Het theaterseizoen 2024-2025 brengt voor het Mechelse theater arsenaal een nieuw artistiek leider. Ruud Gielens volgt Willy Thomas op en zal samen met Sarah Eisa het huis in de toekomst leiden. Een gesprek over en een blik naar de toekomst van het Mechelse theaterhuis. ‘Mijn voorganger Willy Thomas ken ik al heel lang. “Samen hebben we acht jaar lang in de KVS gewerkt”, vertelt Ruud bij aanvang van het gesprek. “Omdat we elkaar redelijk goed kennen, voelen onze gesprekken heel organisch aan. Je mag niet vergeten dat in het verhaal rond de opvolging van Willy het de medewerkers zijn van theater arsenaal zelf, die mij hebben gekozen. Dat was een vrij intensief proces. Maar omdat ik de mensen hier al ken, voelt het voor mij niet aan dat ik hier alles moet veranderen. Mijn blik is vooral toekomstgericht. Ik wil vooral ontdekken hoe we op een goede manier kunnen samenwerken om de boel draaiende te houden. Ik snap wel waarom ze bij mij uitkwamen. Het is een plek, die ik als Mechelaar van vroeger ken. Als jonge Ruud keek ik naar deze plek op. Ik was altijd van oordeel dat het fantastisch zou zijn om daar ooit de boel te mogen leiden. Nu ik artistiek leider ben, is de cirkel rond en komt alles samen.’

Talentontwikkeling
Als nieuw artistiek leider moet Ruud zijn professionele bezigheden anders indelen.  “Een dag telt inderdaad vierentwintig uur. Ik was het als regisseur gewoon om heel veel stukken te maken en vaak in het buitenland te vertoeven. Nu verandert mijn rol. Ik zal minder zelf ontwikkelen en vooral de stap zetten om meer mogelijk te maken voor anderen. Daar ben ik klaar voor. Dat wordt een persoonlijke zoektocht voor mezelf.  De jongerenwerking van een theater is een punt waar ik zeker wil op inzetten. Voor mij is dit de ziel van een theater. Theater voor en door jongeren is gewoon de toekomst. Met een goede talentontwikkeling verzeker je ook de toekomst. Ook publieksmatig geloof ik dat er een heel groot gat is in Mechelen. DE MAAN doet fantastisch werk. Alleen zie je een leegte opduiken bij de tieners publieksmatig.  Daar moeten we met onze lokale partners over durven nadenken. Wanneer je jongeren binnenkrijgt, kunnen ze langer blijven. Wij hebben ons eigen café  arsenaal. Onze man Jef organiseert daar regelmatig concerten. Dan zit het daar meestal stampvol. Op korte tijd is die plek uitgegroeid tot een concertzaal.. Een theaterzaal moet anno 2024 multifunctioneel zijn. De mensen, die je via een fuif of concert binnen krijgt, komen misschien later een keer terug om een voorstelling te bezoeken.’

Een wereld vol verandering
De wereld is diverser dan ooit. En dat valt ook Ruud op. “Wanneer ik in een theaterzaal zit, kijk ik zeker rondom mij”, gaat Ruud verder. “Een stad als Mechelen is voortdurend in beweging en verandering. Dat kan je niet meer terugdraaien. Wij moeten als theater en theatermakers mee zijn. Revolutionair zijn in de evolutie. Het mag niet alleen de blanke middenklasse zijn, die naar je zaal komt. Wanneer ik mijn kind ophaal aan de schoolpoort, zie ik een ongelooflijke mix van culturen. Als maker moet je oog hebben voor hetgeen er allemaal gebeurt in de wereld.  Dat moet zich in je publiekswerving weerspiegelen. Onder leiding van Willy Thomas en Sarah Eisa is op dat vlak heel veel ingezet. Deze weg bewandelen wij met onze publiekswervers gewoon verder. Een gemakkelijke weg is dat niet. Rome is niet op één dag gebouwd. Dat was een werk van lange adem. De drempel naar het theater toe moet kleiner worden, zonder daarvoor de ziel van je huis te verloochenen.”

Lokale verankering
Theater arsenaal zet zich al geruime tijd in op de lokale verankering van het theaterhuis. “Dat blijft belangrijker dan ooit. Enerzijds willen we de repertoirestukken van LAZARUS verder uitbouwen en grote tournees aanboren. Aan de andere kant willen we ook het stadstheater in een omgeving als Mechelen uitbouwen. Daar richten we ons zowel op de nieuwe Mechelaar als de mensen, die hier al langer wonen. Niets is mooier om een connectie te maken tussen het theater en de historische plekken, die Mechelen rijk is. Het DNA van theater arsenaal is grotendeels gevormd. Maar door de jaren heen is het toch anders geworden. Als ik met ervaren rotten zoals Tuur De Weert of Jaak Van Assche spreek, voel ik ook de eigenaarschap van de speler. Ik geloof heel hard in de autonomie van de speler. Hoe beter je de repertoirestukken en de band met je omgeving kan samenbrengen, hoe mooier het resultaat wordt.’  

Foto:

Soloportret: Danny Willems

Artistieke leiding: Hans maakt een foto