Zondag wordt in Overijse de Druivencross gereden, de tweede wedstrijd van de Superprestige. Met 15 overwinningen tussen 1978 en 1987 is de 68-jarige Roland Liboton nog steeds de absolute recordhouder van deze cross, die destijds twee keer per jaar werd georganiseerd. Vrijdag kwam Liboton met De Soepbus, een initiatief van De Ceuster Bouwkranen, Bouwpunt, Royco en Carlos Koffie, gratis koffie en soep uitdelen aan de parcoursbouwers van de Druivencross in Overijse.
Op het terrein namen de parcoursbouwers de koffie en soep gretig in ontvangst. “Een leuke actie, en fijn dat Roland Liboton even zelf de tijd nam om ons te bedienen. In vele harten van veldritfans is hij de grootste coureur in de geschiedenis van de sport. Zeker in Overijse wordt hij nog steeds op handen gedragen en is hij een zeer graag geziene gast”, zegt één van de aanwezigen enthousiast.
Liboton, winnaar van 156 crossen, waaronder vijf wereldtitels en tien Belgische kampioenentruien, maakte afgelopen week zijn comeback in het veld als supporter en mentor van het vrouwelijke veldritteam van De Ceuster Bouwpunt, het team van Laura Verdonschot, Denise Betsema, Lotte Baele en Jinse Peeters. Hij zakte maar wat graag vrijdag af om met De Soepbus de parcoursbouwers een warm hart onder de riem te steken met soep en koffie.
“Ongelofelijk hoeveel bedrijvigheid je hier vandaag ziet en hoeveel mensen er aan het werk zijn om er zondag een topeditie van te maken”, aldus Roland Liboton. “Ik heb altijd veel respect gehad voor de mensen die achter de schermen keihard werken om de crossen er zo mooi uit te laten zien. Als je ziet hoe professioneel de ‘beleving’ – want dat is elke cross tegenwoordig – is, kan ik daar alleen maar van genieten. In onze tijd was dat helemaal anders. Toen lagen er balken en hingen er hier en daar spandoeken vast rond de bomen (lacht). Niets mis mee, alleen ziet het er vandaag helemaal anders uit. Zowel het koersmateriaal als de wedstrijden zelf zijn veel spectaculairder en attractiever geworden. Vandaag is veldrijden een dagje uit met de familie. Net zoals je naar een pretpark gaat, is de cross vaak een spannende, fijne gebeurtenis.”
Roland heeft er een goed oog in dat het zondag weer een mooie wedstrijd wordt. “Het seizoen is nog jong, maar zowel bij de dames als bij de heren zijn er genoeg kandidaat-winnaars. Overijse is een technisch parcours. Benieuwd wat het weer doet, maar als het zoals de afgelopen dagen blijft regenen, wordt het sowieso een zware koers met veel loop- en stoempwerk. Uiteraard ben ik zondag, samen met Davy De Ceuster van het gelijknamige bouwkranenbedrijf, weer van de partij om onze rensters aan te moedigen”, aldus Liboton terwijl hij met een brede glimlach nog een soepje uitdeelt.
Op z’n 68ste duikt Roland Liboton weer het veld in. De man die 156 crossen won, vijf keer wereldkampioen werd en tien Belgische titels op rij bij elkaar fietste, maakt zijn comeback aan de zijlijn als supporter en mentor van het vrouwelijke wielerteam De Ceuster Bouwpunt, met Denise Betsema, Laura Verdonschot, Jinse Peeters en Lotte Baele. “Davy De Ceuster, eigenaar van het gelijknamige bouwkranenbedrijf en hoofdsponsor van het wielerteam, contacteerde mij met de vraag of ik de teamrensters een extra hart onder de riem kon steken dit crosseizoen. De wedstrijden bij de vrouwen zijn vaak spannender dan bij de mannen. Eigenlijk ben ik nooit weggeweest uit de cross, alleen vond je mij de voorbije jaren vaak in de vip. Ik ben blij dat ik weer mijn botten kan aantrekken, met een koffiekoek, in de paddock van het team of tussen de mensen en de rensters meekijken en genieten van de mooiste sport die er is. Eén uur, intensief, volle gas. Prachtig”, zegt de Aarschotse ereburger en een van de beste Belgische veldrijders aller tijden.
Peterschap
Als we praten over de geschiedenis van het veldrijden, komen we altijd terecht bij Roland Liboton. Vijfendertig jaar geleden won hij zijn laatste veldrit in Essen, de plek waar hij dit weekend de vrouwelijke rensters van De Ceuster Bouwpunt aanmoedigt via De Ceuster Bouwkranen, als een soort ‘peter’ van het team.“Als je het vergelijkt met vroeger, is alles in de cross veranderd. Pas op, je mag niet vergeten dat wij die groot gemaakt hebben hé (lacht). Herygers, ikzelf, Vervecken. Als je nu ziet hoe alles netjes is afgewerkt, hoe de sponsors mooi in beeld komen…alles is mooier en vooral professioneler geworden. Ook het materiaal. Mocht ik nu crosser zijn geweest, in dit tijdperk, dan zou ik er enorm van hebben genoten (overtuigd). Schone fietsen, schone uitrustingen en sponsoren die goed in beeld komen. Alhoewel, ik mag niet klagen hé (lacht). Ik denk niet dat er momenteel iemand rondloopt op de cross die zoveel heeft gewonnen als ik (lacht).”
Spannend
Liboton kijkt met veel spanning uit naar het nieuwe crosseizoen. “Ik moet toegeven dat in de cross de duels bij de vrouwen vaak spannender zijn dan bij de mannen. Als de top van de vrouwen aanwezig is, vind ik het mooier om naar die wedstrijden te kijken. Ook daar heeft de cross een grote evolutie doorgemaakt. Kijk naar onze noorderburen: wat voor talenten daar rondrijden! Daar kunnen wij bij ons nog een puntje aan zuigen. Die staan veel verder met de voorbereidingen. Allé, neem dat ze bij ons nu drie, vier oud-coureurs bij elkaar zetten: pak mezelf, Bertje Vermeire en nog twee. Laat die oog houden op de voorbereidingen van de vrouwen. Hoe moeten ze de dingen aanpakken? Hoe moeten ze trainen? Nu doen ze dat in ‘blokjes’, maar wat is dat? Eén ronde hard rijden en de volgende ronde niets doen en kou lijden. Neen (resoluut). Een cross bestaat uit één uur volle gas in ’t rood. Volgens mij haal je dat niet met blokjestraining, maar als ik dat zeg, ben ik van de oude trein hé (lacht). Ja, ik zeg er dan maar niets meer over hé.”
Roland Liboton is terecht enthousiast over de evolutie die het vrouwenwielrennen ook in het veld heeft doorgemaakt. “Het zijn echt mooie, afgetrainde coureurs geworden. Met alle respect, maar vroeger had je rensters die iets volumineuzer waren en rondreden met goed gevormde billen en een dikkere poep (lacht), maar dat zie je tegenwoordig niet meer. Ze staan allemaal strak, afgetraind. Ze weten prima hoe ze zich moeten verzorgen, want als ze dat niet doen, komen ze niet aan de top. Koers is simpel: je moet ervoor leven, anders kom je er niet.”
Essen, 35 jaar later
Met het aantrekken van Tom De Kort als trainer en Ellen Van Loy, die zich ontfermt over de instroom en de jeugd, oogt de toekomst bij De Ceuster Bouwpunt erg mooi. “De manier waarop Davy De Ceuster en de teamleiding omgaan met het team en de rensters voelt aan als een warme familie waar je heel welkom bent. Tom en Ellen zijn bekwame trainers die weten wat ze doen. Sportief hou ik mij daarbuiten. Ik ben aanwezig op de crossen als extra supporter en wil op die manier de rensters een hart onder de riem steken. Ik verwacht dit seizoen toch een paar uitschieters. Ik weet niet of ze kampioen gaan worden, maar ik zie wel dat ze aan het opbouwen zijn. Denise Betsema gaf een goede indruk toen ik haar bezig zag op de ExactCross in Meulebeke. Laura Verdonschot had een mindere dag, maar het is nog maar het begin. Ze heeft ook al een paar wedstrijden gewonnen, dus ze weet hoe het smaakt”, zegt de man die zaterdagavond weer opduikt in Essen. “Daar heb ik 35 jaar geleden mijn laatste overwinning behaald in mijn carrière. Je vindt me zaterdag in de paddockclub, in de vip of supporterend langs de zijlijn voor Denise, die er in het teamtruitje rondrijdt.”
Laura Verdonschot (29) heeft een sterke comeback gemaakt in de Britse Hope Cross in Bradford. De renster van De Ceuster Bouwpunt won er vier wedstrijden op rij en tankte daarmee niet alleen zelfvertrouwen, maar ook de nodige UCI-punten. Die punten verbeteren haar startpositie voor het nieuwe veldritseizoen.
Ploegleider Tom de Kort is tevreden met de voorbereiding: “Het materiaal is goed getest, want de dames hebben gereden in alle weersomstandigheden. Voor Laura zijn dit ideale omstandigheden om in alle luwte de trainingen om te zetten in wedstrijdritme. Door haar dubbele operatie aan de bekkenslagaders miste ze begin dit jaar veel punten. Deze zeges geven vertrouwen én een betere positie in de ranking.”
Ook teamgenote Jinse Peeters liet zich opmerken met een tweede plaats en drie top 10-noteringen. “Heel constant”, klinkt het bij de Kort. “Ook Lotte Baele heeft goed gereden. Drie wedstrijden op acht dagen was voor haar voldoende.”
Opvallend was de vechtlust van Verdonschot in de tweede cross. Ze liep een diepe wonde onder de knie op, maar kon toch doorzetten en de reeks van vier overwinningen vervolledigen.
Voor het team is het nu aftellen naar de Exact Cross in Meulebeke op zaterdag 4 oktober, de eerste tv-cross van het seizoen. Daar verschijnt Peeters aan de start, samen met een nieuwe kopvrouw. Verdonschot zelf keert half oktober terug in de Belgische cross tijdens de Superprestige van Ruddervoorde, na nog een tussenstop in Tsjechië.
Ook de doorstromingsploeg De Ceuster Acrog presteerde sterk. Junior Zita Peeters werd tweede in de Kleebergcross in Mechelen en reed naar podiumplaatsen in Duitsland.
“Het doet deugd dat de rensters de tips en tricks van onze stage in Lichtaart meteen omzetten in de praktijk. Dat belooft voor de rest van het seizoen”, besluit de Kort.
Vanaf 1 juli is Tom de Kort de nieuwe ploegleider bij De Ceuster Bouwpunt. De 50-jarige gewezen veldrijder uit Kasterlee maakt hiermee zijn rentree op het hoogste niveau. Tom wordt begeleider van profwielrensters Laura Verdonschot, Jinse Peeters en Lotte Baele, die als speerpunten van het team deze winter weer het veld induiken. Samen met talentscout en jeugdcoach Ellen Van Loy zal hij tevens de talentvolle jeugd, U23 en de juniors van het doorstromingsteam De Ceuster Acrog van nabij volgen. De Kort, die zijn job als ploegleider combineert met zijn activiteiten als militair in Grobbendonk, is o.a. de ontdekker van Fleur Moors die afgelopen weekend nog derde werd op het BK op de weg. Met zijn visie, ervaring en kennis wil hij alle rensters van het team naar een hoger niveau brengen.
Tom de Kort keert terug als ploegleider in het veld bij De Ceuster Bouwpunt, het wielerteam van Laura Verdonschot, Jinse Peeters en Lotte Baele. Na succesvolle passages bij eerdere teams, waar hij o.a. huidig, drievoudig wereldkampioene veldrijden Fem Van Empel begeleidde, is de Kort klaar voor zijn nieuwe uitdaging. “Mijn voorgangers hebben mooi werk geleverd bij dit ambitieuze team dat verder wil groeien. Op basis van mijn ervaring die ik opbouwde tijdens mijn actieve carrière, maar ook aan de zijlijn, wil ik alle rensters ondersteunen en verder laten groeien in hun sportieve ambities. Ik kijk uit naar de hernieuwde samenwerking met Laura Verdonschot, die na een zware operatie keihard werkt aan haar terugkeer. Dit najaar wil Laura in het veldrijden weer meedraaien op het hoogste niveau, een uitdaging waarin we haar als team voluit steunen en begeleiden. Dat doen we ook voor Jinse Peeters, Lotte Baele en alle andere rensters van het doorstromingsteam. Nadat ze allen hun wegprogramma afgewerkt hebben, zullen we nog een crossstage inlassen vooraleer ze hun volle focus op het veld kunnen zetten. Naast de samenwerkingen met de rensters en de entourages, kijk ik ook uit naar de nieuwe doorstroomtalenten vanuit De Ceuster Acrog, het jongerenteam dat onder impuls van o.a. Ellen Van Loy knap werk verricht met de blik op de toekomst.”
Afgelopen weekend verlengde Jesse Vandenbulcke haar Belgischt titel bij de Elite 2 en pakte Jinse Peeters opnieuw het brons bij de clubteams. Naast het wegprogramma waar we Jesse uitspelen als speerpunt, ligt de focus van De Ceuster Bouwpunt op veldrijden. “In de wintermaanden is cyclocross naast voetbal de populairste sport. Eentje die een massa volk op de been en voor het scherm brengt. Met onze Belgische vrouwen hebben we de voorbije jaren al mooie dingen laten zien. De zilveren medaille van Laura Verdonschot op het afgelopen Belgisch kampioenschap veldrijden, net voor haar ingewikkelde operatie aan haar bekkenslagaders, is een mooi voorbeeld van het doorzettingsvermogen en het karakter van onze rensters. De komende jaren blijven we inzetten op nieuw talent, rensters van eigen bodem die we in het begin van hun carrière meteen maximaal ondersteunen. Het zou fijn zijn als de volgende Kopecky of Cant uit onze rangen komt. Met Tom de Kort hebben we de juiste man op de juiste plek als ploegleider. Tom weet perfect hoe het veldritwereldje in elkaar zit. Op een rustige, gepassioneerde manier begeleidt hij rensters en zorgt hij voor een dynamische teamsfeer. Zijn gedrevenheid, kennis en ervaring zijn een mooie inbreng, waardoor we ons langetermijnverhaal kunnen realiseren”, zeggen teamleiders Davy De Ceuster en Dirk Verbeeck.
Met een zilveren medaille op het BK beëindigde Laura Verdonschot het veldritseizoen veel vroeger dan verwacht. Eind vorige week ging de 28-jarige wielrenster van het De Ceuster Bouwpuntteam onder het mes in het OLV-ziekenhuis in Aalst voor een operatie aan haar dichtgeslibte bekkenslagaders. Een stevige ingreep die langer duurde dan voorzien. Ondertussen is Laura weer thuis en ligt ze tot eind februari plat. “Ik moet geduld oefenen en niets doen, iets wat voor mij niet evident is”, zegt Laura. “Ik ga iets later invoegen op de weg, maar het is wel de bedoeling dat ik tegen september klaar ben voor het nieuwe veldritseizoen. Dat is het hoofdoel waar we naartoe werken.” Tijdens haar platte rust ontdekte Laura het concept bingewatchen en kijkt ze komend weekend met gemengde gevoelens naar het WK veldrijden.
Heftig
“Er was voorzien dat de operatie twee uur zou duren, maar uiteindelijk zijn ze vier en half uur bezig geweest”, zegt Laura Verdonschot over de stevige ingreep die ze onderging aan haar beide bekkenslagaders. “De blessure links was erger dan verwacht. Normaal openen ze de ader en wordt het littekenweefsel eruit gelepeld, maar bij mij hebben ze er effectief een stuk moeten uithalen. De ingreep duurde dan ook langer. De chirurg had tegen mijn vrouw Kaat (Hannes) gezegd dat het heel straf was wat ik dit crosseizoen nog allemaal had geraliseerd met zo’n handicap. De problemen in mijn bekkenslagaders sluimeren blijkbaar al heel lang, wat de afgelopen jaren voor subtiele last zorgde tijdens het fietsen. De laatste maanden voelde ik het wel. De pijn werd te heftig waardoor een operatie onvermijdelijk was.”
Platliggen
Sinds begin van de week is Laura Verdonschot weer thuis. “Mijn rug en billen doen al pijn van het platliggen”, legt ze uit. “Ik kan voorzichtig door het huis wandelen, maar daar stopt het. Als ik aan tafel heb gegeten, ben ik blij dat ik weer in de zetel kan gaan liggen. Ik ben nog wat licht in mijn hoofd door het bloedverlies van de operatie. Vanmorgen had ik het gevoel dat ik ging flauw vallen.” Of de ingreep geslaagd is? “Goh, het is nog iets te vroeg om dat te zeggen, maar de specialisten zeggen dat het er goed uitziet. Binnen een maand moet ik weer op controle en krijgen we op de scans een beter beeld van de situatie. Tot 25 februari lig ik zo goed als plat. Daarna wordt het wandelen en langzaam rijden op de rollen. Eerst tien minuten, daarna vijftien. En zo altijd iets meer.”
Bingewatchen
Nu Laura Verdonschot niet kan fietsen, heeft ze tijd om te bingewatchen. “Op één dag heb ik het volledige seizoen van ‘Eigen Kweek’ er al doorgedraaid en ik heb er goed mee gelachen. Gelukkig is er dit weekend weer koers op tv met het wereldkampioenschap veldrijden. Het gevoel is dubbel als je weet dat ik vorig nog vijfde werd op dat WK en nu niet eens kan starten… Ik moest een datum prikken voor de operatie en heb gekozen om het WK dan niet mee te doen, zodat ik volop kan inzetten op het nieuwe crossseizoen deze zomer.” Wie zaterdag de nieuwe wereldkampioene wordt bij de dames elite in het veld? “Dit seizoen hebben we al veel verschillende winnaars gehad en is er niet één iemand die domineert of eruit springt. Het zou kunnen dat Fem Van Empel in de eerste ronde wegrijdt. Gezien haar knappe seizoen waarin ze bijna alle crossen heeft gereden, heeft Lucinda Brand bij mij een streepje voor. Bij de mannen is het tof dat Wout Van Aert op het laatste nippertje heeft toegezegd. Wie weet zorgt zijn aanwezigheid voor een spannend duel met topfavoriet Mathieu Van der Poel.”
Gemotiveerd
Nu de operatie achter de rug is en het herstel ingezet, kijkt Laura Verdonschot reikhalzend uit haar terugkeer als profrenster. “De eerste twee dagen kon ik niets doen. Ik lag in bed, zo slap als een vod. Mentaal heb ik de knop omgedraaid, ook al doet het pijn om straks te zakken op de UCI Wereldranking. Ik stond vierde, een plek waar ik twee jaar keihard voor heb gevochten. Samen met mijn team en ploegleider-trainer Camiel van den Bergh gaan we voor een terugkeer op het hoogste niveau. De laatste drie jaar hebben de resultaten aangetoond dat wij een topteam zijn. Ik wil ook mijn fans bedanken voor hun warme boodschappen en berichtjes. Ongelofelijk, maar we zitten bijna aan 20.000 volgers op Instagram. De laatste weken komen er alleen maar volgers bij. Ik wil ook de media bedanken die mij de kans gaven om mijn verhaal te doen. Het herstel gaat nog even duren, maar als het lukt, komen we sterker terug dan ooit!
Foto: House of Entertainment / De Ceuster Bouwpunt
Afgelopen weekend vond in Maasmechelen de laatste Belgische wedstrijd van de wereldbeker veldrijden plaats. Na de moddercross werd er in de vip-ruimte van het De Ceuster Bouwpunt-team een cheque van 4125 euro overhandigd aan Kids4Kids. Kids4Kids is een organisatie die kwetsbare jongeren een kans geeft om te sporten. “Met pronostieken en de verkoop van pins haalden we de voorbije maanden centen op tijdens vip-activiteiten van het team in o.a. Beringen, Antwerpen, Namen, het BK in Heusden-Zolder en vandaag in Maasmechelen”, legt Kris De Keersmaecker van Kids4Kids uit. “Ook op de fandag van Laura Verdonschot waren we aanwezig. Al die activiteiten hebben een mooi bedrag opgeleverd. Hiermee kunnen we de komende maanden jongeren steunen, maar ook organisaties zoals SOS Kinderdorpen en Hart Voor Limburg die zich voor hetzelfde inzetten. We zijn hier uiteraard heel dankbaar voor”, zegt De Keersmaecker.
“We zijn zelf ook verrast van de gulheid van de bezoekers van de cross de voorbije weken. Door hen kunnen we een mooi bedrag schenken aan de organisatie die jongeren met een financiële beperking alsnog de kans geeft om te sporten”, klinkt het bij De Ceuster Bouwpunt. “Ook met ons wielerteam investeren we in de jeugd en jongeren – een prima aanvulling dus. De Ceuster Acrog, ons opleidings- en doorstromingsteam is daar een mooi voorbeeld van. Ook het komende wielerseizoen ga je het logo van Kids4Kids terugvinden op onze wielertruitjes. Samen met de organisatie én onze rensters blijven we activiteiten ontwikkelen en ondersteunen waardoor we geld blijven inzamelen voor het goede doel”, klinkt het enthousiast bij de teamleiding van De Ceuster Bouwpunt.
Sinds ze bekendmaakte dat ze deze maand nog onder het mes moet voor een complexe operatie aan haar beide bekkenslagaders, was het voor de 28-jarige Laura Verdonschot een behoorlijk emotionele week. “Ik ben zonder verwachtingen naar Heusden-Zolder afgezakt. Op basis van de wedstrijden bij de junioren, maar ook door het licht dooien van de ondergrond, wist ik van in het begin dat het tempo hoog zou liggen. De eerste twee rondes heb ik met collega Alicia (Alica Franck) mee de koers gemaakt. Op een gegeven moment haakte Marion Norbert-Riberolle haar wagentje aan, nam ze over en nam op een gegeven moment afstand van mij en Julie (Julie Brouwers). De laatste twee rondes ben ik zo goed mogelijk blijven doorrijden. Op het einde lukte het om afstand te nemen van Julie en zo mijn tweede plek veilig te stellen. Het is inderdaad de derde keer dat ik tweede word op het Belgisch kampioenschap. Gezien de situatie, de verzuring en de nakende ingreep, kan ik alleen maar tevreden zijn. Uiteraard vind ik het jammer dat mijn seizoen in het veld nu al eindigt, maar wel goed dat ik er met deze prestatie nog kleur kon aan geven. Ik heb mezelf overtroffen met deze medaille. Zilver met een gouden randje? Ja, zo zou je het in mijn geval kunnen omschrijven, waarmee ik geen afbreuk wil doen aan de prestatie van Marion Norbert-Riberolle, de verdiende winnares.”
“Ik heb gereden voor wat ik waard was. De eerste twee ronden heb ik met Laura (Laura Verdonschot) mee de koers gemaakt. Ik had natuurlijk graag op het podium gestaan, maar op basis van het wedstrijdverloop kan ik me vinden in mijn 4de plek. Ik heb een meer dan degelijke wedstrijd gereden op een snel, technisch parcours. Mijn prestaties gaan in stijgende lijn, wat het beste laat verhopen voor de rest van het seizoen”, zei de 30-jarige Alicia Franck na afloop.
Een dringende operatie aan haar dichtgeslibde dijslagaders, vervolgens vier weken platte rust en een langdurig herstel. Dat is het harde verdict dat de 28-jarige wielrenster Laura Verdonschot van De Ceuster Bouwpunt vrijdagavond te horen kreeg op de terugweg van Koksijde, waar ze deelnam aan de Duinencross. De uitslag is ook het resultaat van de onderzoeken die ze de afgelopen weken liet uitvoeren. Aan het begin van de drukke kerstperiode gaf een moegestreden, leeggereden Verdonschot op in Zonhoven, waar ze het jaar voordien nog zesde werd. Laura werd afgelopen vrijdag in de Duinencross in Koksijde, ondanks de lichamelijke pijn en beperkingen, alsnog 10de. Met de goedkeuring van haar behandelende arts en het team, maar met gemengde gevoelens, neemt Laura komende zaterdag toch deel aan het BK veldrijden in Heusden-Zolder. Dat wordt meteen haar laatste wedstrijd van dit crossseizoen.
Opgelucht
Na 12 dagen inactiviteit, met vooral veel rust en nauwelijks training, keerde Laura Verdonschot afgelopen vrijdag terug in competitie met een 10de plek in de Duinencross (X20 Trofee) Koksijde: “Uiteraard was ik na afloop niet tevreden als je weet dat Zonhoven, Mol en Koksijde de typische zandcrossen zijn die mij goed liggen en waar ik de afgelopen jaren vaak de eerste landgenote was in de uitslag. Op de terugweg van zee kregen we onverwacht al een telefoontje uit het ziekenhuis van mijn behandelende arts. Die deelde ons mee dat ze mij zo snel mogelijk willen opereren aan mijn twee verstopte dijslagaders. De pijn die dit met zich meebrengt sluimert al een tijdje, maar is ondertussen zo heftig geworden dat opereren de enige optie is om het op te lossen, zeker als ik mijn carrière als topsporter wil verderzetten. Na dat telefoontje zijn we even aan de kant gaan staan, want één week voor het Belgisch kampioenschap veldrijden kwam zoiets keihard binnen. Ja, ik heb ondertussen al de nodige tranen gelaten. Anderzijds ben ik opgelucht dat we nu eindelijk weten wat er aan de hand is”, zegt Laura Verdonschot.
Einde seizoen
Ondanks de fysieke beperkingen en pijn, kan en mag Laura Verdonschot komende zaterdag deelnemen aan het Belgisch kampioenschap veldrijden in Heusden-Zolder. “Dat wordt voor Laura meteen haar laatste wedstrijd van het seizoen. Vervolgens gaat ze zo snel mogelijk onder het mes en begint aansluitend haar lange revalidatie. Met wat geluk kan ze richting juni weer competitief aansluiten op de weg, waardoor haar voorbereiding voor het komende crosseizoen niet in het gedrang komt”, zegt Laura’s ploegmanager-trainerCamiel van den Bergh.
“Sinds augustus reed ik al rond met een onrustig gevoel in mijn benen. Aanvankelijk gaf ik geen verdere aandacht aan de sluimerende pijn in mijn lichaam. Door verschillende posities aan te nemen op de fiets en andere kleinere aanpassingen, bleef de hinder beperkt. Naast mijn eerste overwinning in een wegkoers, won ik in het begin van het nieuwe veldritseizoenzeven keer. In oktober stond ik nog twee keer als derde op het podium in de Exact Crossen van Essen en Heerderstrand. In november won ik de internationale cyclocross van Rucphen voor de derde keer, maar vanaf Merksplas en Hamme, twee crossen waar ik twee keer 10de werd, ging het pijlsnel bergaf en werd de pijn in mijn benen steeds heftiger. Ook al draaide het vierkant, ik ben blijven koersen, omdat ik geen opgever ben. Tot Zonhoven, de wereldbekerwedstrijd waar ik altijd al een goede uitslag heb gereden. Na twee moeizame doortochten door de beruchte kuil, was het helemaal op. Ik was compleet leeg toen ik er afstapte. Dat was met veel tranen, omdat de benen niet meer mee wilden en de pijn te hevig was om door te rijden. In plaats van een goedgevulde kerstperiode werden het twaalf rustdagen met beperkte trainingen. In Koksijde, een cross waar ik vorig jaar nog vierde werd, hebben we geprobeerd om weer aansluiting te vinden. Ik miste mijn start, maar doorheen de wedstrijd ben ik er toch wat doorgekomen en heb ik gevochten voor mijn 10deplek. Met pijn, maar ondertussen weten we dat die dus komt door de problemen aan mijn beide dijslagaders. Door de verzuring die ontstaat, krijg ik problemen met de doorbloeding in mijn voeten, waardoor ik nog nauwelijks vooruit geraak op de fiets. Ja, dat is heftig (stilte). Vooral omdat het conditioneel goed zit. Net daarom rij ik zaterdag toch het Belgisch kampioenschap in Heusden-Zolder. Voor mezelf, maar ook voor het team en mijn talrijke supporters. De artsen gaven mij groen licht, maar meteen daarna moet ik wel onder het mes en eindigt mijn seizoen in het veld. Binnen mijn mogelijkheden ga ik er, net als in Koksijde, zaterdag een mooie wedstrijd van maken. Het besef dat ik momenteel niet de beste papieren heb om als eerste Sanne Cant op te volgen in de driekleur, kwam hard binnen. Uiteraard is dat doodjammer, zeker na mijn tweede plek van vorig jaar op het BK en de mooie strijd die ik er met Sanne uitvocht. Wie haar opvolgt? Goh, het wordt volgens mij een heel open wedstrijd, waardoor bijna iedereen die aan de startlijn staat zaterdag kans maakt op de overwinning. Het BK was één van de hoofddoelen voor mezelf, maar waar we met ons team ook keihard naar hebben toegewerkt. Net daarom wil ik er nog één keer staan dit seizoen om hen te steunen: mijn collega-rensters, maar ook de rensters van het De Ceuster Acrog opleidingsteam. Het wordt mijn laatste cross deze winter, maar uiteraard blijven we positief vooruitkijken naar de toekomst.”
Complex
“Laura haar getuigenis, maar ook wat ze de voorbije weken in het veld heeft laten zien, ondanks de sluimerende pijn, is groots”, zegt Camiel van den Berg die verdere toelichting geeft bij de complexe situatie. “Laura’s beide dijslagaders zijn verstopt, waardoor er verzuring ontstaat wanneer ze zich inspant. Als je de ernst en impact bekijkt op een schaal van 0 tot 100, dan zit Laura op 85%. Als Laura haar benen plooit, dan voelt ze na een kwartier tintelingen in haar voeten, waardoor ze bijna geen doorbloeding meer krijgt. Dit kan alleen maar verholpen worden door een vrij complexe operatie waarbij Laura haar aders worden doorgesneden en schoongemaakt. Er wordt ook een andere ader uit haar bovenbeen gehaald en die wordt er dan overheen geplaatst. Het herstel van zo’n ingreep valt mee, behalve wanneer ze door de buikspieren heen moeten, wat bij Laura het geval is en waardoor alles veel langer duurt. Dat wil zeggen een ziekenhuisopname van vier à zes dagen. Daarna staat ze voor vier tot zes weken platte rust. Ze mag niets dragen of optillen en zeker geen kracht zetten met haar buikspieren. Daarna kan ze zachtjes aan weer gaan fietsen. Drie maanden na haar ingreep kan ze dan proberen meer power te zetten. Als alles meezit, kan Laura in juni aansluiten bij het wegteam om deel te nemen aan wegwedstrijden. Als het lukt, is dat goed nieuws, want dat wil ook zeggen dat ze zich weer optimaal kan voorbereiden op het komende cross-seizoen. Als je weet dat ze sinds augustus al last heeft van deze sluimerende pijnen, dan zegt dat veel over Laura haar karakter en doorzettingsvermogen, en zijn de prestaties die ze tot nu toe al liet zien in de crossen eens zo groots. Het feit dat ze alsnog het BK wil rijden, zonder enige prestatiedruk, geeft aan hoe graag ze dit allemaal doet. Haar conditie op zich is goed. De artsen gaven haar groen licht om zaterdag te rijden. Voor het team is haar deelname ook een extra boost. Het typeert nogmaals haar strijdvaardigheid. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal worden het voor Laura Verdonschot na het BK pittige maanden. Dankzij o.a. de ondersteuning van het team en mental coach Hannelore Devos (MooveForward), vecht ze terug en hebben we er allemaal alle vertrouwen in dat ze sterker terugkomt.”
BK
De Ceuster Bouwpunt blikt alvast positief vooruit naar het komende BK. “Laura die ondanks haar fysieke beperkingen toch beslist om deel te nemen aan het BK, dwingt alleen maar respect af. Met Alicia Franck, Jinse Peeters en Lotte Baele hebben we nog drie rensters aan de startlijn. We willen graag op het BK-podium staan met onze rensters. Liefst in alle categorieën. Met de U23 en jeugd ligt hiervoor de sleutel bij De Ceuster Acrog. Bij de elites kan Laura op een superdag en met beperkte pijn misschien nog verrassen. Niet vergeten dat Alicia Franck twee jaar geleden nog als derde met een bronzen medaille op het BK-podium stond in Lokeren. In die wedstrijd viel Jinse Peeters er met een vierde plek net naast”, zegt Davy De Ceuster, mede-eigenaar van het gelijknamige bouwkranenbedrijf.
Na twaalf dagen inactiviteit maakte Laura Verdonschot opnieuw haar opwachting in het veldrijden. In de Duinencross (X20 Trofee) in Koksijde werd De Ceuster Bouwpunt-renster vanmiddag 10de. “Niet alleen voor het team, maar ook voor Laura was het een behoorlijk lastige kerstperiode. Een goeie Verdonschot rijdt in Mol en Loenhout mee voor de prijzen. Nu was het vooral rusten en beperkt trainen na haar opgave in Zonhoven. Daar was ze compleet leeg. Koksijde is een zandcross die Laura in normale omstandigheden goed ligt. Vorig jaar werd ze hier nog vierde, vandaag 10de. Het is duidelijk dat er meer aan de hand is. Hopelijk krijgen we daar in de loop van komende week meer duidelijkheid over zodat we, in overleg met Laura en het team, kunnen beslissen of ze het BK in Heusden-Zolder aanstaande zaterdag rijdt of niet. Ze is ingeschreven, maar het moet ook zinvol zijn. Door de afwezigheid van Sanne Cant, die zichzelf niet gaat opvolgen, wordt het BK een open wedstrijd. Met Alicia Franck, Jinse Peeters en Lotte Baele hebben we rensters die zullen meestrijden voor een podiumplek, want dat is nog steeds de ambitie van ons team”, zegt Laura’s ploegmanager-trainer Camiel van den Bergh.
Laura Verdonschot schreef gisteren de Internationale Cyclo-Cross in het Nederlandse Rucphen op haar naam. Het was al de derde keer dat de 27-jarige De Ceuster Bouwpunt-renster er als eerste over de meet kwam en de 7de veldrit die ze ondertussen won dit seizoen. Laura finishte met ruime voorsprong voor de Nederlandse Leonie Bentveld en Aniek Van Alphen, die respectievelijk tweede en derde werden. De top 10 werd vervolledigd met een knappe 8ste plek voor Acrog-renster Nette Coppens, een 9de voor Jinse Peeters en een 18de voor de herstellende Lotte Baele.
Laura Verdonschot: “Ik had verwacht dat het hier vandaag moeilijker zou zijn om van Leonie (Bentveld) te winnen, maar blijkbaar was ik toch de betere (lacht). Toen ik vrij vroeg in de wedstrijd wegreed van haar dacht ik: Laura, wat heb je nu gedaan? Eens vertrokken wist ik dat er geen weg meer terug was en heb ik vooral doorgereden. Rucphen is een snelle wedstrijd, maar de bochten waren goed. Ik heb hier in 2017 gewonnen en vorig jaar. Nu voor de derde keer. Op weg naar een record? Dat weet ik nog niet (lacht). Die carrousel is iets heel apart. Uniek voor het publiek, maar als renster moet je je goed focussen of je wordt mottig van al dat ronddraaien en je weet dan niet meer waar je uitkomt (lacht). Het is een goedgevuld weekend. Vandaag nemen we deel aan de X20 Trofee in Lokeren en daar zou ik ook graag goede benen hebben. Maandag ook, maar de Superprestige Niel is toch een ander type wedstrijd. Je hebt altijd een beetje decompressie na een kampioenschap – Laura werd vorig weekend nog knap 7de op het EK in Pontevedra – maar de verplaatsing en wedstrijd zijn verteerd. Veel tijd om terug te schakelen is er niet, want ik heb nog steeds honger naar een goed gevoel, waardoor ik moet blijven werken. Na Niel eindigt maandagavond mijn weekend met de beentjes onder tafel in mijn supporterscafé in Poederlee (Lille), waar ze een eetdag organiseren. Een tof, eigen initiatief van de supporters wat ik graag ondersteun.”
