Na maanden vol warme gesprekken, ontroerende momenten en een hechte band met haar zeven kotstudenten, neemt Barbara Sarafian met pijn in het hart afscheid als kotmadam. Een boodschap die haar zichtbaar zwaar valt en hard binnenkomt bij de studenten. “Het valt mij zwaar, maar ik heb besloten te stoppen als jullie kotmadam”, begint Barbara. “Jullie hebben me geraakt vanaf de eerste dag. Jullie herinneren me er telkens aan hoe moedig het is om jong te zijn. Jullie hebben me opnieuw en opnieuw doen geloven in de kracht van een huis samen, wat een échte thuis is. Je zit in m’n hart zonder drama en zonder voorwaarden. Ik weet dat je dat weet.”

Barbara wilde zich altijd voor de volle honderd procent inzetten voor haar kotstudenten. Omdat ze door het opgestapelde werk voelde dat ze die rol slechts voor de helft kon vervullen, heeft ze de moedige beslissing genomen om een stap opzij te zetten.