Laura Verdonschot gaat na het Belgisch Kampioenschap Veldrijden onder het mes


Een dringende operatie aan haar dichtgeslibde dijslagaders, vervolgens vier weken platte rust en een langdurig herstel. Dat is het harde verdict dat de 28-jarige wielrenster Laura Verdonschot van De Ceuster Bouwpunt vrijdagavond te horen kreeg op de terugweg van Koksijde, waar ze deelnam aan de Duinencross. De uitslag is ook het resultaat van de onderzoeken die ze de afgelopen weken liet uitvoeren. Aan het begin van de drukke kerstperiode gaf een moegestreden, leeggereden Verdonschot op in Zonhoven, waar ze het jaar voordien nog zesde werd. Laura werd afgelopen vrijdag in de Duinencross in Koksijde, ondanks de lichamelijke pijn en beperkingen, alsnog 10de. Met de goedkeuring van haar behandelende arts en het team, maar met gemengde gevoelens, neemt Laura komende zaterdag toch deel aan het BK veldrijden in Heusden-Zolder. Dat wordt meteen haar laatste wedstrijd van dit crossseizoen. 

Opgelucht

Na 12 dagen inactiviteit, met vooral veel rust en nauwelijks training, keerde Laura Verdonschot afgelopen vrijdag terug in competitie met een 10de plek in de Duinencross (X20 Trofee) Koksijde: “Uiteraard was ik na afloop niet tevreden als je weet dat Zonhoven, Mol en Koksijde de typische zandcrossen zijn die mij goed liggen en waar ik de afgelopen jaren vaak de eerste landgenote was in de uitslag. Op de terugweg van zee kregen we onverwacht al een telefoontje uit het ziekenhuis van mijn behandelende arts. Die deelde ons mee dat ze mij zo snel mogelijk willen opereren aan mijn twee verstopte dijslagaders. De pijn die dit met zich meebrengt sluimert al een tijdje, maar is ondertussen zo heftig geworden dat opereren de enige optie is om het op te lossen, zeker als ik mijn carrière als topsporter wil verderzetten. Na dat telefoontje zijn we even aan de kant gaan staan, want één week voor het Belgisch kampioenschap veldrijden kwam zoiets keihard binnen. Ja, ik heb ondertussen al de nodige tranen gelaten. Anderzijds ben ik opgelucht dat we nu eindelijk weten wat er aan de hand is”, zegt Laura Verdonschot

Einde seizoen

Ondanks de fysieke beperkingen en pijn, kan en mag Laura Verdonschot komende zaterdag deelnemen aan het Belgisch kampioenschap veldrijden in Heusden-Zolder. “Dat wordt voor Laura meteen haar laatste wedstrijd van het seizoen. Vervolgens gaat ze zo snel mogelijk onder het mes en begint aansluitend haar lange revalidatie. Met wat geluk kan ze richting juni weer competitief aansluiten op de weg, waardoor haar voorbereiding voor het komende crosseizoen niet in het gedrang komt”, zegt Laura’s ploegmanager-trainer Camiel van den Bergh

Sinds augustus reed ik al rond met een onrustig gevoel in mijn benen. Aanvankelijk gaf ik geen verdere aandacht aan de sluimerende pijn in mijn lichaam. Door verschillende posities aan te nemen op de fiets en andere kleinere aanpassingen, bleef de hinder beperkt. Naast mijn eerste overwinning in een wegkoers, won ik in het begin van het nieuwe veldritseizoen zeven keer. In oktober stond ik nog twee keer als derde op het podium in de Exact Crossen van Essen en Heerderstrand. In november won ik de internationale cyclocross van Rucphen voor de derde keer, maar vanaf Merksplas en Hamme, twee crossen waar ik twee keer 10de werd, ging het pijlsnel bergaf en werd de pijn in mijn benen steeds heftiger. Ook al draaide het vierkant, ik ben blijven koersen, omdat ik geen opgever ben. Tot Zonhoven, de wereldbekerwedstrijd waar ik altijd al een goede uitslag heb gereden. Na twee moeizame doortochten door de beruchte kuil, was het helemaal op. Ik was compleet leeg toen ik er afstapte. Dat was met veel tranen, omdat de benen niet meer mee wilden en de pijn te hevig was om door te rijden. In plaats van een goedgevulde kerstperiode werden het twaalf rustdagen met beperkte trainingen. In Koksijde, een cross waar ik vorig jaar nog vierde werd, hebben we geprobeerd om weer aansluiting te vinden. Ik miste mijn start, maar doorheen de wedstrijd ben ik er toch wat doorgekomen en heb ik gevochten voor mijn 10deplek. Met pijn, maar ondertussen weten we dat die dus komt door de problemen aan mijn beide dijslagaders. Door de verzuring die ontstaat, krijg ik problemen met de doorbloeding in mijn voeten, waardoor ik nog nauwelijks vooruit geraak op de fiets. Ja, dat is heftig (stilte). Vooral omdat het conditioneel goed zit. Net daarom rij ik zaterdag toch het Belgisch kampioenschap in Heusden-Zolder. Voor mezelf, maar ook voor het team en mijn talrijke supporters. De artsen gaven mij groen licht, maar meteen daarna moet ik wel onder het mes en eindigt mijn seizoen in het veld. Binnen mijn mogelijkheden ga ik er, net als in Koksijde, zaterdag een mooie wedstrijd van maken. Het besef dat ik momenteel niet de beste papieren heb om als eerste Sanne Cant op te volgen in de driekleur, kwam hard binnen. Uiteraard is dat doodjammer, zeker na mijn tweede plek van vorig jaar op het BK en de mooie strijd die ik er met Sanne uitvocht. Wie haar opvolgt? Goh, het wordt volgens mij een heel open wedstrijd, waardoor bijna iedereen die aan de startlijn staat zaterdag kans maakt op de overwinning. Het BK was één van de hoofddoelen voor mezelf, maar waar we met ons team ook keihard naar hebben toegewerkt. Net daarom wil ik er nog één keer staan dit seizoen om hen te steunen: mijn collega-rensters, maar ook de rensters van het De Ceuster Acrog opleidingsteam. Het wordt mijn laatste cross deze winter, maar uiteraard blijven we positief vooruitkijken naar de toekomst.” 

Complex

Laura haar getuigenis, maar ook wat ze de voorbije weken in het veld heeft laten zien, ondanks de sluimerende pijn, is groots”, zegt Camiel van den Berg die verdere toelichting geeft bij de complexe situatie. “Laura’s beide dijslagaders zijn verstopt, waardoor er verzuring ontstaat wanneer ze zich inspant. Als je de ernst en impact bekijkt op een schaal van 0 tot 100, dan zit Laura op 85%. Als Laura haar benen plooit, dan voelt ze na een kwartier tintelingen in haar voeten, waardoor ze bijna geen doorbloeding meer krijgt. Dit kan alleen maar verholpen worden door een vrij complexe operatie waarbij Laura haar aders worden doorgesneden en schoongemaakt. Er wordt ook een andere ader uit haar bovenbeen gehaald en die wordt er dan overheen geplaatst. Het herstel van zo’n ingreep valt mee, behalve wanneer ze door de buikspieren heen moeten, wat bij Laura het geval is en waardoor alles veel langer duurt. Dat wil zeggen een ziekenhuisopname van vier à zes dagen. Daarna staat ze voor vier tot zes weken platte rust. Ze mag niets dragen of optillen en zeker geen kracht zetten met haar buikspieren. Daarna kan ze zachtjes aan weer gaan fietsen. Drie maanden na haar ingreep kan ze dan proberen meer power te zetten. Als alles meezit, kan Laura in juni aansluiten bij het wegteam om deel te nemen aan wegwedstrijden. Als het lukt, is dat goed nieuws, want dat wil ook zeggen dat ze zich weer optimaal kan voorbereiden op het komende cross-seizoen. Als je weet dat ze sinds augustus al last heeft van deze sluimerende pijnen, dan zegt dat veel over Laura haar karakter en doorzettingsvermogen, en zijn de prestaties die ze tot nu toe al liet zien in de crossen eens zo groots. Het feit dat ze alsnog het BK wil rijden, zonder enige prestatiedruk, geeft aan hoe graag ze dit allemaal doet. Haar conditie op zich is goed. De artsen gaven haar groen licht om zaterdag te rijden. Voor het team is haar deelname ook een extra boost. Het typeert nogmaals haar strijdvaardigheid. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal worden het voor Laura Verdonschot na het BK pittige maanden. Dankzij o.a. de ondersteuning van het team en mental coach Hannelore Devos (MooveForward), vecht ze terug en hebben we er allemaal alle vertrouwen in dat ze sterker terugkomt.” 

BK

De Ceuster Bouwpunt blikt alvast positief vooruit naar het komende BK. “Laura die ondanks haar fysieke beperkingen toch beslist om deel te nemen aan het BK, dwingt alleen maar respect af. Met Alicia FranckJinse Peeters en Lotte Baele hebben we nog drie rensters aan de startlijn. We willen graag op het BK-podium staan met onze rensters. Liefst in alle categorieën. Met de U23 en jeugd ligt hiervoor de sleutel bij De Ceuster Acrog. Bij de elites kan Laura op een superdag en met beperkte pijn misschien nog verrassen. Niet vergeten dat Alicia Franck twee jaar geleden nog als derde met een bronzen medaille op het BK-podium stond in Lokeren. In die wedstrijd viel Jinse Peeters er met een vierde plek net naast”, zegt Davy De Ceuster, mede-eigenaar van het gelijknamige bouwkranenbedrijf. 

Foto: Ymke Dirikx

 

Twijfels over deelname Laura Verdonschot aan Belgisch Kampioenschap Veldrijden

Na twaalf dagen inactiviteit maakte Laura Verdonschot opnieuw haar opwachting in het veldrijden. In de Duinencross (X20 Trofee) in Koksijde werd De Ceuster Bouwpunt-renster vanmiddag 10de. “Niet alleen voor het team, maar ook voor Laura was het een behoorlijk lastige kerstperiode. Een goeie Verdonschot rijdt in Mol en Loenhout mee voor de prijzen. Nu was het vooral rusten en beperkt trainen na haar opgave in Zonhoven. Daar was ze compleet leeg. Koksijde is een zandcross die Laura in normale omstandigheden goed ligt. Vorig jaar werd ze hier nog vierde, vandaag 10de. Het is duidelijk dat er meer aan de hand is. Hopelijk krijgen we daar in de loop van komende week meer duidelijkheid over zodat we, in overleg met Laura en het team, kunnen beslissen of ze het BK in Heusden-Zolder aanstaande zaterdag rijdt of niet. Ze is ingeschreven, maar het moet ook zinvol zijn. Door de afwezigheid van Sanne Cant, die zichzelf niet gaat opvolgen, wordt het BK een open wedstrijd. Met Alicia FranckJinse Peeters en Lotte Baele hebben we rensters die zullen meestrijden voor een podiumplek, want dat is nog steeds de ambitie van ons team”, zegt Laura’s ploegmanager-trainer Camiel van den Bergh. 

Foto: Ymke Dirikx

Jesse Vandenbulcke combineert deze winter beachraces met veldrijden


In overleg met coach Camiel van den Bergh neemt de 28-jarige Belgische Kampioene wielrennen (Elite2) Jesse Vandenbulcke deze winter deel aan enkele beachraces, waaronder het Belgisch Kampioenschap dat dit weekend plaatsvindt in Bredene. De dag nadien staat de renster uit Gentbrugge van het De Ceuster Bouwpunt-team aan de startlijn in de Superprestige Mol. Loenhout, Gullegem en het BK veldrijden in Heusden-Zolder staan ook op het programma. “Zowel op het strand, maar ook in het veld gaan we alles uit de kast halen voor een goed resultaat. In de cyclocross is dat niet mijn hoofddoel, maar wel een goede voorbereiding voor het komende wegseizoen. Het typeert ook de warme sfeer in ons team. In de zomer rijden de dames voor mij en in de winter doen we dat omgekeerd. Ik hoop wel dat het resultaat wat meevalt, zodat ze mij dat komende zomer niet moeten doorsteken,” zegt Jesse lachend. 

Beachracen 

Pakt Jesse Vandenbulcke komend weekend ook de driekleur op het Belgisch Kampioenschap beachracen in Bredene? “Na mijn derde plek van vorig jaar mikken we opnieuw op het podium,” zegt ze enthousiast. “Beachraces zijn gemengd. Je start met 350 à 400 deelnemers in een wedstrijd van anderhalf uur. Mijn eerste wedstrijd was twee weken geleden in De Panne, waar ik bij de vrouwen nog tweede werd nadat mijn ketting er onderweg vier keer afging. In functie van het BK en de komende wedstrijden hebben we dat al aangepakt met een schifter (changering).” 

Veldrijden 

Naast het beachracen gaat Jesse Vandenbulcke ook opnieuw veldrijden. “In het crosseizoen 2021-2022 heb ik deelgenomen aan een zestal wedstrijden, waaronder de Parkcross, de Azencross en de Superprestige in Heusden-Zolder. In functie van het nieuwe wegseizoen vond ploegmanager-trainer Camiel van den Bergh het een goede optie en voorbereiding om dit seizoen opnieuw deel te nemen aan enkele wedstrijden. Na een zware trainingsweek is dat, samen met de beachraces, een mooie aanvulling om eens goed diep te gaan en verder te werken aan mijn techniek. Ik rij bij een crossteam waar de collega-rensters in de zomermaanden voor mij rijden, dus met veel plezier doe ik het omgekeerde.” 

Heusden-Zolder

Wie Jesse Vandenbulcke deze winter in het De Ceuster-Acrog shirt wil zien rondrijden (ze heeft een clublicentie), kan daarvoor terecht in Mol, LoenhoutGullegem en het Belgisch Kampioenschap in Heusden-Zolder: “Ik had gezworen om nooit meer te rijden in Zolder (lacht), maar nu liggen de kaarten anders en heb ik de steun van het team. Zodra je aan de start staat, haal je alles uit de kast voor een goed resultaat. Dat laatste is niet mijn hoofddoel, maar de wedstrijden in de wintermaanden zijn wel een goede voorbereiding voor mijn komend wegseizoen. Ik wou minder trainen in Spanje, meer thuis zijn en dan zijn dit de ideale mogelijkheden om eens diep te gaan (lacht). Met die 80%-regel wil ik vooral de wedstrijden uitrijden.

Fabian 

Jesse krijgt de komende weken ook steun van haar man Giovanni en hun zoontje Fabian, die tegenwoordig sterk presteert op de fiets: “Klopt. Bij de LRC (de recreatiebond in Oost- en West-Vlaanderen) heeft hij al wat cyclocrosswedstrijden gereden. Ik schrik hoe snel die gasten weg zijn met de techniek. Ik ben daar wel een beetje jaloers op (lacht). De mama supportert dan langs de zijlijn wanneer hij in het bos training krijgt van Dirk Onghena, die dat overigens super goed doet met die kleine gasten. Het is ook tof om met Fabian samen te trainen. Volgend jaar wordt hij acht en hij is nu vooral zot van BMX. Prima, want hij kan later nog veranderen en kiezen voor de weg of het veld. Het mooie is dat hij zelf heeft gekozen om te gaan fietsen en dat het niet iets is wat van ons komt of wat wij pushen. Wij zien hem vooral genieten en dat is fijn”, zegt Jesse Vandenbulcke.

Foto: Hendrik Biegs

 

Jinse Peeters is Molse Sportvrouw van het Jaar

Een jaar lang mag de 25-jarige Molse wielrenster Jinse Peeters van het Belgische De Ceuster Bouwpunt-team rondrijden met de titel ‘Molse Sportvrouw van het jaar’. Afgelopen week werd ze samen met nog een rist individuele kampioenen en kampioensploegen gehuldigd tijdens het lokale sportgala in haar thuisbasis. Jinse, die momenteel 29ste op de UCI Wereldranking staat, krijgt de prijs o.a. voor haar zilveren plek op het BK Wielrennen bij de Elite 2 en haar zesde plek op het afgelopen Belgisch kampioenschap veldrijden. 

In oktober won Jinse nog drie keer in Zweden en stond ze er twee keer als tweede op het podium. Ondertussen zoekt Jinse al een tijdje naar haar oude vorm. “De Wereldbekerwedstrijden in Antwerpen en Dublin waren niet goed. Ondertussen zijn we met het team op stage geweest in Calpe, waar we ons in goede weersomstandigheden verder hebben kunnen voorbereiden op de drukke kerstperiode die er dadelijk aankomt. Jammer dat we in het Italiaanse Cabras letterlijk werden weggeblazen en de wedstrijd, een zandcross, begrijpelijk werd afgelast. 

Zondag is er een nieuwe kans, want dan rij ik de Wereldbekerwedstrijd in Namen. Een zware koers, maar normaal wel eentje die mij ligt”, zegt Jinse Peeters. Met sterke prestaties wil de Molse opnieuw schitteren op het Belgisch kampioenschap en een selectie afdwingen voor het Wereldkampioenschap. Ook de Superprestigecross die op 23 december op en rond het Molse Zilvermeer wordt gereden, staat met stip genoteerd. “Een thuiscross waar ik als ‘Molse Sportvrouw van het jaar’ ga voor een knappe prestatie. Dat is de wedstrijd waar er altijd het hardste voor mij wordt gesupporterd (lacht). Als Molse ben ik inderdaad heel fier en dankbaar met de mooie onderscheiding en de erkenning. Zoiets doet enorm deugd en is een mooie aanmoediging.” 

Foto: Gemeente Mol

Toby Alderweireld en vrouw Shani op bezoek bij Christmas Comeback


Hoog bezoek op de Rode Loper van Christmas Comeback van Sven De Ridder Company. Antwerp-coryfee Toby Alderweireld zakte met zijn vrouw Shani naar het Fakkeltheater af. De man, die Antwerp naar de landstitel schoot kwam bezoek bij één van de meest bekende Antwerpse acteurs van het moment. En dit alles in de schaduw van de kathedraal, die op Toby’s arm prijkt. Antwerpser dan dit kan het helemaal niet meer.

Foto: Bart Liekens

Het Belgium Waterski Showteam start crowdfunding campagne

Het Belgische team vertegenwoordigt sinds 2011 ons land op het wereldkampioenschap showskiën, een spectaculaire sport die talent, teamwork en discipline combineert. Ondanks beperkte middelen wist het team in 2022 de derde plaats te bemachtigen, een primeur in de Belgische geschiedenis. Nu dromen ze van een nieuwe podiumplek, maar daar is steun voor nodig.

Waarom crowdfunding?
Omdat showskiën geen olympische sport is, ontvangen de atleten slechts minimale steun. De teamleden dragen bijna alle kosten zelf, van intensieve trainingen tot internationale reizen. De reis naar Australië brengt nog grotere uitdagingen met zich mee:

Transport van materiaal: ski’s, decor (staging) en andere benodigdheden moeten per container worden vervoerd.
Reiskosten: vliegtickets en verblijf voor het hele team.
Extra kosten: brandstof, voeding en andere noodzakelijke uitgaven.De campagne is opgebouwd rond een symbolisch idee: €1 = 1 kilometer. Met 16.522 kilometer te overbruggen, hoopt het team genoeg geld in te zamelen om hun droom werkelijkheid te maken.

Steun een uniek Belgisch verhaal
“Onze sport is prachtig, maar vraagt enorme opofferingen,” zegt Lieselotte Gilis, showdirector van het Belgian Waterski Showteam. “Iedereen in ons team combineert intensieve trainingen met school of werk. We strijden tegen landen met professionele skiërs en grote budgetten, maar onze passie en inzet zijn grenzeloos. We hebben de steun van België nodig om deze uitdaging aan te gaan.”

Hoe helpen?
De crowdfundingcampagne “The Road to Down Under – 16.522 km” is te vinden op steunactie.be. Elke donatie brengt het team dichter bij Australië én dichter bij een nieuwe podiumplek. De link naar deze crowdfunding: https://steunactie.be/actie/the-road-to-down-under-16-522km-help-the-belgium-waterski-showteam/-42962

Over het Belgian Waterski Showteam
Het Belgian Waterski Showteam neemt sinds 2011 deel aan het wereldkampioenschap showskiën. In 2022 behaalde het team een historische bronzen medaille, en een van hun vrouwelijke leden werd uitgeroepen tot MVP van de wereld. Showdirectors Lieselotte Gilis en Jordi Dom leiden een gepassioneerde groep atleten die België trots maken op het wereldtoneel.

Foto: Belgian Waterski Showteam

Jinse Peeters kleurt voor een veldrit


Voor haar mentale gezondheid werken Jinse Peeters en het De Ceuster Bouwpunt-team al enkele jaren samen met Hannelore De Vos van Moove Forward. “Net als sommige collega-rensters heb ik daar momenteel heel veel aan. Als je niet in de sportwereld zit snap ik dat zo’n ondersteuning misschien moeilijker te vatten is, maar ik ben heel blij dat er mensen zijn waar we terecht kunnen of die we kunnen bellen op de momenten dat we het lastiger hebben. Vroeger was ik harder en zou ik zoiets niet toelaten, maar met het ouder worden ga je toch anders denken over bepaalde zaken. Voor een cross was ik vaak bezig met mijn gsm, maar die prikkels en berichten heb ik uitgeschakeld. Nu kleur ik of lees ik een boek, eenvoudige dingen die zorgen voor een betere focus. Camiel van den Bergh, onze coach, zegt dat ook vaak tegen mij: “Jinse, vroeger was jij iemand recht door zee. Ondertussen ben je daarin wat softer geworden.” Gelukkig maar, want met al die tegenslag in de wedstrijden de voorbije weken zou de vroegere Jinse misschien al kwaad staan roepen tegen haar ouders. Ocharme, want dat zijn zo’n lieve mensen die voor mij altijd klaarstaan en veel doen”.

Foto: De Ceuster Bouwpunt – Ymke Dirikx

Alicia Franck hoopt op EK-conditie in Antwerpen


Door een noodzakelijke operatie aan haar liesslagaders kwam Alicia Franck afgelopen zomer amper in actie op de weg waardoor ze dacht dat ze met een conditionele achterstand begon aan haar veldritseizoen. Gelukkig was dat voor de 29-jarige wielrenster uit Essen een misrekening, want nét door de ingreep die ze onderging kon ze voor het eerst pijnvrij rondrijden in het veld. Franck pakte gelijk twee overwinningen in haar eerste twee crossen op Tjechische bodem, begin oktober. Vervolgens werd ze ook nog eens vierde en vijfde in de Exact Crossen van Essen en Beringen en was ze met een zesde plek begin november de beste Belgische renster op het EK in Pontevedra. Franck keerde terug uit Spanje met een hardnekkige verkoudheid die haar vorig weekend aan de kant hield. “Ik had liever gereden in Merksplas, maar ik heb ondertussen geleerd om te luisteren naar mijn lichaam (lacht). Uitzieken was inderdaad de enige oplossing waardoor ik dit weekend met een fris gevoel aan de start sta in de Exact Cross Kortrijk en de eerste UCI Wereldbekerwedstrijd die zondag in Antwerpen wordt gereden. Een dubbelweekend, iets waar ik normaal gezien goed van herstel”, zegt de De Ceuster Bouwpunt-renster gemotiveerd.

Dubbelweekend

Trainen, rusten en herstellen. Zo zagen de afgelopen dagen eruit van veldrijdster Alicia Franck. “Ik rij liever de koersen dan dat ik ze thuis moet volgen in mijn zetel. In overleg met het team moest ik vorig weekend jammer genoeg last-minute afzeggen voor Merksplas, een wedstrijd die ik graag rij. Een hardnekkige verkoudheid die ik als herinnering heb meegebracht uit Spanje na mijn deelname aan het EK (lacht). Ondertussen zit het gevoel weer juist voor het dubbelweekend. Zaterdag rijd ik in Kortrijk en zondagnamiddag staat de eerste Wereldbeker in Antwerpen op het programma. Het parcours op Linkeroever ken ik ondertussen. Het is eentje die ik graag rijd. Als er genoeg water is gevallen of het regent is het redelijk snel. Het is voor een gedeelte zandcross, maar net door de nattigheid verwacht ik niet dat het heel technisch gaat zijn. Het is een kwestie van de juiste keuzes maken, zeker als er een paadje wordt gereden. Het is afwachten hoe ik uit de start kom. Het is een ideale wedstrijd om eens te kijken waar we staan in het internationale vrouwenwielrennen. Op een paar na staan hier alle toprensters uit het vrouwenveldrijden aan de start. Ik wil graag een goede uitslag rijden, want in de Wereldbeker zijn er meer UCI-punten te rapen waardoor ik kan stijgen op de UCI-ranking en een betere startpositie kan pakken in de loop van het seizoen.”

Kortrijk

Samen met Jinse Peeters neemt Alicia Franck voor het De Ceuster Bouwpunt-team zaterdag deel aan de Exact Cross Kortrijk. “Met een Bouwpunt-filiaal in de buurt worden we straks extra aangemoedigd. Ik kan weinig zeggen over het parcours, want het is de eerste keer dat ik er deelneem. Je rijdt op stukken gras die in het stadscentrum liggen, maar doorgaans nooit worden belopen of bereden. Met de neerslag van de afgelopen dagen is het volgens mij daardoor een zachte ondergrond die misschien wel modderig kan worden. Dat is mijn aanvoelen, maar we gaan het meemaken.

Op het scherp van de snee

In Kortrijk en Antwerpen wil Alicia Franck weer rondrijden met haar EK-conditie. “Dat is voor mij het ideale vormpijl waar we na mijn verkoudheid terug naar streven. Ik wil graag weer die lijn doortrekken. Antwerpen is een wedstrijd op Wereldbekerniveau met nagenoeg alle toprensters. Het is het moment waarop de cross nog een versnelling hoger schakeld en je nog harder moet werken en attent voorin moet zitten als je een goede uitslag wil rijden. Elke renster die ik sprak zei de voorbije dagen al dat Antwerpen een wedstrijd wordt op het scherpst van de snee. Ik wil er graag een goede uitslag rijden met het oog op de UCI-punten die er voor de ranking en startorde in de komende crossen te verdienen zijn.

Foto: De Ceuster Bouwpunt

Steve Tielens en Nico Mattan stellen cyclocrosslied voor tijdens Jaarmarktcross in Niel


Op maandag 11 november 2024, tijdens de Jaarmarktcross van Niel die onderdeel is van de Superprestige, stellen Steve Tielens en Nico Mattan het gloednieuwe ‘De Cyclocross’ veldritanthem officieel voor aan het brede publiek. “Ik ben van Boom, dus ik kan met de fiets naar de wedstrijd. Voor mij is die cross een thuiswedstrijd. Ik weet zeker dat ik heel wat bekende gezichten tegen het lijf ga lopen. Let op: het moment dat Nico en ik ons nummer brengen in de tent gaat de boel daar ontploffen (lacht). Ik ben heel blij dat we met ‘De Cyclocross’ ons muzikaal steentje kunnen bijdragen aan het veldrijden. ‘Hé Jacqueline (Waar Is De Vaseline)’, maar ook ‘Het Is Weer Couckenbak’ zijn feestnummers die de cyclocross-dj’s vaak draaien. Dat hoor ik als ik op de cross ben of mensen mij dat laten weten via sociale media. Met ‘De Cyclocross’ hebben we echt dé perfecte song gemaakt. Het is een sfeermaker avant là lettre. Dit is eentje die mensen direct gaan meezingen. Ik word zelf gelukkig als ik hem mag zingen. Voor de talrijke crossliefhebbers wordt de winter alleen maar interessanter en feestelijker met ‘De Cyclocross’. Een echte meezinger!”

Foto: ST Records / House of Entertainment

Laura Verdonschot wint voor de 7e keer dit seizoen


Laura Verdonschot schreef gisteren de Internationale Cyclo-Cross in het Nederlandse Rucphen op haar naam. Het was al de derde keer dat de 27-jarige De Ceuster Bouwpunt-renster er als eerste over de meet kwam en de 7de veldrit die ze ondertussen won dit seizoen. Laura finishte met ruime voorsprong voor de Nederlandse Leonie Bentveld en Aniek Van Alphen, die respectievelijk tweede en derde werden. De top 10 werd vervolledigd met een knappe 8ste plek voor Acrog-renster Nette Coppens, een 9de voor Jinse Peeters en een 18de voor de herstellende Lotte Baele

Laura Verdonschot en Leonie Bentveld
Foto: ©  Peter Gielen 

Laura Verdonschot: “Ik had verwacht dat het hier vandaag moeilijker zou zijn om van Leonie (Bentveld) te winnen, maar blijkbaar was ik toch de betere (lacht). Toen ik vrij vroeg in de wedstrijd wegreed van haar dacht ik: Laura, wat heb je nu gedaan? Eens vertrokken wist ik dat er geen weg meer terug was en heb ik vooral doorgereden. Rucphen is een snelle wedstrijd, maar de bochten waren goed. Ik heb hier in 2017 gewonnen en vorig jaar. Nu voor de derde keer. Op weg naar een record? Dat weet ik nog niet (lacht). Die carrousel is iets heel apart. Uniek voor het publiek, maar als renster moet je je goed focussen of je wordt mottig van al dat ronddraaien en je weet dan niet meer waar je uitkomt (lacht). Het is een goedgevuld weekend. Vandaag nemen we deel aan de X20 Trofee in Lokeren en daar zou ik ook graag goede benen hebben. Maandag ook, maar de Superprestige Niel is toch een ander type wedstrijd. Je hebt altijd een beetje decompressie na een kampioenschap – Laura werd vorig weekend nog knap 7de op het EK in Pontevedra – maar de verplaatsing en wedstrijd zijn verteerd. Veel tijd om terug te schakelen is er niet, want ik heb nog steeds honger naar een goed gevoel, waardoor ik moet blijven werken. Na Niel eindigt maandagavond mijn weekend met de beentjes onder tafel in mijn supporterscafé in Poederlee (Lille), waar ze een eetdag organiseren. Een tof, eigen initiatief van de supporters wat ik graag ondersteun.”

Foto: Peter Geelen – Deceuster