De Mol is een … vrouwenzaak

Pfff, je ne sais plus of ‘Ik zit met een Davey-ei’. Deze woorden zouden spontaan uit mijn mond floepen na het bekijken van de meest recente uitzending van de mol. Eén ding is zeker. Statistisch gezien kan ik het met 66,6 % zeggen. De vijfde editie van De Mol is een vrouwenzaak. Annelies en Eline hebben zich geplaatst voor de finale. Ze vertoeven in het gezelschap van Jeroom-look-a-like (hetzij met iets meer tattoos) Davey. Fanatiekeling Robin kreeg de ondankbare eer om vlak voor de eindmeet het spel te verlaten. Magda Ral, de enige vrouwelijke mol, uit de televisiegeschiedenis krijgt binnenkort een opvolgster als bekendste saboteur van medialand.

Mijn vermoedens richten zich meer en meer op politie-inspecteur Eline. Samen met Annelies lijkt ze wel een Siamese tweeling in het spel. Vanaf de eerste proef werden ze keurig aan elkaar gekoppeld en lijken ze onafscheidelijk. Remember: het opvallende West-Vlaanderenantwoord uit de eerste aflevering vanuit Elines hoek. Annelies stond er bij en keek er naar. Had de leerkracht godsdienst de inspecteur dan al betrapt op een ‘gij zult niet liegen en bedriegen’-momentje? Elines hartslag van 119 in rust doen vragen rijzen over de fysieke paraatheid van de politie-inspecteur. Zeker omdat nu blijkt dat Eline voetbal speelt, vlot kan touwtjespringen, bovendien nog eens monitor is en kortom gezegd: een vrij sportief leven leidt. De medische wereld staat voor een raadsel … en ik ook.

Televisiemakers kunnen beelden vlotjes manipuleren. Het lijkt me dus zeker geen Woestijnvis-stijl om de bal zo overduidelijk richting Annelies te werpen. De ietwat verstrooide leerkracht Godsdienst, die niets kan onthouden en niets kan zien zonder bril. Mij lijkt dit de perfecte dekmantel voor het mollenwerk van Eline te verbergen. Maar ach, mollen graven graag tunnels. En ook daar kunnen de vrouwen uit het Mollenhuis mij keurig ingeduwd hebben. Want ondanks mijn tunnelvisie blijven alle meisjes aan de macht, niet waar …

De Mol uit mijn studententijd

Driewerf helaas ten huize Liekens na de Mol-aflevering van vorige maandag. Ik kan er niet buiten. De beruchte tunnelvisie had me de voorbije weken te fel in de greep. Mijn gedoodverfde Mol: professor Hans moest het spel verlaten. Naar eigen zeggen in de kranten was hij een te naïeve speler.

En tussen ons gezegd en gezwegen. Ik snapte zijn uitleg niet goed. Tijdens de ‘shooting’proef was ik er nog honderd procent van overtuigd dat Hans de saboteur van het spel was. Hij bleef zo verdacht lang zitten met zijn vriendin om toch niet de volledig pot geld te winnen. De ultieme mollenstreek van de man onderaan de polls …

En wat nu …. Ik mag nu helemaal van het begin terug alles bekijken. Het zal toch niet waar zijn dat het Davey is … De Mol afkomstig uit Onze-Lieve-Vrouw-Waver. Voor mij is hij als het ware een halve dorpsgenoot. En ook ik heb een Wavers verleden. Zeven jaar lang heb ik daar mijn secundair onderwijs gevolgd. Nooit maar ook nooit had ik verwacht dat Waverse grond Mollengrond zou zijn.

Maar mijn neefje en mijn nichtjes hebben me op Davey’s spoor gezet. Zij verdachten hem van seconde één. En dat had met hun lessen notenleer te maken. “We hebben daar geleerd over de b-mol. En we zien Davey voortdurend met een pet met de letter b op rondlopen.” Tja, daar stond ik dan met mijn mond vol tanden. Ik had zelfs nog niet eens aan deze hint gedacht. Misschien had ik toch maar beter moeten opletten tijdens de lessen notenleer in mijn studententijd. Of sloeg de mol toen al toe?