We zijn bijna 1 april. Op mijn persoonlijke teller staan 2 Lotto Arena/Sportpaleisconcerten achter de rug. Concerten van wereldsterren. Eéntje was van de Schotse nachtegaal Emeli Sandé. Mijn muzikaal jaar heb ik in het Sportpaleis afgetrapt met het wereld- en ver daarbuiten fenomeen Drake.  Veel blingbling, drummende bassen, beats en vooral een show om u tegen te zeggen. Drake zou zelfs outta space volgers hebben. 8,5 miljard streamings .. Dat verdien je niet zo maar. Drake, Phone home …  Ik twijfel er geen seconde aan dat E.T. spontaan zijn mobieltje zou opnemen.

Daarom was mijn verbazing enorm groot toen ik in de Nederlandse media ontdekte dat Drake het wel heel erg bont maakte bij zijn aangekondigde passage(s) in de Ziggo Dome. De tel van het aantal verschoven concerten is niet meer bij te houden. De laatste keer stonden zijn fans al een uur in de zaal te wachten toen bleek dat het concert niet door ging.  Het was te wijten aan (bedorven) Sushi, niet waar.

Radio tamtam ging zijn gang. Insiders vertelden dat hij op zijn afterparty was verschenen. En toch …
De Nederlandse jongeren waren BOOS!. Een anti-Drake lobby wou toeslaan. De jongerenombudsman moest bemiddelen. En dat allemaal voor die éne portie (bedorven) sushi. Hoe zou Sergio Herman zich voelen? Zijn geboorteland staat op zijn kop voor een portie rauwe vis.

Viermaal is blijkbaar scheepsrecht. De sushi is verteerd. Het driedimensionale lichtspektakel heeft zijn werk gedaan. The Eagle of moet ik zeggen The Drake has landed. De Ziggo Dome heeft zijn feestje gehad. Zogezegd: na zijn zwaarste nacht ooit. En ik … ik ontdek nogmaals dat clichés er niet zomaar zijn. Ze omvatten waarheid. Ik ben blij dat ik hem in Antwerpen zag. Daar is de sushi van iets hoger gastronomisch niveau.