Romane Maes: ‘Mijn papa, mijn held’

Eén van de meest oprechte en aangrijpende verhalen uit het Miss België-deelnemersveld komt dit jaar ongetwijfeld van de 19-jarige Tubeekse Romane Maes. Een verhaal dat elke weg naar een Miss België-kroon ruimschoots overstijgt. ‘Mijn papa had al drie jaar te kampen met een ongeneeslijke ziekte. Hij is ondertussen gestorven. Maar omdat ik hem een mooi laatste souvenir wou schenken, heb ik me ingeschreven voor Miss België. Hij was een grote liefhebber van alles wat Belgisch is. Als eerbetoon aan hem, heb ik mij ingeschreven. Hij heeft dit nog geweten. Persoonlijk had ik nooit verwacht dat ik zou geselecteerd worden uit meer dan duizend meisjes. Je moet weten dat ik zelfs niet had gereageerd op hun mails. Tot het comité me zelf belde en heel mijn avontuur startte. We hebben de voorbije jaren in een negatieve spiraal geleefd door de ziekte van mijn papa. Door die crown card te behalen, kwam er toch een positieve noot in ons leven.’

Brandweerman
Romane praat vol lof over haar papa. ‘Hij was lange tijd brandweerman. En wij hebben nog altijd contact met de ex-collega’s van mijn papa. Het zijn onze beste vrienden. Toen ik een klein meisje was, ging ik elke zaterdag en woensdagnamiddag na school naar de kazerne. Ze speelden met mij en ik was een beetje hun mascotte. Mijn broer en ik hebben zelfs nog 2 brandweerhelmen van hem. Ik heb de oudere gekregen. Hij de nieuwe. Toen ik  een klein meisje was, sliep ik zelfs in het t-shirt van de brandweer. De brandweer zijn gewoon deel van onze familie geworden. Zelfs toen mijn papa ziek werd, zijn ze ons door dik en dun blijven steunen. Zoiets vergeten doe ik niet zo snel.’

Romane brandweervrouw
En toch zette Romane zelf niet de stap naar het brandweerkorps. ‘Ik denk dat ik mentaal te gevoelig ben om brandweervrouw te zijn. Hij heeft mensen levend verbrand zien worden. Niet evident om daarmee om te springen. Brandweerman zijn is veel méér dan een simpele job. Daar moet je mentaal stevig voor in je schoenen staan. Ik heb een eindeloos respect voor iedereen, die brandweerman is. Je zag het aan mijn papa. Ze gaven hem na het verdict nog maar zes maanden. Hij is nog meer dan drie jaar bij ons gebleven. Zo een sterke man was hij. Geloof me: mijn papa is echt mijn grootste held. Voor eeuwig en altijd.’

Foto: Collectie Romane Maes

Geef een reactie