Theaterreview: Charlie Brown (’t Groen Gras)

’t Groen Gras is een theatergezelschap dat met Charlie Brown hun tweede productie op de planken brengt. Want wie kent er Charlie Brown en zijn vriendjes Linus, Schroeder, Lucy, Sally en Snoopy niet?

CHARLIE BROWN vertelt het verhaal van een doodgewone dag uit het doodgewone leven van een doodgewoon jongetje. Van de mistige, voorzichtige maar veelbelovende ochtend tot de confronterende en uiteindelijk alles alweer relativerende avond. Met veel hoogtes, maar – helaas – al net zo veel laagtes. Met wild, uitbundig optimisme maar ook afgrijselijke, adembeklemmende wanhoop. Met kleine liefdeskriebeltjes maar ook verterende gevoelens van haat en wraakzucht.
Met dromerige verlangens en dan toch telkens weer het deksel op de neus. Kortom, het leven zoals het is. Het leven van Charlie Brown en zijn vriendjes, Linus, Schroeder, Lucy, Sally… en o ja…Snoopy, je weet wel, die rare hond met zijn multiple personality syndroom… die is natuurlijk ook van de partij

De productie Charlie Brown, the musical is ééntje met een hoge moeilijkheidsgraad.  Zowel voor een acteur op het podium als voor een recensent in de zaal. Neen ,het lijkt me geen evidentie om Charlie Brown in één, twee, drie te spelen. Gewoon omdat het een atypische musicalvoorstelling is. Er bestaat geen van A tot Z-uitgeschreven verhaal. Je kijkt wel naar een aaneenrijging van sketches gecombineerd met liedjes, zoals we het persoontje Charlie Brown uit de verhaaltjes kennen. En toch … lijkt het me voor een acteur wel degelijk brood en spelen te zijn. Want wie had er vroeger op zolder geen verkleedkoffer staan waar er genoeg materiaal in zat om op zondagnamiddag ettelijke toneeltjes te spelen.

Het acteer- en zangwerk van Mark Tijsmans en zijn ‘gang’ bestaande uit: Wout Verstappen, Reuben De Boel, Jeroen Logghe, Sarah Kefi en Phaedra Segers is van uitstekend niveau. Voor iemand, die verwacht om naar een mainstream musical te kijken, blijft deze voorstelling ‘eventjes wennen’. Veel heeft ook te maken met de vrij hoge instapdrempel van het eerste luik van Charlie Brown, the musical. Je wordt onbevangen in een Charlie Brown-bad gesmeten en het is niet altijd evident om te volgen. Na de koffiebreak is het tweede luik veel compacter, snediger en vlotter. Dat voel je als toeschouwer in de zaal vrij snel.

Mark Tijsmans heerst als verteller op het podium en zal als ‘Snoopy’ zelden zo vaak op een podium gelegen hebben als nu. Maar toch … zal hij het me niet kwalijk nemen als ik de absolute revelatie van deze voorstelling Phaedra Segers mag noemen. Met een ongekend ‘kinderlijk’ en vooral ‘aanstekelijk’ enthousiasme tovert ze als Sally Brown een smile op mijn gezicht van hier tot Tokio. Ach, waarom kon ik geen vlieg zijn ten huize Segers enkele jaren geleden. Mama en Papa Segers hadden wellicht hun handen vol  met zo’n aanstekelijk zonnetje in huis.

’t Gras mag dan niet altijd groener zijn aan de overkant. Met Charlie Brown heeft ’t Groen Gras de lat voor zichzelf verduiveld hoog gelegd. Akkoord … het geheel had voor de pauze bij momenten snediger , compacter en vlotter in elkaar gestoken mogen worden . Maar de jonge leeuwen van ’t Groen Gras and friends laten hun klauwen en hun tanden zien in een niet evidente musicalproductie. Voor alleen al voor het getoonde lef moet je jonge talenten gewoon een schouderklopje geven en dit met het volste respect ondersteunen. Go on, boys and girls.

 

Bekeken op 4/10/2019 in de Rode Zaal van het Fakkeltheater

Foto: Jan Liekens