Theaterreview: Open en Toe (VREAK / SPOT ON)

Het theaterseizoen 2019-2020 zit er bijna op. Voor theatergroep VREAK en Spot On was het een unieke kans om met de productie ‘Open en toe’ een samenwerking op poten te zetten. Deze productie is te zien in de Kleine Fakkel en in het Leuvense Wagehuys.

Het verhaal gaat over LGB Technologies. Op de werkvloer leren we collega’s Joris, Carl en Gemma kennen. We volgen hen op een gewone werkdag die toch iets anders loopt dan gepland. Terwijl Carl zich probeert te focussen op zijn werk, doet Gemma haar best om alle weetjes van het voorbije weekend te ontdekken en heeft Joris enkel aandacht voor de mysterieuze man op zijn smartphone. Gaat deze werkdag wel goed komen? En is iedereen wel even open naar de anderen toe?

Als klap op de vuurpijl was Open en Toe wellicht één van de allermoeilijkste theaterstukken om op een gezonde manier te beoordelen. Enerzijds mag je nooit de achterliggende boodschap van beide theatergroepen uit het oog verliezen. Normaal gezien zou ik dit nooit aanhalen. Maar één dag na zwarte zondag 2.0 is een thema zoals genderdiversiteit méér dan ooit een hot item. Ja, deze verenigingen moet méér dan ooit hun stem laten horen in een maatschappij. Zeker hoe de onze qua verdraagzaamheid ook geëvolueerd is.

Ook op en naast het podium waren er heel wat lichtpuntjes te noteren. De drie acteurs Jochem Appermont, Liesbeth Godts en Kevin Vermeylen waren goed op dreef en hadden hun rol tot in de puntjes voorbereid. Kevin Vermeylen was de smooth boy (met bijhorend maatpak) van dienst. Een rol, die hem als gegoten zat. Opvallend bij Kevin was een uitstekende articulatie. Zijn stem zou via ‘de public address’ van de spoorwegen het wachten op de trein na vijf minuten vertraging een pak aangenamer maken. Jochem Appermont was met Joris de uitstekende ‘verwijfde’ hyperkineet van de werkvloer. Vooral zijn chipsmomentje is nu al één van de legendarische slappe lach-momenten van het voorbije seizoen. Liesbeth Godts was de vrouw, die als Gemma alles van haar collega’s wou weten. Geïnspireerd door het ware leven. Regisseur Dirk Belloy heeft duidelijk zijn accenten gelegd qua spanningsopbouw en karakteristieken van zijn acteurs op het podium.

Alleen drijft er één werkpuntje aan deze theatervorm naar boven. ‘Open en Toe’ zit nogal honkvast in een bepaalde comfortzone. Je kon er niet naast kijken dat deze voorstelling werd gemaakt voor een nichepubliek. Begrijp me niet verkeerd: daar is op zich niets mis mee. Alleen weten de theatermakers ook goed dat deze lijn soms flinterdun en stigmatiserend kan overkomen naar het grote publiek toe. Meer dan ooit lijkt de uitdaging voor het holebi-theater te zijn om een ‘extraatje’ toe te voegen aan hun theaterstukken, zodoende dat hun boodschap door meer mensen wordt beluisterd en bekeken. VREAK gaf dit jaar het grote voorbeeld met MIXED KEBAB. Dit stuk lijkt me nu al de maatstaf te zijn voor het holebitheater van de toekomst. Men zegge het voort …

PS: Het talent is er …

Bekeken op 27/05/2019 in de Kleine Fakkel

Praktische linken:
http://www.spotontoneel.be
http://www.vreak.be

Foto: Jan Liekens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.