Sven De Ridder en Brik Van Dyck … Het zijn twee pateekes van de bovenste plank. In een voor mij Dodentochtloos jaar pakken ze uit met een zomerkomedie De Scouts Forever, waar één van de hymnes van deze wandelmarathon bij uitstek als rode draad in de zaal wordt gespeeld. Meer bepaald: If I Could Walk (500 miles) van The Proclaimers. Elke keer wanneer ik dit liedje hoor, denk ik terug aan een busje met 3 Britten op een Bornemse Scheldedijk in het holst van de nacht. Zij hadden dit nummer in hun cd-speler op ‘repeat’ staan. Het gevoel van 10000 wandelaars dit refrein te horen zingen, vergeet ik nooit meer. Toen ik het liedje herhaaldelijk hoorde tijdens de voorstelling, flitste dit fragment meermaals door mijn hoofd.
Of Brik en Sven ooit Dodentocht-ambities hebben, betwijfel ik ten zeerste. Als oprechte schoenmakers moeten ze bij hun comedyleest blijven. Toch kennen beide heren degelijk hun Pappenheimers. Als eerste theatergezelschap in Vlaanderen pakken ze met ‘De Scouts Forever’ uit met een ware ‘Scoutskomedie’. Ideaal als zomervertier, voor mensen die ooit bij de jeugdbeweging hebben gezeten of het alleszins bij deze temperaturen een warm hart toedragen.
Het verhaal gaat over een groep oud-scouts, die 25 jaar na datum een reünieweekend in de Ardennen.Toenmalig leider Mon Beton is padvinder in hart en nieren gebleven, maar hoe is het de andere leden van de groep vergaan in al die jaren? Is Peggy nog altijd zo verlegen? En doet knappe Karen nog steeds alle mannenharten sneller slaan? Onze vrienden halen samen herinneringen op, maar al snel blijkt dat ze niet zomaar naar hun oude kampplaats werden gelokt. Een 25 jaar oud mysterie moet nu maar eens eindelijk opgelost geraken.
Een komedie zou geen komedie zijn als er geen verborgen laagje in het verhaal verscholen zit. Meer bepaald: vriendschap overwint zelfs de kwaadste stormen. Je voelt aan alles dat Sven De Ridder Company investeert in teambuilding tijdens het productieproces van een theaterstuk. Kobe, Leen, Sven, Brik, Joyce en Peter presenteren zich als één stevig geheel dat het komedievak tot in de puntjes beheerst. Vincere Insieme zou Patrick Lefevere in volle Tour De France-tijden van de daken schreeuwen. Als kijker in de zaal heb je zelf spijt dat je nooit bij deze bende Scouts hebt gezeten. Een kruising tussen De Gendarme van Saint-Tropez en Police Academy is niet ver weg.
Dus bij deze: ‘Om Te recenseren, recenseer’…
De Scouts Forever is leuk zomervertier, dat een must see is voor iedereen, die als een stralend glimlachend zonnetje doorheen juli en augustus wil stappen. Het warme weer is geen excuus om thuis te blijven. De airco in theater Elckerlyc werkt perfect. En je ziet met goedaardige Veldmuis een ‘sloef’, die je in geen honderd jaar meer op het podium hebt zien staan. Zeg dat het ‘minzame schrijverke’ het gezegd heeft.
PS: in Guido Gezelle-termen is een schrijverke nog altijd een waterkever.
Meer info over de ticketverkoop kan u ontdekken op :
https://www.elckerlyc.be/nl/programma/descoutsforever.htm
Foto: Jan Liekens
