De Giants versus de Kangoeroes. Op papier wekt een regelrecht Antwerps derby met bijzondere hoge verwachtingen voor de Night of the Giants editie 2026. Niets was minder waar. Met een monsterscore van 81-40 verzopen de Kangoeroes uit de Dijlestad in het diepe water van de Schelde. Ondergetekende heeft een kloppend hart voor de Antwerpse reusjes. Maar door omstandigheden volgde hij vijf jaar lang geen wedstrijd van hen ive. 30 januari 2026 werd een blij weerzien met de Antwerpse Giants. Maar wat viel hem op? Zijn er dingen veranderd of niet? De lessen uit de Circus Daily Night of The Giants editie 2026.
1) Night of the Giants : propaganda voor het basketbal
Met een AFAS Dôme als locatie is de Circus Daily Night of the Giants al sinds jaar en dag de plaats waar de drukst bijgewoonde wedstrijd in het basketbal op Belgische bodem in het basketbal wordt gespeeld. Met initiatieven die ook op andere plekken in het leven op kleinschaliger level navolging krijgen, probeert men het publiek warm te maken voor deze sport. Want in een land waar koning voetbal en koning wielrennen nog steeds regeren, is het niet altijd even gemakkelijk om toeschouwers naar een zaalsport te krijgen. Met een affiche als Antwerpen – Mechelen leek het op papier een match op het scherpst van de snee te zijn. Zeker na het boerenseizoen van Mechelen voor vorig jaar. Waar bij dergelijke matchen het mes tussen de tanden moet steken, werd het een walk-over zoals men zelden had gezien. Mechelen stond er bij en keek er naar. Was dit een feesteditie van de Night of the Giants zoals in sommige media werd geopperd? Neen, er zijn al straffere edities geweest in het Sportpaleis. Voor een grand cru editie miste deze Night of the Giants spankracht. Het mocht dan wel letterlijk de Night of the Giants zijn. Maar met enkel richting basketbal zie je niets. Wat de mensen zagen, was eerder en zelden geziene masterclass: Hoe speel je homogeen en modern basketbal. Ongetwijfeld met slechts één doel in het achterhoofd: hoe haal je eindelijk die felbegeerde titel naar Antwerpen.?
2) De Antwerpse Mourinho
Waar de Giants vorig jaar nog een zwalpend schip bleken in de competitie, is het tij helemaal gekeerd. Aan alles op het veld zie je de hand van de Antwerpse Mourinho langs de zijlijn: Roel Moors en zijn vaste compagnon de route Christophe Beghin. Waar je in het verleden nog sterren had als Paris Lee, Gavin Ware en onze vriend Tate, krijg je nu een homogener blok te zien. Gebaseerd op een stevige basis ervaren Belgen, wat jonkies en enkele Amerikanen. Echte opvallende sterren zijn er niet. Homogeniteit is het codewoord van deze Giants. De echte ster lijkt aan de zijlijn te staan in de persoon van Roel Moors, die kalmer dan ooit lijkt. Gaat zelden door de knieën en verbaal niet in discussie zoals hij vroeger deed met zijn Oostende vriend Dario. Een vos mag dan wel zijn haren verliezen, maar niet zijn streken. Deze Roel Moors lijkt ouder , wijzer , maar zeker niet grijzer.. Want eens om het de knikkers begint te draaien in de competitie, zou het wel eens de hand van de meester zijn die het laken naar zich toe trekt.
3) Night of the Giants – een werkend recept
De Night of the Giants is een recept dat al jaar en dag zijn degelijkheid bewijst. Telkens weer lokt het méér dan 10000 bezoekers naar het Sportpaleis. Toch moet men waakzaam blijven. Door coronatijden en het economisch klimaat is het publiek veranderd. In de evenementiële sector willen de mensen waar voor hun geld krijgen. En in de huidige tijden is het in ons landje niet eenvoudig om dit aan de man te brengen. Soms is het helemaal niet fout om groots te zijn in een beproefde kleiner recept dan klein te zijn in een groots recept. De basis van deze nacht moet hetzelfde blijven, zodat de mond-tot-mond reclame voor een gezellig avondje basket zijn werk kan doen. Maar te veel veranderen aan de basis van toen is niet nodig.
Foto: Bart Liekens