Eerlijk is eerlijk. De theatershow #nu van Claudia de Breij recenseren was voor mij wellicht de gemakkelijkste opdracht van het jaar. De reden is heel simpel. Het was de tweede keer dat ik deze show van deze Nederlandse topcabaretière zag. Anderhalf jaar gebleven verbleef ik een weekendje in Amsterdam. Daar zag haar aan het werk in het Delamar Theater met identiek dezelfde show. En toch …
Tijdens haar Antwerpse passage bleek #nu net dat tikkeltje anders te zijn. Dat bleek al heel snel duidelijk. Want nu ze een keertje in ons Belgenland kwam, wou ik het spektakel niet missen. De te Nederlandse stukken voor een Oranje-publiek werden geskipt. In het begin van de show verraste ze vriend en vijand met haar versie van ‘Marieke’ van Jacques Brel. Voor een op en top Utrechtse komt ze heel goed weg met Frans. Net zoals ze vlijmscherp en afgetraind op het podium staat, beheerst ze haar vak tot in de puntjes. Ze liet niets aan het toeval over om haar Frans te perfectioneren. Want zeg nu zelf … ieder van ons kent wel degelijk de clichés van een sympathieke Noorderbuur, die Frans spreekt. Hoedanook kwam de show een pak gebalder, steviger en verrassender over dan de Nederlandse versie, die ik in Amsterdam zag.
Voor de rest is er weinig nieuws onder zon. De show #nu staat als een huis. Een avondje de Breij blijft nog altijd topentertainment met een maatschappelijk kritisch kantje erin. Dan kon zelfs de minzame grijsaard naast mij aan de lijve ondervinden. Hij kwam, hij zag en hij was overtuigd. Want je moet deze vrouw heus geen smoelen leren trekken. Dat bewijst ze keer op in Nederland. Zelfs tot 2x toe met een felgesmaakte oudejaarsconference. Weet je … in plaats van #nu of #takethemoment …. zouden we beter de #hashtag #graagmeerinbelgium lanceren. Het wordt verdomd tijd.
Gezien op 31/1/2020 in Antwerpse Arenbergschouwburg