They believe they can fly

Prehistorische taferelen tijdens de wedstrijd Kangoeroes Basket Mechelen – Telenet Giants Antwerp. Met een eindscore van 42-99 staken de Giants de Kangoeroes stevig in hun zak. Met zulke eindscore is het niet eenvoudig om als ‘blogger’ een tekstje te maken van een wedstrijd, die veel weg had van éénrichtingsverkeer. En toch … tijdens de rust viel mijn alziend oog iets op. Tijdens de opwarming van de Giants bleek één speler zeer geboeid te zijn door de muziek, die werd afgespeeld aan de Winketkaai. Victor Sanders was tussen het shooten door duchtig aan het meezingen met de R. Kelly’s-monsterhit I believe I can fly. I believe I can fly heeft wat weg van de allures waarmee de Giants door de competitie aan het denderen zijn. De poleposition hebben ze quasi zeker beet, het ultieme thuisvoordeel gaat naar Antwerpen … en wie weet wat er nog allemaal zal volgen. They believe they can fly, they believe they can touch the sky. Mij allemaal om het even. Nu nog eventjes met de voetjes op de grond blijven, mannen. Bij een landstitel mag achteraf van mij alles. Maar één ding staat nu al buiten kijf: Ja, er was al een Schoepen Troef bij de Giants. Maar nu staat ook The Voice of The Giants op. Zijn naam: Victor Sanders. Geen vlucht voorwaarts kan daar nog iets aan veranderen.

Foto: Serch Carrière Images

Expeditie Kangoeroe

Wat is dit toch een spannend slot van de reguliere basketbalcompetitie. Het is zo klaar als pompwater. Telenet Giants Antwerp gaat het slotweekend in met 1 gewonnen wedstrijd meer dan hun tegenstanders van FIlou Oostende. Voor Antwerpen staat een back-to-back tegen de regionale buren van Kangoeroes Mechelen op het programma. Voor Filou Oostende wachten les ‘Buskiers’ van Mons-Hainaut. Wanneer de Giants twee keer winnen, is het duidelijk. Dan hebben zij het ultieme thuisvoordeel in de playoffs. Bij een verlies is het bang nagel bijten wat de vrienden uit Oostende doen. Bij ex-aequo is de kustploeg namelijk in het voordeel. Eén ding lijkt nu al buiten kijf. Expeditie Kangoeroe was nooit eerder zo belangrijk in de Belgische basketbalgeschiedenis. Strijden in de Winketkaai. Schoner kan het ‘rekening houden met het verleden’ van de Telenet Giants Antwerp toch niet zijn. Zeker … tijdens een zware week met maar liefst zes wedstrijden erin.

Foto: Serch Carrière Images

In het Wiel van de Giro

VTM NIEUWS en VTM-wieleranalist Merijn Casteleyn brengen vanaf zaterdag 11 mei drie weken lang het dagelijks magazine ‘In het Wiel van de Giro’, een verslag van de Ronde van Italië, in de volksmond beter bekend als de Giro. De Giro is een meerdaagse wielerwedstrijd in en rond Italië. Het magazine zal ook te bekijken zijn via hln.be als vtmnieuws.be. Heel de ronde door zitten wielerliefhebbers op de verschillende kanalen goed voor alle verslagen, nieuwtjes en analyses van de wielerklassieker.

Merijn Casteleyn is de wielerverslaggever ter plaatse en reist de komende drie weken mee met de Ronde van Italië. Hij brengt elke dag om 18.45 in een programma van 15 minuten bij CAZ de hoogtepunten van de rit. Naast een ruim verslag over de gereden etappe krijgen de kijkers ook de eerste reacties en interviews van de renners. De uitzending over de eerste etappe wordt een aparte special en zal uitzonderlijk worden uitgezonden om 20.50.

VTM-wieleranalist Merijn Casteleyn: “Bedoeling is om kort op de bal te spelen. We willen sportliefhebbers en mensen die van hun werk komen snel op de hoogte brengen van wat er die dag is gebeurd in de koers. We zijn er ook op de rustdagen.

Naast het dagelijks programma bij CAZ slaat VTM NIEUWS dus ook een nieuwe weg in door het online aanbieden van sport, een volgende stap om kijkers zo goed en zo snel mogelijk op de hoogte te houden.

In het Wiel van de Giro
vanaf zaterdag 11 mei tot en met zaterdag 1 juni om 18.45
bij CAZ, op hln.be en vtmnieuws.be

Foto: VTM

 

Final Four: de balans

’t Is gebeurd. In een nokvol Sportpaleis zijn de Telenet Giants Antwerp op een fraaie derde plaats geëindigd in de Final Four. Een stevige prestatie. Zeker wetende dat er nooit eerder een Belgische ploeg zo ver doorstootte op het Europese niveau. Vrijdagavond was Tenerife een maatje te sterk. Zondag werd de maat genomen van de Duitse Bambergers. Ze vielen letterlijk door de mand in Final Four-land. Moraal van het verhaal: Met een bronzen plak keerden de Antwerpse reuzen tevreden terug naar huis.

En toch … zijn er enkele bemerkingen, die je niet over het hoofd mag zien. Ik wil hoegenaamd mijn lof voor de Telenet Giants Antwerp niet onder stoelen of banken steken. Doe het maar wat Moors en zijn kornuiten hebben geflikt! Ze lieten heel Vlaanderen kennismaken met een sport, die ondanks een aanwezigheid van 2x 17000 mensen in het Sportpaleis  niet wordt erkend in ons Belgenlandje. De Giants hebben het Belgische basketbal op de kaart gezet. Zowel organisatorisch als spelgewijs. Alleen maakt één zwaluw de lente nog niet. De kloof met de Italiaanse en Spaanse competities is nog steeds aanwezig. Dat werd vrijdag jammer genoeg duidelijk op het parket tegen Tenerife. Maar je moet geen oude koeien uit de gracht halen.

Na de beker en de bronzen plak op Europees niveau is nu het belangrijkste de race naar het opperste kroontje in België. Kunnen ze Oostende na 2 eeuwen dominantie eindelijk van de troon stoten? Het zou een stiefmoederlijke competitie zoals de Belgische hoedanook wat extra kleur geven.

Toekomstgericht is het alleen te hopen dat de Giants hun plekje aan de Belgische top hebben bemachtigd. In de betere dagbladen wordt al duchtig gespeculeerd over het vertrek van vier spelers en de coach Roel Moors. Kiezen ze eieren voor hun geld en opteren ze voor de vlucht naar het buitenland of opteren ze voor de bevestiging in eigen land? Want na een boerenjaar zoals dit … moet de bevestiging volgen. Pas dan mag men de naam GIANT-esk in het vet noteren.

Foto: Serch Carrière Images

 

 

The Final Four, The Little Rubit en de zegen van San Miguel

De Final Four van de Champions League in het Antwerpse Sportpaleis. Het is en blijft een uniek gegeven. Zeker omdat het voor de eerste keer is sinds de koeien kunnen loeien en de meisjes korte rokjes dragen dat een Belgische basketbalploeg zo ver is doorgestoten naar de apotheose van een Europees clubtoernooi. Bamberg, Tenerife en Bologna waren de grote challengers. Telenet Giants Antwerp leek de ultieme underdog te zijn.

De kogel is nu door de kerk. Met de finale Bologna – Tenerife krijgen we zondagavond een zuiders geladen duel voor de cup met de grote oren. Eerlijk is eerlijk. Het is driedubbel verdiend dat deze Italiaanse ploeg en de ploeg van Gillet om de ultieme eer en glorie strijden.

De analyse over de halve finales is kort en krachtig. De kans is bijzonder groot dat we nog 40 jaar mogen wachten om hierop een vervolg krijgen. Tonnen respect voor hetgeen de Telenet Giants Antwerp hebben gerealiseerd. Het blijft een huzarenstukje in het land der blinden. Hoe is het mogelijk dat zelfs drie competitiewedstrijden van de Belgische basketbalcompetitie op hetzelfde moment als de apotheose van één van de grootste Europese competities kunnen gespeeld worden? Wake up, Belgische basketbalbond. Tegen de enorm lepe Spanjaarden van Tenerife werd duidelijk waar het ‘angeltje’ zat. Coach Txus van Tenerife had Roel Moors zijn werk grondig geanalyseerd. De Antwerpse sterren Lee en Bako werden compleet geneutraliseerd. Daar hadden de Antwerpse reusjes geen antwoord op. Bako en Lee waren een schim van zichzelf. Een vraag, die verschillende Giants zich mogen stellen: Zijn ze nu al klaar voor de stap naar het buitenland of zouden ze nog beter een jaartje rijpen in Giantsland. Want in de Lotto Arena speelt er een ploeg met heel veel capaciteiten en groeipotentieel. Het DNA van Ajax met de grinta van Malinwa staat synoniem voor het herontdekte DNA van de Giants. Alleen dreigt de leegloop na dit Champions League-avontuur. Begint alles voor de Giants terug opnieuw na dit seizoen? Het doembeeld duikt steeds feller op.

Het voorprogramma tussen Bologna en Bamberg was een maat voor niets. Vanuit Duitse hoek was het zelfs een halve finale Champions League-onwaardig. Hoe hebben zij in hemelsnaam Athene eruit gespeeld. Het spel op het terrein was om te huilen. Naast mij zat er een uit de kluiten gewassen Duits trommelaartje. Hij kon het niet beter omschrijven dan in het vijfhonderdvoud ‘Scheisse’ te roepen en tussendoor proefde hij duchtig van zijn pils. Samen met mijn pa heb ik wellicht de Duitse televisie gehaald met 2 groene oorstopjes in mijn oren. Zo heldhaftig ging hij te keer. De Fashion Polizei zal geniepig glimlachen, wanneer ze ons op beeld zagen.

Tijdens de wedstrijd Bologna-Bamberg werd je meer afgeleid door de show die vlak voor onze neus afspeelde. Een vrouw met een shirt aan van speler Augustine Rubit stal met een enorm levendig zoontje de show. Qua amusementswaarde was het 100x beter dan hetgeen er zich tijdens de eerste match op het terrein afspeelde. Als deze dame Mevrouw Rubit was, is zij voor mij nu al de WAG van de Final Four. The Little Rubit is ongetwijfeld de Bamberg-ster in 2035.

Een pronostiekje voor de finale: Dos Cervezas Por Favor en E Viva Espana zal de bovenhand halen. Met de ultieme zegen van Tenerife-speler San Miguel.
Een Giants Bolognese zit er helaas niet in.

Bezoekje gebracht op 3/5/2019

Foto: Serch Carrière Images

#wegaanmetznallen

In heel mijn leven bezocht ik 1 keer in het Koning Boudewijnstadion een voetbalwedstrijd. Ik geloof dat het ergens een duel uit grootmoederstijd zijn tussen België en Mexico. Nu ik een prille veertiger ben, was het mijn beurt om hier een verlengstuk aan te breien. Eéntje is geentje zeggen ze wel eens. Met veel plezier ging ik op het feest van de Arbeid zonder sombrero naar Brussel toe voor het bekertreffen tussen AA Gent (alias de Buffalo’s) en KV Mechelen.

De rit naar de Heizelvlakte werd er ééntje met trein en metro. De toon werd in het station van Mechelen meteen gezet. Heel wat fans kozen voor de treinverbinding naar onze hoofdstad. Omdat ik wel wat hou van de nodige symboliek (zeker in Propere Handen-tijden) , kocht ik een ticketje eerste klasse. De conducteur had er wel zijn pleziertje in toen hij al de Kakkers op de trein zag. Opmerkingen zoals ‘Eerste klasse voor Mechelen: risky business. Maar ach, het is een feestdag voor iets’ weerklonken langs alle kanten.

Ook de weergoden zagen het zitten. Een stralend lentezonnetje priemde boven het Koning Boudewijnstadion tijdens de wedstrijd. Vanop mijn plek moest ik als een Buffalo met de hand boven mijn wenkbrauwen de match volgen. Zo fel brandde de zon boven onze hoofdstad. Ik vergeleek mezelf met een Buffalo, die op uitkijk stond om de sqaw van zijn leven tegen het lijf te lopen. Een sqaw heb ik niet gezien. Het was vooral een kale superman, met geel en rode strepen op zijn gezicht en dito cape, die 90 minuten lang de hekken van het stadion pijnigde. Voetbal, emotie. Voetbal, een feest. En dat werd het ook voor Malinwa. Het kopje van German Mera bleek nogmaals van staal en beton te zijn. 1-2 werd de einduitslag. Een volksfeest brak los. Een uniek gebeuren … Ik heb bekerhelden gezien, mijnheer.

En ik … Ik keerde tevreden naar huis terug. Met een glimlach toch achter mijn oren en mijn ticketje eerste klasse (voor de trein) op zak. Toen ik thuis arriveerde, zette ik een cd’tje met een symfonie van Wagner op. Het kan de komende weken wel eens van pas komen.

Bekerfinale Gent-KV Mechelen 1-2 : bekeken op 1 mei 2019 in het Koning Boudewijnstadion

Foto: Bart Liekens

M-Factor

Roel Moors schreeuwt het van de daken. De Telenet Giants Antwerp dreigen door een overvolle agenda als een uitgebluste citroen aan de playoffs te beginnen. Dat uitte zich ook in twee nipte nederlagen met 1 punt tegen rechtstreekse concurrenten zoals Oostende en Charleroi. Weg autoritair eerste .. en ga zo maar verder. De competitie begint weer van vooraf aan. Wat doe je dan als spelers? Eerlijk … ik denk dat ze zondag gewoon naar het wielrennen hebben gekeken.  Gewoon om hun hoofd lekker vrij te maken. En het werkte inspirerend. Hun comeback op het parket was er ééntje zoals Vanderpoel het deed op Limburgse wegen.

Eerlijk is eerlijk. Ik had wel trek in een leuk partijtje basketbal op Paasmaandag. Na de eerste twintig minuten durfde ik er geen 5 euro meer op verwedden dat het nog goed zou komen. De eerste helft was er ééntje om al wenend terug naar huis te gaan. 31-33 in het verlies. Op sociale media postte ik de veelzeggende woorden: ‘Dit loopt niet goed’. Maar zoals MVP het zondag deed, schoten de Giants ook wakker in de tweede helft. Ze gingen erop en erover. De rust zelve Hans Vanwijn, The Beast Yoeri Schoepen en het triumviraat Tate-Dudzinski en showmaker Ismael Bako lieten de plumpudding in Charleroi helemaal in elkaar zakken en vraten hun tegenstander tot de laatste korrel op. Verrijzen op Paasmaandag. Ach, het zal wel de tijd van het jaar zijn. Of spreken we nu in andere termen sinds Vanderpoel op de fiets rijdt. Wel … dan schrijf ik met plezier in deze blog neer : ‘De M-factor van The Giants’ is bij deze een feit. 83-61 eindresultaat. Do I need to say more?

Foto: Serch Carrière Images