Expeditie Robinson: de terugblik van Arnaude

De apotheose van Expeditie Robinson komt dichterbij. Wie wordt de ultieme survivor van 2018? De drie overblijvende avonturiers zijn Nele, Robbe of Arnaude. In het dagelijkse leven werkt Arnaude op dienst slachtofferhulp bij de politie. “Ook al besef je het op het eiland niet”, vangt Arnaude mijn babbel met haar aan. “Toch heeft mijn job bij de politie me geholpen tijdens Expeditie Robinson. Bij mijn dagtaak moet ik met verschillende karakters goed overeen komen. Professioneel maak ik deel uit van het sociale luik van dienst slachtofferhulp. Daar horen redelijk wat huisbezoeken bij. Dan is het belangrijk dat je met iedereen kan praten. Ruzie maken helpt op dat moment echt niet. Ergens is dit vergelijkbaar met Expeditie Robinson. Daar zit je ook met totaal uiteenlopende karakters op een kleine ruimte. Het één al wat uitgesprokener dan het ander. Je mag nooit vergeten dat wanneer je niet met elkaar overeenkomt op Robinson het heimwee naar huis alleen maar groter wordt. Dit is een wijze les die ik heb geleerd. Achteraf bekeken ben ik blij en fier dat ik een avontuur dan dit kaliber heb mogen meemaken. Ik had altijd al het avontuurlijke in mij. Zo nam ik ooit deel aan de Touareg Trail. Hier reed ik met een 2PK’tje door de woestijn.  Samen met Robinson staat dit bovenaan mijn lijstje. Tijdens Robinson mocht ik de kers op de taart echt wel beleven. Op het juiste moment heb ik de juiste proef gewonnen. Akkoord, van tijd tot tijd was er geluk mee gemoeid. Maar dat hoort bij het leven. En ja, dan mag een mens met recht en reden tevreden terugblikken op dit avontuur.”

Wat je niet ziet …
Robinson is zwaarder dan een mens zich kan inbeelden. “Op televisie zie je niet alle beelden”, aldus Arnaude. “Veel heeft te maken met de weersomstandigheden. ’s Nachts zaten wij vaak op elkaar gepropt in onze poncho terwijl het regende. Het was vaak onmogelijk om dan te slapen.  Dan reageert een mens enorm emotioneel. Net dan weegt het gemis naar huis zeer zwaar door. Iemand als Angelo heeft op het eiland opgegeven omdat het gemis te groot is. En daar heeft hij nu veel spijt over. Ik had mezelf voorgenomen om door te bijten wanneer ik het moeilijk had. Ook overdag was het niet gemakkelijk. Vaak was het zo warm dat de uren waanzinnig traag voorbij ging. Neem daarenboven nog eens de verveling. Net dan pas besef je dat op deze facetten van Robinson je jezelf nooit vooraf kan instellen.  Ieder mens heeft een eigen rugzakje en is anders. Iedereen heeft een eigen verleden en gaat daar anders mee om. Dat is net hetzelfde met honger en gemis. Ik heb daar meer dan ooit geleerd dat het belangrijk is om dingen te delen met mensen, die je graag ziet. Het klinkt misschien heel clichématig. Familie en vrienden zijn het grootste goud in een mensenleven.”

 4^e plaats, stomme plek
Arnaude had vooraf duidelijk geen strijd plan. “Ik heb altijd dag per dag geleefd. Er waren kandidaten, die vooruit keken naar de finale toe. Maar ik heb dat nooit gedaan. Te tactisch spelen leverde vaak een vervroegde exit op. Elke proef was een gewonnen proef. Pas op het moment dat ik tegen Anton op de evenwichtsbalk stond, wist ik dat ik op het randje van de finale. En toen kwam het competitiebeest in mij echt wel los. Ik wou echt niet van die balk vallen.  Ik was enorm gefocust op mezelf. De wind, de zee en de crew die beneden in de boot zat probeerde ik te vergeten. En dat hielp me wel. Vergelijk het ergens met de Olympische Spelen. Iedereen wil die podium plek. Want zeg nu zelf: een vierde plek is toch een stomme plek. Dan heb je geen medaille (lacht). Natuurlijk hoort er ook een portie tactiek bij Robinson. Vergelijk het met Stratego. Daar ga je ook niet vertellen waar je alle bommen hebt gezet.”

Gentse Feesten
Na haar Robinsonavontuur bracht Arnaude onmiddellijk een bezoekje aan de Gentse Feesten. “Daar voel je pas echt wat Robinson met een mens doet. Ik had daar zo veel last van de impulsen dat ik er gek van werd. Wanneer je van een zen eiland komt en je gaat naar een plek vol muziek, lawaai waar heel veel mensen uit de bol gaan … Tja, dan weet je pas echt hoe ‘overgeprikkeld’ zijn aanvoelt.  mensen.  Het moeilijkste is dat je dit gevoel niet gemakkelijk met andere mensen kan delen. Je vrienden kennen dit immers niet. Alleen je collega’s van Robinson weten wat dit is. Ook op het vlak van eten was het echt aanpassen. Ik heb zo veel vreetbuien gehad (zelfs ’s nachts!!!) dat ik heel snel terug op mijn gewicht was.  Zo heb ik zelfs suikers moeten bannen. Anders kwam het echt niet meer goed (lacht).”

Influencer
De reacties op Arnaudes deelname in haar omgeving waren vrij positief. “Ik kreeg zelfs te horen dat ze al wisten dat ik geschift was. Maar dat ze onder de indruk waren van hoe een grote doorbijter ik was. Ook de spectaculaire proeven spraken tot de verbeelding. Zeker het bewuste rad waaraan we moesten hangen. Blijkbaar werk ik inspirerend voor de jongere generatie in mijn omgeving. Een ware influencer (lacht). Het kriebelt bij hen zichtbaar ook om een keertje hun kans te wagen. Ik vrees dat de oudere generatie zich hier niet aan gaat wagen.”

Vrienden voor het leven
De band tussen Arnaude, Nele en Robbe lijkt heel sterk te zijn. “Wanneer Nele of Robbe me zouden opbellen om te vertellen dat ze in de miserie zitten, zou ik dag en nacht voor hen klaar staan. Het was een zodanig intens avontuur dat er een unieke band is ontstond. Dat valt heel moeilijk te verklaren.  Robinson is voor, tijdens en na een rollercoaster van emoties.  Heel de selectieprocedure, de reis zelf  en nu achteraf de beelden op televisie. The Full Package of Robinson omvat een jaar uit je leven. Natuurlijk heeft dat een impact. Met de finale in zicht merk je gewoon dat het bij de mensen rondom jou leeft.  Ik word zelfs herkend op straat. Can you imagine …  Maar ik heb tot op de dag van vandaag geen negatieve commentaren gekregen. Wanneer die er ooit zouden komen, kan ik die perfect naast me neerleggen.”

Meer foto’s van het persmoment met de Robinson kan je ontdekken op:
https://goo.gl/N9BjfB

Foto: Jan LIekens