst voor de Fellaini van het Belgische basketbal.

Het mag gezegd en geschreven worden. Mwema’s verhaal leest als een roman met een krankzinnig plot. De krullenbol van het Belgische basketbal flirtte met het buitenland, keerde van een kale reis terug, zei neen tegen Limburg, maar verloor zijn basketbalhart aan Oostende. Maar het stad is hij nooit uit zijn hart verloren. Bij vrije dagen keert hij met plezier terug naar het land van de Schelde.

Ik vraag me af hoe hij zich nu zou moeten voelen. Het moet toch vreemd aanvoelen om terug in de Lotto Arena te keren? Gaat hij zich niet vergissen qua kleedkamer? Elke baltoets voor Mwema gaat een ongenaakbare hardheid in de zaal teweegbrengen. En gaat hij juichen als Oostende zou winnen of viert hij sereen? Of krijgen we een Antwerps happy-end en stunten de Giants en heroveren ze de leidersplaats? Woensdagavond kennen we het verdict.

 

Pralines

Geplaatst in Sport door

Antwerp Giants versus Oostende. David tegen de reus Goliath. Na the Night of the Giants krijg je nu meer dan ooit ook de Battle of The Giants. Loopt Oostende verder uit of komen de Giants gelijk? Meer dan ooit wordt het treffen op 1 februari moneytime. Een overwinning van de Antwerpse reuzen kan heel de Belgische basketcompetitie nieuw leven in blazen. Zeg nu zelf … Giants hebben de voorbije maanden een stuk van de kloof gedicht. We zijn nu al midden januari. De Giants werden pas net ge-lyncht in de strijd om de eerste plek. Voor hoelang? Want de kloof kan onmiddellijk gedicht worden. Het onderscheid lijkt nu al zo klein  … Jean-Marc Mwema zal het op 1 februari ongetwijfeld geweten hebben. Komt er een fluitconcert aan of toch niet? Mwema ging voor het buitenland, maar kwam langs de zee Oostende terug binnen. Het belooft een heet avondje te worden voor de Fellaini van het Belgische Basketbal.

Antwerp Giants: van tijd tot tijd briljanten sterren de luxe, van tijd tot tijd Guus Flaters in het kwadraat. Ach, het heeft zo z’n charmes. Sport is emotie en dat mag geuit worden. Ooit zat ik op de tribune in de Lotto Arena. Geloof me vrij: de Giants speelden ronduit slecht. Een tribune-genoot (of hoe noemt dat) deelde plots pralines uit. Een beetje onder het motto: “Ze spelen slecht. En dan ben ik verdrietig. En wanneer ik verdrietig ben, heb ik chocolat nodig.”  Ja, ook ik begrijp mijn Antwerpse taal. Het waren goede L*******as praline. Maar ach. Ik heb nu één boodschap voor die mijnheer. Laat die pralines maar thuis. De heren op het terrein moeten zelf maar voor het ultieme guilty pleasure (dixit delirium) zorgen.