Dennis van Aarssen
Souvenirs – track by track
Feeling Good – Nina Simone/Michael Bubble
“Mijn grote inspiratie was Robbie Williams’ Swing When You’re Winning. Dat liveconcert in Royal Albert Hall is voor mij nog steeds één van de grootste dingen ooit. Toen ik dat had gezien wist ik; dit wil ik later doen. Via Robbie Williams op YouTube, kwam ik uit bij Michael Bublé live at Madison Square Garden. Hij opende daar met Feeling Good en ik kende dat liedje helemaal niet. Maar ik was gelijk verkocht. Jonge, frisse gast, die gewoon met verve dat liedje aan het zingen is. Alsof het zijn eigen liedje is. Dat probeer ik nu ook op mijn manier te doen. “
Can’t Take My Eyes Of You – Frankie Valli
“De lievelingsfilm van mijn broer was 10 Things I Hate About You. Heath Ledger zingt daarin dat liedje terwijl hij achternagezeten wordt door de beveiliging. Dat was mijn eerste kennismaking met dat liedje. Dit is gaaf, dit is mooi. Ik zing het tijdens mijn concerten. Op TikTok en Instagram reageren mensen heel goed op dat liedje. Om wat het nu teweegbrengt als ik het live zing, dacht ik, dit moeten we gewoon op het album zetten.”
Souvenirs – Dennis van Aarssen original
“Eigenlijk een beetje geïnspireerd op Robbie Williams – Swing When You’re Winning, waarop ook één eigen liedje van hem staat: I Will Talk and Hollywood Will Listen. Een liedje dat totaal niet op dat album past eigenlijk. Ik vertelde René van Mierlo, met wie ik liedjes schrijf, over mijn project. En over mijn missie; ‘keep the great crooners alive’. Het verhaal over mijn muzikale souvenirs die ik in mijn leven heb opgepikt en nu dus bundel op een album. Dat verhaal is dus het verhaal van dit eigen liedje. Het hoort er gewoon bij. Sterker nog; dit moest de titeltrack worden, want Souvenirs is precies het verhaal van dit album.”
Don’t Stop The Music – Rihanna/Jamie Cullum
“Jamie Cullum, ook een grote held, heeft dat liedje van Rihanna zich helemaal eigen gemaakt. Hij bewijst dat als een liedje goed is, het ook in een uitgeklede versie werkt. Dus ook als je puur naar de tekst gaat luisteren en het helemaal terugbrengt naar de basis. Ik vind het zo gaaf om te zien dat je een bestaand liedje naar een totaal andere plek kunt brengen. Het is eigenlijk een ander origineel.”
Something Stupid – Frank Sinatra/Robbie Williams
“Robbie Williams zong dat met Nicole Kidman destijds. Ik denk dat ik zeven jaar was en we in de auto naar Spanje reden en dat album Swing When You’re Winning grijs draaiden. En dat dit het liedje is wat we het meest gedraaid hebben. Het is een van mijn favoriete tracks van dat album. Ik wil daar dan vervolgens voor Souvenirs wel mijn eigen twist aangeven. Ik heb aan mijn arrangeur een meer uptempo, wat meer swingende variant gevraagd zodat we het op mijn manier toch ook weer een nieuw liedje maken. Live werkt dit nummer zo ontzettend goed. Dit is een versie die niemand anders nog zo gedaan heeft. Het is een eerbetoon aan Frank Sinatra en aan Robbie Williams. Dus voor mij ook weer een van de liedjes die niet mocht ontbreken. “
One For My Baby – Frank Sinatra.
“Terug naar de basis. Een zanger en een pianist die samen een liedje maken. Zo ontzettend mooi hoe dat geschreven is, hoe dat gespeeld wordt. Het is een van mijn favoriete liedjes om live te spelen omdat het zo puur en zo mooi is. In mijn eerste tour vroeg ik mensen altijd hun ogen dicht te doen en zich in te beelden dat ze in New York in een kroeg waren en dat hun hart net gebroken was. Dan komt het nog veel harder binnen.”
Everybody Loves Somebody – Dean Martin
“Dean Martin is niet per se een heel groot zanger, veel meer een entertainer. Geen lange, harde uithalen, geen bijzondere dingen, maar allemaal heel klein, intiem, vooral heel charmant, laid-back en nonchalant. Op YouTube staat een concert dat ik wel honderd keer gezien heb en dat afgesloten wordt met een uptempo versie van Everybody Loves Somebody. Dit blijkt dus gewoon keihard te kunnen swingen. En omdat die uptempo versie er verder niet is, dacht ik, dan maak ik ‘m wel. Het is een van mijn favoriete tracks van het album geworden.”
I Can’t Help Falling In Love – Elvis Presley
“Dit was ook een track die op TikTok echt door het dak ging. Miljoenen views. Ik heb hem ook wel eens gedaan met een groot amateurorkest en dat arrangement was groots. Grootser dan elke live-uitvoering die ik ken van Elvis zelf. In eerste instantie wilde ik het ook zo op mijn plaat hebben. Een grote uitvoering met knallende blazers, grote apotheose. Maar de arrangeur zei, vind je het goed als ik hem heel klein maak? Dus het nummer is uiteindelijk heel klein en zo ontzettend mooi geworden.”
Accentuate The Positive – Bing Crosby/Johnny Mercer/Aretha Franklin
“Ik denk voor velen de minst bekende track op het album. Deze muzikale souvenir heb ik opgepikt bij mijn favoriete videogame Fallout. Het speelt in een post-apocalyptische wereld, na een nucleaire oorlog. Het verhaal is dus dat er ergens in de jaren 50, 60 de bommen zijn gevallen. En 200 jaar later is de muziek die overgebleven is, uit de jaren 40, 50, 60. Dus je kan die wereld ontdekken en daarbij de radio aanzetten. Dan hoor je prachtige liedjes van de Inkspots, Johnny Mercer, Bing Crosby, Andrew Sisters, Ella Fitzgerald, Frank Sinatra en Dean Martin. Al mijn grote helden. Een van de liedjes is Accentuate The Positive in de uitvoering van Bing Crosby. Ik vind het zo’n gaaf liedje, ook omdat de boodschap super positief is.”
Watermelon Sugar – Harry Styles
“Geen crooner maar wel een absolute wereldster. Er is wel een parallel tussen Robbie Williams en Harry Styles. Komt ook uit een boyband en solo succesvoller dan de boyband. Dit is ook een liedje dat zich live ontwikkeld heeft. Voor de clubs wilde ik een liedje dat goed in een bigband-jasje zou passen en waarmee we het dak eraf zouden kunnen blazen. She Can Make The Rain Go, een origineel liedje van mijzelf, zit eigenlijk op hetzelfde akkoordenschema op precies hetzelfde tempo als Watermelon Sugar. Dus we hebben toen in die clubtour die twee liedjes aan elkaar gelast en dat werkte super goed. Het is een gaaf liedje, dat ook in de bigband uitvoering mega goed werkt.”
My Way – Frank Sinatra
“Ik zing het al jaren live. Vroeger ook al. Kwamen mensen naar me toe en zeiden, dit hoor jij niet te zingen, je bent veel te jong. En soms zeggen mensen dat nog steeds. Als je 60 bent moet je terugkomen, dan mag je het zingen. De eerste zin is: ‘and now the the end is near’, is in mijn geval natuurlijk nog niet van toepassing. Ik ben nu 31 en als ik 60 jaar ben is die tekst relevanter. Daarom heb ik het altijd gezongen vanuit het perspectief van mijn vader. Dit was het enige liedje waarmee ik het allemaal af kon sluiten. Niet alleen als een ode aan mijn vader maar ook aan de allergrootste crooner, wat mij betreft de grootste artiest allertijden, Frank Sinatra.”
Foto: Jorn Baarns