Lou Roman: ‘Zonder muziek kan ik niet leven.’

Lou Roman voorstellen op één blad papier is wellicht onbegonnen werk. Al jaren lang heeft hij met zijn orkest een plek in de Vlaamse showbizzwereld. Van Oud België via Het Witte Paard, met een ommetje langs Walters Verjaardagsshow en nog zo veel meer dat ik nu vergeet. Ook 2020 stond vol met leuke projecten. Alleen stak het wereldberoemde Coronavirus er een stokje voor. Hoe kijkt een ervaren rot als Lou naar het voorbije jaar? ‘Als één groot drama’, vangt hij het gesprek aan. ‘Voor ons orkest was het aanvankelijk één van de drukste jaren van de voorbije tien jaar. Onze agenda stond vol met interessante projecten. Zo zijn we al twee jaar lang bezig met Gunther Neefs, Guy De Pré en het project Route 66. Er stond een theatershow met Warre Borgmans op het programma. We zouden met Jan van Dyke zijn zeventigste verjaardag vieren in Theater Elckerlyc. Alleen zijn de projecten niet vervallen. Stuk voor stuk werden ze uitgesteld naar latere datum.’

Streaming
Een muzikant zonder publiek lijkt als een café zonder bier.  ‘‘Wie muziek maakt, moet dat onderhouden. Als je niet meer speelt, ga je achteruit. Dus keer op keer moeten wij repeteren om het muzikaal gevoel te onderhouden. Ik heb er bewust voor gekozen om niet mee te gaan in de wereld van de Facebook-optredens. Voor mij staat het livegevoel nog altijd centraal. Als ik elke dag op sociale media zou optreden, raak ik mijn geloofwaardigheid wat kwijt. Online streamings hebben niet altijd de beste geluidskwaliteit. Ik heb op dat vlak nog altijd een perfectionistisch kantje. Het liefst van al wil ik op een kwalitatieve manier uitpakken wanneer het mag en wanneer het ook kan. Het publiek heeft hieraan nood. Honger is op dat vlak misschien wel de beste saus.”

Perspectief
“Er zijn dagen waarvan je echt depri wordt dat je als muzikant geen perspectief hebt. Als ik te horen krijg dat ik vanaf een bepaalde dag terug mag spelen, heb ik daar geen enkel probleem mee. Je mag niet vergeten dat heel de culturele sector al sinds maart ‘on hold’ staat. Dat is nu bijna één jaar lang. Mijn vrouw heeft een horecazaak in Ekeren. Zij is een paar weken in september open geweest om nadien terug te sluiten. Daar kan je het ook niet van hebben. Qua vooruitzicht wordt er ook weinig nieuws verteld. De losse optreden zullen nog wel een poosje duren vooraleer ik die terug mag doen. Eerst zullen vooral de culturele centra aan bod komen. In theaters en culturele centra kunnen we ons ding doen met verschillende topartiesten van bij ons. Bovendien zijn het organisaties waar we op en top professioneel worden ontvangen. Internationale projecten doen we amper nog. We hebben dat vroeger wel gedaan. Zo trokken we regelmatig naar Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk voor grote gala’s. We zeggen zeker geen neen als er een aanbod komt. Die tijd is toch wel een beetje gepasseerd. Net zoals de Vlaamse bals, die we vroeger hebben afgeschuimd. Enorm leuk en enorm intensief om te doen. Maar die tijd is achter de rug.’

Mijn vriend Jan
Op de agenda van Lou Roman staat ook de verjaardagsshow met Jan van Dyke. ‘Het verjaardagsfeest van Jan van Dyke wordt een bijzonder moment. Ik ken Jan al bijna vijftig jaar. Hij is méér dan een collega. Omschrijf hem maar als een goede vriend. Onze carrières liepen lange tijd naast elkaar.  Door zijn internationaal avontuur, waren onze wegen een poosje gescheiden. Ons hart klopt als geen ander voor ‘de revue’. We hebben niet veel nodig om elkaar te begrijpen. Zo begonnen we samen bij Oud België (in de Ancienne Belgique) en nadien hebben we ook in het Witte Paard ons ding gedaan. Bij Oud België hebben we de stiel van de allergrootsten geleerd. Van mensen als Gaston Berghmans, Leo Martin en Yvonne Verbeeck heb ik heel veel opgestoken. Op twintigjarige leeftijd kreeg ik de gelegenheid om zelf een orkest te vormen voor Oud België. Daar zeg je als muzikant geen neen tegen. Oud België was de plek waar je de stiel van het theater als geen ander leert. Net door deze ervaring begon de bal te rollen. Nu al bijna een halve eeuw lang.  Met de jaren voel ik mezelf één grote muziekencyclopedie. Mijn garage thuis zit vol arrangementen.’

Liefde voor de revue
Lou’s hart klopt als geen ander voor de Revue. ‘Het is jammer dat het genre met de jaren wat is uitgestorven. Want je merkt dat met de Winterrevue het nog steeds veel mensen beroert. Grootmeesters als André van Duin en Gaston & Leo hebben hun sporen daar verdiend. Hier reken ik Jan zeker bij. Met zijn verjaardagsshow wil hij dit genre een mooie hulde brengen. Alle arrangementen zijn er net zoals ik klaar voor. Het zal wel niet op zijn zeventigste, maar op zijn eenenzeventigste gebeuren. Je ziet als geen ander dat ik een bezige bij ben. Zonder muziek kan ik niet leven.’

Foto: Anouk Peeters

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.