De voorbije jaren profileerde Historalia zich in de markt als de voorvechter om geschiedenis in een musicaljasje dichter bij de mensen te krijgen. En ook dit jaar komen ze op de proppen met een pareltje om u tegen te zeggen: ‘Jeanne d’Arc’.

Eventjes Jeanne d’Arc in de juiste historische context plaatsen: Jeanne d’Arc is een nationale heldin in Frankrijk, opgeklommen van boerenmeisje tot legeraanvoerder tijdens de Honderdjarige Oorlog. Op heel jonge leeftijd hoorde ze stemmen van drie heiligen die haar opdroegen om kroonprins Karel VII te helpen tegen de Engelsen. Op slechts zestienjarige leeftijd overtuigde ze een graaf van haar missie, kreeg ze een paard en soldaten en versloeg ze de Engelsen in Orléans. Haar overwinningen leidden de Fransen te geloven dat God haar zond voor hun succes. Helaas werd Jeanne later gevangengenomen door de Engelsen bij Parijs, onderging een oneerlijk proces en stierf op 19-jarige leeftijd op de brandstapel.

Door het team rond regisseur Luc Stevens werd er enorm veel werk verricht om Jeanne d’Arc een level hoger te plaatsen. Daarin zijn ze cum laude geslaagd. Jeanne d’Arc is de beste Historaliaproductie ooit. Enerzijds werden songschrijver Jelle Cleymans en tekstschrijver Jef Hoogmartens aan boord gehesen. Je voelt aan alles dat dit duo een nieuwe dimensie aan deze productie geeft. Neem daarbij nog het indrukwekkende decor van Kasteel de Merode dat de logistieke mogelijkheden biedt om deze voorstelling letterlijk in visuele laagjes op te bouwen. Als toeschouwer heb je het gevoel dat je naar een 3D-film (met zwaardvechten en al) aan het kijken bent. En dat geeft een bijzondere kijkervaring.

Men kan op de castkeuze niets aanmerken. Lotte Stevens (alias Mega Mindy) zorgde bij het publiek voor een brandend verlangen om meer van haar in andere rollen dan de superheldin van Studio 11 te laten zien. Erik Goris verrast vriend en vijand door zijn eerste musicalrol als Pierre Cauchon maniakaal voorbereid te hebben. Het duo David Cantens en Pieter Jan De Paepe heeft een bepaalde korrel in hun stem, die het geheel een bepaald ander cachet geven. Voor de komische noot in het verhaal zorgen Steven Colombeen en Floris De Vooght. Vooral het eerste intermezzo van Steven Colombeen geeft het verhaal een bijzondere twist.

Wie Jeanne d’Arc zegt, haalt ook de brandstapel naar boven. Voor deze ultieme scène werd er een creatieve oplossing gevonden . We nodigen u uit om deze in Westerlo zelf te bekijken. Zeker om geen spoileralert de wijde wereld in te sturen. Want eerlijk is eerlijk: er zijn slechtere plaatsen om te vertoeven op een mooie zomerdag dan in de Stille Kempen.

Deze Jeanne d’Arc heeft de titel Parel van de Kempen zeker niet gestolen. Deze musical doet ons branden van verlangen. Naar veel meer van dat …  En die dekselse Lotte Stevens heeft haar vuurdoop als De Maagd van Orléans zeker niet gemist.

Meer info op: www.historalia.be

Foto: Bart Liekens